My Life In The Bush Of Songs

Κάθε εβδομάδα ζητάμε από τον καλεσμένο μας να γυρίσει πίσω στη «μουσική ζωή του». Να θυμηθεί τι μουσική άκουγε στα 5, στα 10 κ.ο.κ. μέχρι σήμερα και να μας διηγηθεί μια σχετική ιστορία/ ανάμνηση.

Οι My Drunken Haze είναι μια από τις πολύ ιδιαίτερες περιπτώσεις συγκροτημάτων της «νέας αγγλόφωνης σκηνής». Αγαπάνε σε βαθμό μονομανίας τα ‘60s, με σαφή προτίμηση στο psych/garage αλλά και στη σινεματική πλευρά τους (ειδικά αν υπάρχει και καμία φωνή στα γαλλικά), ορκίζονται – τουλάχιστον ο Σπύρος στους Oasis – και παρακολουθούν όλους τους καινούριους τόμους της dream pop εγκυκλοπαίδειας, Τρίο πια με τον Spir Frelini στο τιμόνι του περιβόητου στούντιο στο Πόρτο Ράφτη, τον Harry Eugene Kane στο πλευρό του και την Matina Sous Peau στα φωνητικά.

Το Σάββατο στο 6 d.o.g.s. θα παρουσιάσουν το πρώτο τους EP με τίτλο 'Pleasing Illusions' που είναι επιτέλους έτοιμο, έχοντας καθυστερήσει αρκετά λόγω αλλαγών στη σύνθεση, ηχητικής αμφιθυμίας όσον αφορά το στυλ και σεβαστής ποσότητας τελειομανίας σχετικά με το αποτέλεσμα. Θα τους ανοίξουν οι Pencils και θα ακολουθήσει dj set από την ομάδα The Boys Who Couldn’t Stop Dreaming με τα κομψά κοστούμια και το επίσης ‘60s ποπ αισθητήριο. Διάλεξε τα ανάλογα ρούχα για το λάιβ του Σαββάτου, αλλά πριν ας δούμε τι μουσική άκουγαν τα μέλη των MDH…

Στα 5 (Harry Eugene Kane)

NIRVANA – Drain You

Οι αδερφές μου από μικρό με είχαν βάλει στον καλό δρόμο. Το Nevermind έλιωνε στο κασετόφωνο του 5ου και το 5χρονο μάθαινε τι σημαίνει headbanging.

Στα 10 (Spir Frelini)

THE STONE ROSES - Made Of Stone

Ήμουν μόλις 10 χρόνων όταν ο μεγαλύτερος κατά 7 χρόνια ξάδερφός μου με έβαλε στο δωμάτιό του, γεμάτο με βινύλια, αφήνοντας με εκεί να ακούσω ότι θέλω στο πικάπ. Δεν θα ξεχάσω ποτέ για πόση ώρα χάζευα το εξώφυλλο με τα λεμόνια.

Στα 15 (Harry Eugene Kane)

FRANZ FERDINAND – Take Me Out

Από τις πρώτες μου συναυλίες (ευτυχώς μπορώ να λέω ότι είδα κι εγώ κάτι στο «Ρόδον»), εφηβικός και όχι μόνο ύμνος που χορευόταν ανά πάσα στιγμή

Στα 20 (Spir Frelini)

GANDALF – Hang On To A Dream

Τι να σου πω τώρα για τους Gandalf; Όταν ακούς αυτή την μουσική για πρώτη φορά στα 20 σου ανοίγεται πραγματικά ένας ολόκληρος κόσμος. Αυτό έπαθα κι εγώ με την λεγόμενη ψυχεδέλεια των ‘60s. Ήταν ένας άμεσος έρωτας και το soundtrack μιας ζωής που θα με συνοδεύει για πάντα.

Ευχαριστώ τον φίλο μου τον Jim για αυτό.

Στα 25 (Matina Sous Peau)

AIR – Playground Love

«Ποτέ δεν ειν' αργά για να ζήσει κανείς ευτυχισμένα παιδικά χρόνια» (Τομ Ρομπινς)

ΣΗΜΕΡΑ (Spir Frelini)

DEATH AND VANILLA – From Above

Σαν μεγάλος fan των Broadcast, αγαπώ τις μπάντες που συνέχισαν την παράδοση μετά τον άδικο χαμό της Trish Keenan. Οι Death and Vanilla, όπως και οι Still Corners που τους ανοίξαμε πέρσι στην Αθήνα, πέρα από μεγάλη επιρροή και στην ίδια μου την μουσική είναι από τα πράματα που αγαπώ να ακούω όταν κοιτάω την θάλασσα από τα τζάμια του σπιτιού μου.

Για να πάρετε μια γεύση των My Drunken Haze, αρκούν τα παρακάτω...