Τέσσερα Μαύρα Κουστούμια: Ένα μουσικό happening βασισμένο στην ομώνυμη ταινία του Ρένου Χαραλαμπίδη, την Παρασκευή 20 Μαΐου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
Ένα road movie που είχε όχημα ένα φέρετρο και τόλμησε να μιλήσει για τον θάνατο και την Ελλάδα της αρπαχτής την περίοδο που κατέρρεε η χώρα. Τέσσερις χρεοκοπημένοι νεκροθάφτες και μια παράξενη τελευταία επιθυμία. Να μεταφέρουν έναν νεκρό από την Αθήνα σε χωριό της Βοιωτίας. Περπατώντας. Ένα ακόμη φιλμ στοχαστικού σινεμά από τον Ρένο Χαραλαμπίδη με πρωταγωνίστρια την Αθήνα – μια ακόμη ταινία του που ο χρόνος δικαίωσε. Ένα ακόμη remake, μετά την αναβίωση της ταινίας «Φτηνά Τσιγάρα» σε μιούζικαλ στην Εθνική Λυρική Σκηνή.
Τα «Τέσσερα Μαύρα Κουστούμια» το 2010 εκπροσώπησαν την Ελλάδα στα βραβεία της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Δώδεκα χρόνια μετά, ο σεναριογράφος, σκηνοθέτης αλλά και συνθέτης της μουσικής της ταινίας Ρένος Χαραλαμπίδης επιστρέφει στο μουσικό υλικό της ταινίας με αφορμή την επεξεργασία του μοντάζ για την επικείμενη παρουσίασή του σε πλατφόρμα και βρίσκει την ευκαιρία να αναδείξει μια νέα προοπτική σε ένα παλιό υλικό, αναζητώντας σημεία επαφής με την Οδύσσεια αλλά και την Πόλη του Καβάφη. Ο ΣύλλογοςΟι Φίλοι της Μουσικής και η Boo Productions παρουσιάζουν τον Ρένο Χαραλαμπίδη για μία μόνο βραδιά, την Παρασκευή 20 Μαΐου, στις 20.30, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στην Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος, σε ένα μουσικό happening εμπνευσμένο από το soundtrack της ταινίας. Για να αφηγηθεί με καινούργιο τρόπο αλλά με τον ίδιο ενθουσιασμό που είχε στη διάρκεια της προετοιμασίας της ταινίας, τη μαύρη κωμωδία της νιότης του, πλαισιωμένος από ένα σύνολο εκλεκτών ηθοποιών και μουσικών.
Εκτός από τον Ρένο Χαραλαμπίδη, δύο ακόμα ηθοποιοί της ταινίας θα εμφανιστούν στη σκηνή του Μεγάρου. Ο «ντυλανικός» Δημήτρης Πουλικάκος -για πρώτη φορά στο Μέγαρο- τραγουδώντας το εμβληματικό «Knockin’ on heaven’s door» που ακούστηκε στην ταινία και ο Άλκης Παναγιωτίδης προσθέτοντας μια καβαφική νότα για την πόλη που πάντα σε ακολουθεί.
Στη μια και μοναδική βραδιά τους ηθοποιούς πλαισιώνει ο λυρικός τραγουδιστής Γιάννης Χριστόπουλος και οι Θάνος Μαργέτης (πιάνο), οι String Demons (Λυδία Μπουντούνη, βιολί – Κωνσταντίνος Μπουντούνης, βιολοντσέλο), ο Στέφανος Φλώτσιος (κιθάρες), ο Κώστας Σερεμέτης και η Άρτεμις Βαβάτσικα (ακορντεόν).
Ρένος Χαραλαμπίδης: Η ματιά του σκηνοθέτη για την ταινία «4 Μαύρα Κουστούμια» στην ATHENSVOICEτο 2010
«Τέσσερις μοναχικοί άντρες που φοβούνται τη ζωή πιο πολύ και από το θάνατο, θα ξεκινήσουν για μια “αρπαχτή” για να καταλήξουν σε μια Οδύσσεια αυτογνωσίας.
Κανείς δεν νικάει το θάνατο. Απλά κάποιοι κερδίζουν τη ζωή.
Το κέντρο της Αθήνας υπήρξε πάντα το αγαπημένο μου πλατό. Σε κάθε ταινία λειτουργεί σαν ραχοκοκαλιά. Σαν ντεκόρ περιπλανήσεων ή σαν λαβύρινθος ερωτικών εκκρεμοτήτων. Αυτή τη φορά ήθελα να γίνει το ντεκόρ της μόνιμης εκκρεμότητας του θανάτου. Αλλά όχι με το βαρύ στοχασμό του Μπέργκμαν, αλλά με την ανάλαφρη ειρωνεία του Γούντι Άλεν.
Σύμφωνα με το σενάριο, στα “4 μαύρα κουστούμια” πρέπει οι νεκροκομιστές (Γιάννης Ζουγανέλης, Τάκης Σπυριδάκης, Άλκης Παναγιωτίδης, Ρένος Χαραλαμπίδης) να διασχίσουν το κέντρο της Αθήνας, καθώς ο Δημήτρης Πουλικάκος (δικηγόρος-αλογόμουτρο) τους φωτογραφίζει με το κινητό (όλες οι απορίες θα λυθούν με την έξοδο της ταινίας την ημέρα της παλιγγενεσίας της 25ης Μαρτίου).
Θα ξεκινούσαμε γύρισμα νωρίς το πρωί, μια τελευταία Κυριακή του Ιουνίου, για να προλάβουμε το φρέσκο φως, τα άδεια κεντρικά καφέ, την άδεια κυριακάτικη Αθήνα.
Έχω μεγάλη αγωνία μήπως μας προδώσουν τα βλέμματα των περαστικών με αμήχανες ματιές στην κάμερα ή ανεπιθύμητες “αστείες” αντιδράσεις μπροστά σε αυτό το παράλογο (μόνο κατά τη γνώμη μου, όπως θα αποδειχτεί) θέαμα. Η πορεία ξεκινάει από την πλατεία Κοραή για να καταλήξει στη Βουλή, ανεβαίνοντας από την Πανεπιστημίου.
Κι όμως. Κανείς περαστικός δεν γύρισε το βλέμμα του στην κάσα. Ούτε ένα λάθος βλέμμα, ούτε μια υπερβολική αντίδραση. Ήμαστε τελείως αόρατοι. Λες και το φέρετρο είχε τη μαγική ικανότητα να μας εξαφανίζει. Σε λίγο θα άρχιζε η παρέλαση της αλλαγής φρουράς στον Άγνωστο Στρατιώτη.... Έπρεπε να βιαστούμε.
Συμπέρασμα: Αν θες να περνάς απαρατήρητος Κυριακή πρωί στο κέντρο της Αθήνας, μάζεψε ένα παρεάκι τεσσάρων μαυροντυμένων και κουβάλα μια κάσα. Σίγουρα δεν θα σε προσέξει κανείς.
Υ.Γ. Όταν ο μοναδικός περίεργος ρώτησε ποιον κουβαλάμε μέσα στην κάσα, μας έπιασε απροετοίμαστους. Μόνο ο Πουλικάκος βρήκε κάτι να πει. “Τους παλιούς μας εαυτούς”. Ο θείος Νώντας για άλλη μια φορά μάς κάλυψε» είχε γράψει στην ATHENS VOICE την άνοιξη του 2010, σε ένα διάλλειμα των γυρισμάτων της ταινίας «Τέσσερα Μαύρα Κουστούμια» ο Ρένος Χαραλαμπίδης.
Λίγο πριν τη μεγάλη συναυλιακή τους επιστροφή στην Αθήνα και με το «Drift Like Home» να παίζει δυνατά οι Bonnie Nettles μοιράζονται ιστορίες από τον δρόμο
17°
