Ο Σωκράτης Μάλαμας είναι μία αξία αναλλοίωτη στο χρόνο. Με μπάσα λαϊκή φωνή και νεανική ενέργεια, με ένα τζιν και ένα t-shirt, με ένα τσιγάρο στο χέρι, καταφέρνει να μας ξεσηκώνει. Απλός άνθρωπος, πολύπλοκος στίχος. Δευτέρα 19 Σεπτεμβρίου και πλήθος κόσμου έδωσε για ακόμα μία φορά δυναμικά το παρόν στην Τεχνόπολη.
gf
«Καλησπέρα πουλάκια! Χαίρομαι πολύ που είμαι μαζί σας σήμερα και που καταφέρατε να διώξετε τη βροχή!», με αυτό το καλωσόρισμα και με την προσφώνηση «πουλάκια» που όλοι περιμένουμε, θα δώσει το σύνθημα έναρξης της συναυλίας. Θα μας ταξιδέψει μέσα από μελωδίες αγαπημένων τραγουδοποιών. Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Νίκος Παπάζογλου, Δημήτρης Αποστολάκης. Διαχρονικές πλέον αξίες, διαχρονικοί στίχοι και μελωδίες.
Θα θίξει την κρίση, τα τελευταία εφτά χρόνια.«Χαίρομαι που παρά τα τελευταία εφτά περίπου χρόνια, μπορούμε ακόμα να βρισκόμαστε».
Θα τραγουδήσει για όλους εμάς και «για την Ελλάδα».
Θα τραγουδήσει τραγούδια, που όπως θα μας πει, δε παίζουν συχνά. «Το μετάξι», «Είναι σκοτάδι».
«Ας βγούμε λίγο από το πρόγραμμα. Ας ξεφύγουμε λίγο από τα συνηθισμένα.»
Έπειτα, στη σκηνή μαζί του, θα ανέβει η Γωγώ, η οποία θα κλέψει την παράσταση με το δικό της μοναδικό τρόπο.
Μαζί του στο τραγούδι η Λαμπρινή Καρακώστα, με γνήσια λαϊκή φωνή, αλλά και ο Φώτης Σιώτας, που θα ερμηνεύσει, μεταξύ άλλων, το «αερικό» και θα κάνει το «νου μας να δραπετεύσει». Με τη φωνή και με τις χορδές του βιολιού του. Τις χορδές που άλλοτε βγάζουν ήχο λύρας, άλλοτε ηλεκτρικής κιθάρας. Τις χορδές που υπακούουν στο κάλεσμά του και μας μαγεύουν.
Ο Σωκράτης Μάλαμας θα ξανανέβει στη σκηνή για να μας πει όλα εκείνα που περιμένουμε. Όλα εκείνα που τραγουδάμε μαζί του στίχο προς στίχο. «Τίποτα δε χάθηκε», «Τα πάγια», «Χαμένο ρούχο». Κι ύστερα, θα μας καληνυχτίσει.
Η βραδιά θα κλείσει με τον καλύτερο τρόπο. Με τον τρόπο του Φώτη Σιώτα. Ακουμπώντας τις χορδές του βιολιού του, μέσα από την «ψυχή» του, η μουσική θα περάσει στην ψυχή μας. Και κάπως έτσι, θα στηθεί Ικαριώτικο γλέντι. Γνωστοί και άγνωστοι θα γίνουμε μια παρέα, θα ενωθούμε στη μέση της Τεχνόπολης χορεύοντας στο ρυθμό του Ικαριώτικου.
Οι μουσικοί που συνοδεύουν τον Σωκράτη Μάλαμα και τη Λαμπρινή Καρακώστα, είναι ο Νίκος Μαγνήσαλης στα τύμπανα, ο Γιάννης Παπατριανταφύλλου στο κοντραμπάσο, ο Φώτης Σιώτας στο βιολί και τη βιόλα, ο Κυριάκος Ταπάκης στο λαούτο και το μπουζούκι, ο Βαγγέλης Λάππας και ο Παναγιώτης Ηλιόπουλος στον ήχο, ενώ ο Χρήστος Λαζαρίδης και ο Βασίλης Πουφτής επιμελούνται το φωτισμό. Στην επιμέλεια της σκηνής ο Δημήτρης Κατέβας.
Επίγευση της βραδιάς «Oσα κοστίζουν μια δραχμή, γι’ άλλους κοστίζουν μια ζωή». Και είναι κρίμα. Γι’ αυτό, όπως μας είπε και ο Σωκράτης Μάλαμας, «Να είστε ευτυχείς. Μη το ξεχνάτε αυτό!». Η ζωή είναι στο εδώ και το τώρα, σε εκείνες τις μικρές καθημερινές χαρές, σε εκείνα τα γλέντια που στήνονται με την πρώτη δοξαριά και τον πρώτο στίχο, σε εκείνες τις στιγμές που πιανόμαστε χέρι-χέρι με τον άγνωστο διπλανό μας και διασκεδάζουμε σαν μια παρέα. Σε εκείνο το στίχο που τραγουδήσαμε, σε εκείνη τη μελωδία που μας συγκίνησε.
Ο Grégory “Zigo” Mavridorakis μιλά στο Street Mode για το “Atlas”, την ανεξαρτησία των Dub Inc, το πολιτικό reggae, τον Lars Ulrich, την Ελλάδα και σχεδόν τρεις δεκαετίες ζωής μέσα στην ίδια μπάντα.
«Στα δεκατέσσερα χρόνια διαδρομής του, το Φεστιβάλ εξελίχθηκε σε έναν θεσμό που ξεπερνά τα όρια μιας σειράς συναυλιών» ανέφερε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ Γιώργος Μαθιουλάκης
17°
