Τα Πάντα Όλα: Γιατί αυτή η ταινία σάρωσε τα Όσκαρ

Απολαμβάνω το χάος. Ειδικά στη μουσική, το θέατρο, τη ζωγραφική και τον κινηματογράφο. Σε όλη την τέχνη, δηλαδή. Έτσι, απόλαυσα το χάος που δημιούργησαν ο Νταν Κουάν και ο Ντάνιελ Σέινερτ στην ταινία που σάρωσε τα Όσκαρ. Στην ταινία που κάθε δευτερόλεπτο σκάνε μπροστά σου πράγματα που δεν θα μπορούσες να φανταστείς με τίποτα και μάλιστα με μια ταχύτητα που επίσης δεν θα περίμενες με τίποτα. Σε επίπεδο φόρμας, το «Τα πάντα όλα» είναι αρκετά ανατρεπτικό, ακριβώς επειδή επιστρατεύει μια ιλιγγιώδη αλληλουχία εικόνων με συνεχείς αλλαγές κατεύθυνσης, μέσα σε μια χαοτική ατμόσφαιρα. Αυτοί όμως δεν είναι λόγοι για να πάρεις Όσκαρ αλλά για να δεις την ταινία σου εξαφανισμένη από παντού. Όμως –δυστυχώς– μια ταινία έχει και μηνύματα: Ξέρεις, «να είσαι καλός», «να λύσεις ως κόρη τα ζητήματα που έχεις με τη μαμά σου και ως μαμά αυτά με την κόρη σου», «να μη ζητήσεις διαζύγιο», «να τιμάς τους παππούδες σου» και να «βασίζεσαι στην οικογένεια γιατί από αυτήν θα κριθεί η υγεία της κοινωνίας», αφού «αυτή είναι το κύτταρό της» (δεν το λέει έτσι ακριβώς, το συνάγεις εύκολα, όμως). Άρα; Μας ξενέρωσες! Και καταλάβαμε τους λόγους για τους οποίους αυτή η ταινία που ως φόρμα θα είχε εξοβελιστεί στο πυρ το εξώτερον, έφτασε με το ηθικό φορτίο του περιεχομένου της να πάρει Όσκαρ.

Αν ρίξει κανείς μια ματιά στο Discogs, θα δει ότι μερικοί από τους εμβληματικούς δίσκους του shoegaze είναι πανάκριβοι στις αυθεντικές εκδόσεις τους. Αρκετά albums της Creation –My Bloody Valentine, Ride κ.λπ.– πολλά της 4AD –εννοώ των Lush, Mojave 3 κλπ.– ακόμη και albums των Jesus and Mary Chain και άλλων σχημάτων της εποχής. Φαίνεται ότι το ιδίωμα περνάει μια δεύτερη εποχή ακμής, πράγμα που φαίνεται περισσότερο από τις κυκλοφορίες συλλογών με παλιό υλικό παρά από μια αναβίωση του συγκεκριμένου ήχου. H Cherry Red είχε κυκλοφορήσει το 2021 το out of print πενταπλό cd-συλλογή «Still In A Dream» με ονόματα όπως αυτά των Pale Saints, Spectrum, AR Kane, Loop, Ride, Lush, Ultra Vivid Scene, Telescopes, Cocteau Twins, Swervedriver και Luna ενώ ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει και το τετραπλό «Cherry Stars Collide - Dream Pop, Shoegaze and Ethereal Rock 1986-1995», που παρουσιάζεται λίγο πιο dream pop παρά shoegaze – έτσι κι αλλιώς τα όρια μεταξύ των δύο ιδιωμάτων είναι ιδιαίτερα δυσδιάκριτα. Εδώ έχουμε Mazzy Star, Cocteau Twins, Spiritualized, Slowdive, Chapterhouse, This Mortal Coil, Bel Canto, Chameleons, Low και άλλα αντίστοιχα σχήματα. Πολύ ενδιαφέρουσα υπό έκδοση συλλογή είναι όμως η «Waves of Distortion», που μαζεύει υλικό από το 1990 μέχρι σήμερα. Έχουμε πιο φρέσκα ονόματα εδώ, όπως αυτά των Ringo Deathstarr, Beach House, Lowtide, Flyying Colours, Echo Ladies, Mogwai, αλλά και τα standards, όπως Pale Saints, Chapterhouse και Kitchens Of Distinction. Οι φίλοι του είδους ας ρίξουν επίσης μια γερή αυτιά στα δύο νέα album του Stephen Lawrie, με το όνομα των Telescopes φυσικά. Στο «Experimental Health» που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο δεν χρησιμοποεί καθόλου κιθάρες αλλά παλιά φτηνά synths καθώς και παιχνίδια με πλήκτρα. Έχει όμως τέτοια πείρα στη χρήση των διάφορων pedals –shoegaze λέμε– που το album δεν υστερεί σε τίποτα από αυτά που ξέρουμε καλά από τον συγκεκριμένο κύριο. Το «Of Tomorrow» έρχεται τον Μάιο και φαίνεται ότι θα είναι γεμάτο από άγριες φαζαρισμένες κιθάρες στην παράδοση του ιδιώματος.

H Molyneaux ήταν μαθήτρια της Γεωργίας Συλλαίου και έχει ανακατευτεί αρχικά στη Θεσσαλονίκη με σχήματα όπως οι Belle Reve και στη συνέχεια με τους Magenta Flaws. Κυκλοφόρησε μόλις μέσω της Just Gazing Records το πρώτο της ep με τίτλο «Sorrow». Στα πέντε από τα έξι τραγούδια που αποτελούν το ep, έχει αγγλικό στίχο και στο ένα ελληνικό. Ασκείται στην ατμοσφαιρική electronica και δεν διστάζει να προσθέσει κάποια dark στοιχεία, πράγμα που δείχνει ότι έχει ακούσει αρκετό dark wave και –ναι– αυτό είναι πολύ καλό. Πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση που ελπίζω να βρει σύντομα τον δρόμο της προς το βινύλιο.

Έργο μεικτής τεχνικής του Γιώργου Φλωράκη για τη στήλη του Σημειώσεις Ενός Μονομανούς

Υ.Γ.: Εξαιρετική και η πρόταση της Alkyone. Αξίζει ν’ ακούσει κανείς τις διασκευές της στο παραδοσιακό «Ξενιτεμένα μου πουλιά» και στο «Αερικό» του Θανάση Παπακωνσταντίνου.