Το βραβείο «Αυτοκράτειρα Θεοφανώ» στον Ντάνιελ Μπάρενμπόιμ, από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας

«Έναν έξοχο πιανίστα αλλά και ταυτόχρονα έναν μέγα ανθρωπιστή, έναν γενναίο διανοούμενο και έναν βαθύτατα δημοκρατικό πολίτη», χαρακτήρισε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου τον αρχιμουσικό Ντάνιελ Μπάρενμπόιμ, απονέμοντάς του το Βραβείο "Αυτοκράτειρα Θεοφανώ" του ομώνυμου Ιδρύματος, στη διάρκεια τελετής που πραγματοποιήθηκε, παρουσία του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, στο Μνημείο της Ροτόντας. 

Ο Ντάνιελ Μπάρενμποιμ δεν παρέστη για λόγους υγείας. Το βραβείο παρέλαβε ο γιος του Μάικλ Μπάρενμπόιμ και στον χαιρετισμό της η Πρόεδρος της Δημοκρατίας αναφέρθηκε στο έργο και τις «ιδιαίτερα θαρραλέες», όπως τις χαρακτήρισε, απόψεις του αρχιμουσικού.

«Με χαρά απονέμω σήμερα το βραβείο 'Αυτοκράτειρα Θεοφανώ', που φέτος εστιάζει στην τέχνη, σε μια προσωπικότητα του κύρους και της εμβέλειας του Ντάνιελ Μπάρενμπόιμ», είπε η κ. Σακελλαροπούλου και συνέχισε: «Κορυφαίος μαέστρος, τον οποίο είχαμε την ευτυχία να απολαύσουμε και στην Ελλάδα, με τις περισσότερες ίσως ηχογραφήσεις από οποιονδήποτε άλλον στο ενεργητικό του, έξοχος πιανίστας, μουσικός διευθυντής πολλών ορχηστρών και φεστιβάλ, με κύρια την Σταατσκαπέλε του Βερολίνου, εμπνευστής 'του μείγματος δέους και ενεργητικού θάρρους' με τον οποίο αντιμετωπίζουν τα μέλη της τη μουσική και διαμορφωτής του καθηλωτικού της ήχου, είναι ταυτόχρονα ένας μέγας ανθρωπιστής, ένας γενναίος διανοούμενος, ένας βαθύτατα δημοκρατικός πολίτης. 

Μια πληθωρική, ασυνήθιστη φυσιογνωμία, όχι μόνο προικισμένη με εξαιρετικά χαρίσματα - τέλεια μνήμη, λαμπρή δεξιοτεχνία, ακαταμάχητο τρόπο να κερδίζει το κοινό, αλλά κυρίως απεριόριστη αγάπη για τη μουσική, 'τη μουσική σαν τρόπο ζωής', όπως λέει - αλλά και ικανή να αψηφήσει και να υπερβεί συμβάσεις και εμπόδια».

«Ο Ντάνιελ Μπάρενμπόιμ δεν δίστασε ποτέ να εκφράσει ιδιαίτερα θαρραλέες απόψεις», τόνισε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας - και εξήγησε: «Αλλοτε υποστηρίζοντας σθεναρά την παρουσίαση της μουσικής του Βάγκνερ στο Ισραήλ, θεωρώντας ότι η πολιτιστική ζωή δεν μπορεί να κυβερνάται από ταμπού και απαγορεύσεις που εναντιώνονται στην κριτική κατανόηση των έργων τέχνης και των δημιουργών τους˙ άλλοτε πολεμώντας τη διάχυτη παρουσία του αντισημιτισμού στην πολιτιστική πολιτική της Γερμανίας˙ άλλοτε δημοσιοποιώντας τη δυσφορία του για την επεκτατική δραστηριότητα του Ισραήλ και, ασφαλώς, παρουσιάζοντας την πρώτη συναυλία που έδωσε ποτέ Ισραηλινός στη δυτική όχθη, στο Πανεπιστήμιο BirZeit, μετά από πρόταση του φίλου του και ουσιαστικού συνομιλητή του, Έντουαρντ Σαΐντ».