Σαν σήμερα, η τραγουδίστρια θρύλος της soul, Νταϊάνα Ρος εντάσσεται στο Hollywood Walk of Fame
Σαν σήμερα στις 6 Μαΐου 1982 η Νταϊάνα Ρος κέρδισε το δικό της αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ σε ηλικία 38 ετών. Είχε ανακηρυχτεί «γυναίκα του αιώνα» για τον χώρο της ψυχαγωγίας από το μουσικό περιοδικό Billboard το 1976.
Από τότε που ξεκίνησε η σόλο καριέρα της το 1970, η Ross έχει κυκλοφορήσει 25 στούντιο άλμπουμ, πολλά σινγκλ και συλλογές που έχουν πουλήσει περισσότερους από 100 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως.
Είναι η μόνη γυναίκα καλλιτέχνης που είχε τραγούδι της στο νούμερο ένα ποπ σινγκλ των ΗΠΑ στο Billboard Hot 100 ως σόλο καλλιτέχνης, ως το άλλο μισό ενός ντουέτου, ως μέλος ενός τρίο και ως μέλος μουσικού γκρουπ, συνολικά 18 κομμάτια.
Το 1988, η Diana Ross εισήχθη ξανά στο Rock and Roll Hall of Fame ως μέλος των Supremes (η πρώτη της μπάντα) αυτή τη φορά, όντας μια από τις σπάνιες περιπτώσεις καλλιτεχνών που έχουν δύο αστέρια στη Λεωφόρο της Δόξας.
Από τις μεγάλες κυρίες του αμερικανικού τραγουδιού, η Diana Ross ξεκίνησε την καριέρα της από το θρυλικό συγκρότημα των Supremes τη δεκαετία του 1960 συνεχίζοντας αργότερα ως σόλο τραγουδίστρια παίζοντας έναν συνδυασμό R&B, σόουλ και ποπ μουσικής.
Η Diana Ross γεννήθηκε στις 26 Μαρτίου 1944 στο Ντιτρόιτ, την πρωτεύουσα της αυτοκινητοβιομηχανίας των ΗΠΑ. Η επαγγελματική της καριέρα στο χώρο της μουσικής ξεκίνησε το 1959, όταν με δύο φίλες της σχημάτισε το ποπ-σόουλ συγκρότημα των Primettes. Μετονομάστηκαν σε Supremes, όταν οι τρεις φίλες υπέγραψαν συμβόλαιο με την Motown στα τέλη του επόμενου έτους.
Αποτελούμενο από την Diana Ross, τη Mary Wilson και τη Florence Ballard (αντικαταστάθηκε το 1967 από τη Cindy Birdsong), το φωνητικό συγκρότημα των Supremes έφθασε δώδεκα φορές στο Νο1 με τραγούδια όπως τα «Baby Love» (1964), «Stop! In the Name of Love» (1965) και «Someday we’ll Be Together» (1969). Το 1967 το συγκρότημα μετονομάστηκε σε Diana Ross and the Supremes, προαναγγέλλοντας τη σόλο καριέρα της Ross, η οποία ξεκίνησε το 1970.
Αρχίζοντας με το τραγούδι «Ain't No Mountain High Enough», από το ντεμπούτο άλμπουμ της «Diana Ross» (1970), η Ross είχε πολλές επιτυχίες για πάνω από μία δεκαετία σε πολλές κατηγορίες. Το «Love Hangover» (1976) και το «Upside Down» (1980) ήταν δύο από τις μεγάλες της επιτυχίες, όπως και το ντουέτο της με τον Lionel Richie των Commodores με το τραγούδι «Endless Love» (1981), που κατέκτησε την κορυφή σε τρεις διαφορετικές κατηγορίες στα charts επιτυχιών του περιοδικού Billboard.
Η καριέρα της Diana Ross στη μικρή και μεγάλη οθόνη
Η Diana Ross εμφανίστηκε και ως ηθοποιός σε τρεις ταινίες τη δεκαετία του ’70. Υποδύθηκε την Billie Holiday στη βιογραφική ταινία του Sidney J. Furie «Η κυρία τραγουδά τα μπλουζ» («Lady Sings the Blues», 1972), κερδίζοντας μια υποψηφιότητα για Όσκαρ, συνέχισε με τη δραματική ταινία του Berry Gordy «Το ίνδαλμα Μαχογκάνι» («Mahogany», 1975), για την οποία ηχογράφησε το τραγούδι «Do You Know Where You’re Going To» και ολοκλήρωσε τη σύντομη καριέρα της στη μεγάλη οθόνη με το μιούζικαλ του Sidney Lumet «Ο μάγος του Οζ» («The Wiz», 1978) δίπλα στον Michael Jackson.
Τη δεκαετία του 1990, η Diana Ross έκανε αρκετές εμφανίσεις στη μικρή οθόνη. Πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική ταινία του 1994 «Out of Darkness», υποδυόμενη μια γυναίκα με σχιζοφρένεια. Στη συνέχεια, η Ross ανέλαβε πιο ανάλαφρους ρόλους με το «Double Platinum» (1999), πρωταγωνιστώντας ως μια διάσημη τραγουδίστρια που είχε εγκαταλείψει το παιδί της για να ακολουθήσει την καριέρα της. Η γνωστή τραγουδίστρια της ποπ Brandy έπαιξε την κόρη της. Μερικά από τα τραγούδια της ταινίας συμπεριλήφθηκαν στο άλμπουμ της Ross το 1999, «Every Day Is a New Day».
Από τα μέσα της δεκαετίας του ‘80 η καριέρα της άρχισε να φθίνει. Στυλιστικά μετακινήθηκε από την ποπ και το R&B προς τη ντίσκο και το μεγαλύτερο μέρος των άλμπουμ της ήταν επανεκδόσεις ή επαναηχογραφήσεις παλιότερου υλικού.
Η δεκαετία ξεκίνησε δυνατά για την Ross με το πλατινένιο άλμπουμ «Diana» (1980) παραγωγής Nile Rodgers, με τη Νο. 1 επιτυχία «Upside Down» καθώς και το Top 5 κομμάτι «I'm Coming Out». Είχε άλλο ένα σινγκλ στο Top 10 με το «It's My Turn» και στη συνέχεια έφτασε ξανά στο Νο. 1, αυτή τη φορά ντουέτο με τον Lionel Richie το 1981 με το «Endless Love», από την ομώνυμη ταινία.
Στη νέα της δισκογραφική RCA, η Ross κυκλοφόρησε τα άλμπουμ «Why Do Fools Fall in Love» (1981), με δύο ακόμη επιτυχίες στο Top 10 και το «Silk Electric» (1982), που είχε το Top 10 single «Muscles», γραμμένο από τον Michael Jackson. Οι πωλήσεις της Ross σταδιακά υποχώρησαν, αλλά συνέχισε να ηχογραφεί και να εμφανίζεται ζωνατανα.
Επιστρέφοντας στη Motown Records κοντά στα τέλη της δεκαετίας του 1980, κυκλοφόρησε τα άλμπουμ «Workin' Overtime» (1989) και «The Force Behind the Power» (1991), με το τελευταίο να σημειώνει διεθνή επιτυχία με τα σινγκλ του. Ένα από τα άλμπουμ που κυκλοφόρησε η Ross τη νέα χιλιετία ήταν και το «Blue» (2006), ένα σύνολο original τζαζ κομματιών από τα αρχεία της Motown.
Το 2006, ωστόσο, κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Ι Love You», μία συλλογή με δικές της διασκευές ερωτικών τραγουδιών από άλλους καλλιτέχνες, το οποίο συνοδεύτηκε από μία επιτυχημένη περιοδεία τον επόμενο χρόνο. Παρά την απουσία της από τα charts, η Diana Ross παρέμεινε αρκετά δημοφιλής συναυλιακά, επιβεβαιώνοντας τη φήμη της ως μία από τις σπουδαιότερες ερμηνεύτριες της σύγχρονης μουσικής.
Οι δύο συλλήψεις της Diana Ross και η απώλεια του πατέρα της
Η Diana Ross έχει βιώσει και προσωπικές δυσκολίες. Είχε μια διαμάχη με έναν υπάλληλο ασφαλείας το 1999 στο αεροδρόμιο Χίθροου του Λονδίνου και ως αποτέλεσμα συνελήφθη και κρατήθηκε για τέσσερις ώρες πριν αφεθεί ελεύθερη. Στα τέλη του 2002, συνελήφθη ξανά επειδή οδηγούσε μεθυσμένη στην Αριζόνα και αργότερα καταδικάστηκε για σύντομο χρονικό διάστημα σε φυλάκιση.
Το 2000, η Ross ξεκίνησε μια περιοδεία των Supremes, η οποία επικρίθηκε έντονα για τον αποκλεισμό του αρχικού μέλους Mary Wilson και αργότερα της Cindy Birdsong, με διαφωνίες για θέματα χρημάτων μεταξύ της Ross και της Wilson. Ύστερα από χαμηλή προσέλευση, η περιοδεία ακυρώθηκε μετά από λίγες εμφανίσεις.
Το 2007, η Ross υπέστη μια μεγάλη οικογενειακή απώλεια. Ο πατέρας της πέθανε τον Νοέμβριο του ίδιου έτους. «Άγγιξε πολλές ζωές και θα μου λείψει πραγματικά. Τον αγάπησα πολύ», είπε η τραγουδίστρια σε μια δήλωση. Ενώ ήταν σε περιοδεία εκείνη την εποχή, επέστρεψε στο σπίτι της στο Ντιτρόιτ για να είναι μαζί με την οικογένειά της.
Η Diana Ross έχει παντρευτεί δύο φορές: Το 1971 παντρεύτηκε τον μουσικό παραγωγό Robert Ellis Silberstein. Μετά το διαζύγιό τους, παντρεύτηκε τον Νορβηγό μεγιστάνα Arne Næss Jr. από το 1986 έως το 1999. Η θρυλική τραγουδίστρια είναι μητέρα πέντε παιδιών. Των Rhonda (την οποία απέκτησε με τον Gordy Jr.), Tracee (εμφανίσθηκε στις σειρές Girlfriends και Black-ish), Chudney, Ross και Evan.
Με τις Supremes, η Diana Ross εντάχθηκε στο Rock and Roll Hall of Fame το 1988 και το 2012 βραβεύτηκε με βραβείο Grammy για την προσφορά της στη μουσική. Το 2016 ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομάμα την τίμησε με το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας, το ανώτατο παράσημο για αμερικανό πολίτη.
Ο μαέστρος μιλάει για την πολιτική σάτιρα του Βολταίρου και τη μουσική ιδιοφυΐα του Μπερνστάιν, με αφορμή την πρώτη παρουσίαση του έργου στο ελληνικό κοινό
8°
