Μια μπάντα από την Πάτρα με μια εντυπωσιακή frontwoman παίζει μανούτσε και τζαζ σουίνγκ μεσογειακού ταμπεραμέντου και υψηλής τάσης. Το τραγούδι «What’s Your Name?» ποντάρει για το ιδανικό σεπτεμβριανό σάουντρακ. Και η Θωμαή Απέργη μας βάζει στο κλίμα.
Σπουδάζεις Φιλολογία στην Πάτρα. Αλλά αντί να εμπνευστείς από τη Μαντάμ ντε Μποβαρί ή την Άννα Καρένινα, δείχνεις περισσότερο να έλκεσαι από τη smooth jazz της Σαντέ και τις cool μπόσες της Αστρούντ Τζιλμπέρτο. Ερώτηση: Τι έγινε εκεί στην Τήνο, τόπο καταγωγής σου, για να διαλέξεις αυτόν τον δρόμο;
Αυτό είναι αλήθεια! Στο νησί, η μουσική μετά το διάβασμα ήταν η μοναδική διέξοδος. Από το δημοτικό θυμάμαι ότι έψαχνα μουσική στο διαδίκτυο και κατέβαζα από το Napster κομμάτια. Κάπως έτσι, με τη βοήθεια του ίντερνετ και σε συνδυασμό με τα μαθήματα κιθάρας, θεωρίας και σολφέζ, πέρασα από διάφορα είδης μουσικής μεγαλώνοντας: αμερικάνικη ποπ, ροκ, μέταλ. Στο λύκειο έτυχε να ακούσω Νταϊάν Κραλ, το «Temptation», μια διασκευή του Τομ Γουέιτς. Έτσι ξεκίνησα να ακούω Νταϊάν Κραλ και να ψάχνω. Μετά ανακάλυψα την Μπίλι, την Έλα, τη Νίνα, την Ντάινα!
Η μπάντα που σε συνοδεύει λέγονται Night & Day. Από το τραγούδι του Κόουλ Πόρτερ;
Ακριβώς! Το τραγούδι «Night & Day», από το οποίο πήρε και το όνομα η gypsy swing μπάντα μας, είναι ένα κλασικό jazz standard. Εμείς συγκεκριμένα το παίζουμε από την εκτέλεση της Έλα Φιτζέραλντ.
Ποιες είναι οι φιλοδοξίες σου; Πτυχίο, ΑΣΕΠ, διορισμός στο δημόσιο ή την παραπαιδεία; Ή… let it roll, baby;
Είναι τέτοιες οι κοινωνικοοικονομικές συνθήκες αυτή τη στιγμή παγκοσμίως, που θεωρώ τυχερό το ποσοστό εκείνο των νέων που γνωρίζει με τι θα καταπιαστεί για κάποια χρόνια στη ζωή του, μιας και τίποτε πλέον δεν είναι σταθερό. Θα έλεγα πως δεν είμαι σίγουρη για το τι θα ακολουθήσω. Προς το παρόν έχω την πολυτέλεια να ξεκινήσω κάνοντας αυτό που αγαπώ περισσότερο. Έχω δώσει στον εαυτό μου ένα χρονικό περιθώριο. Αν ώς τότε δεν έχω πετύχει τους στόχους μου, θα ακολουθήσω τη φιλολογία. Δεν αποκλείεται και να ασχοληθώ με κάτι άλλο, επιχειρηματικού ενδιαφέροντος!
Στο βίντεο του «What’s Your Name» παίζεις πολύ με το στιλ της Έιμι Γουάινχαουζ. Θεωρώ πως ό,τι ήταν οι Nirvana από πλευράς επίδρασης τη δεκαετία του ’90, είναι η μακαρίτισσα για τα παιδιά του σήμερα. Ασπάζεσαι αυτόν τον αφορισμό;
Δε θα έλεγα οτι παίζω με το στιλ της πολυαγαπημένης μου Έιμι, πιο πολύ ο στιλίστας που επιμελήθηκε το κλιπ, Νίκος Υφαντής, ήθελε να δώσει έναν σισιλιάνικο αέρα, αφενός γιατί είναι πολύ της μόδας και αφετέρου γιατί σαν Θωμαή λόγω του μεσογειακού μου τύπου θα μου ταίριαζε περισσότερο. Όσον αφορά στην Έιμι, για μένα όντως ήταν μια πάρα πολύ ξεχωριστή καλλιτέχνις για το πάντρεμα των μουσικών -γυναικεία γκρουπ των 60s, σόουλ, ποπ. Παρ’ όλα αυτά, όμως δεν είμαι σίγουρη για τον συσχετισμό με τους Nirvana. Ίσως να αφορά στον άδοξο τρόπο που κατέληξαν οι δύο σταρ Κερτ Κομπέιν - Έιμι Γουάινχαουζ. Ίσως αν ήταν η Lady Gaga, να ίσχυε ο αφορισμός για τα παιδιά του σήμερα.
Ποια είναι η ταινία που ενδόμυχα, καθώς την παρακολουθούσες, σκέφτηκες πως άνετα θα μπορούσες να παίξεις τον ρόλο της πρωταγωνίστριας;
Στο «Revolver» του Γκάι Ρίτσι, παρόλο που πρωταγωνιστεί άνδρας, ο Τζέισον Στέιθαμ. Η ταινία πραγματεύεται ότι ο χειρότερος εχθρός μας είναι το εγώ μας και ότι τον μεγαλύτερο εχθρό τον συναντάς στα πιο απίθανα μέρη - στο ίδιο σου το μυαλό δηλαδή!
Πόσο δύσκολο είναι για ένα σχήμα από την Πάτρα, που στον χάρτη είναι σταμπαρισμένη σαν indie rock πόλη, να παίξει με επιτυχία Μανούτσε, σουίνγκ και σόουλ, που τόσο δείχνετε ότι σας αρέσει;
Καταρχήν, πρέπει να πω ότι οι Night & Day είναι μια μπάντα με ιστορία τριών ετών και η διάρθρωσή της έχει αλλάξει μέσα σε αυτά τα χρόνια, ώσπου κατέληξε στο μανούτσε, είδος που άνθισε στη Γαλλία τη δεκαετία του ’30 με βασικό εκπρόσωπο τον Τζάνγκο Ράινχαρντ. Το γεγονός ότι δρα μέχρι στιγμής στην Πάτρα δεν την έχει επηρεάσει ως προς την απήχηση στο κοινό, παρόλο που η συγκεκριμένη πόλη χαρακτηρίζεται ως indie rock πόλη - κάθε άλλο θα έλεγα. Με αυτήν την έννοια, λοιπόν, και με το δεδομένο ότι όλοι οι μουσικοί της μπάντας είναι άτομα με ξεχωριστή κατάρτιση και μεράκι, δεν είναι καθόλου δύσκολο εγχείρημα για την Πάτρα. Επιπλέον, οι φιλοδοξίες της μπάντας δεν περιορίζονται στην Πάτρα, αλλά οδεύουν προς ευρωπαϊκά φεστιβάλ gypsy swing! Sky is the limit!
O Φλόριαν Μικούτα μιλάει στην ATHENS VOICE για τις βαλκανικές ρίζες, τις σύγχρονες μουσικές επιρροές και την εμφάνιση του νέου του project στο Attica Roots Festival
17°
