Transistor - Resting In the Shade of the Family Tree (****)
Δεν είναι τυχαίο που η πιο ολοκληρωμένη ως τώρα παρουσία τους είναι μια δικιά τους ανεξάρτητη παραγωγή. Έχοντας τον έλεγχο, φανερώνουν ωριμότητα, ικανότητα στη μελωδία, καλή χημεία μεταξύ τους, έμπνευση που έρχεται από την pop, το post-rock και το progressive και ερμηνευτικές αρετές, που όμως υπερτονίζονται άσκοπα.
The Occasional Flickers - Home Is A Four Letter Word (***)
Με τον Γιώργο Μπούρα να κατοικοεδρεύει στο Εδιμβούργο, το γκρουπ είναι φυσικό να έχει έναν πιο «σκοτσέζικο ήχο». Όσον αφορά στη φόρμα και το περίγραμμα της dream pop το ’χουν και με το παραπάνω, όμως οι συνθέσεις δεν είναι πάντα σε ανάλογο επίπεδο και το αποτέλεσμα ακούγεται σχηματικό, ενώ οι ζωγραφιές που συνοδεύουν το εξώφυλλο, θυμίζοντας τοιχογραφίες ελληνικής ταβέρνας, δεν συνάδουν με το περιεχόμενο.
Τα συστατικά είναι όλα εδώ, αλλά η «συναρμολόγηση» πάσχει. Ο Μιχάλης Παπουλάκης «ξεχνιέται» χαζεύοντας τα υλικά του –ηλεκτρονικοί ήχοι, σαμπλς, φανκ, βινύλια, τζαζ, basslines, μαύρη μουσική– και αμελεί να μας γοητεύσει και να μας συνεπάρει, δημιουργώντας απλώς ένα πειστικό περίγραμμα αλλά χωρίς αντάξιες συνθέσεις και μελωδίες. Οι δυνατότητες πάντως είναι φανερές, άρα και η προοπτική.
Το μελοδραματικό ηχόχρωμα της φωνής του Δημήτρη Πουλιάδη είναι αυτό που χαρακτηρίζει το δίσκο, φέρνοντας στο νου grunge ερμηνείες αλλά και τον Robert Smith των Cure. Παρόμοιο είναι και το μουσικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινούνται και τα 13 (τα 3 ελληνόφωνα) τραγούδια του, που όμως αδυνατούν να ξεπεράσουν τα σημεία αναφοράς τους ή έστω να σταθούν αντάξια δίπλα τους.
Spyweirdos - Feeling of Movement (****)
Όλο και εμβαθύνει ο Σπύρος Πολυχρονόπουλος στο ρόλο των ήχων στις συναισθηματικές μας αντιδράσεις. Αυτό είναι άλλωστε το πεδίο της επιστημονικής του έρευνας. Κι αν ο συνδυασμός μουσικός και επιστήμονας συχνά εκθέτει τον πρώτο, στην περίπτωσή του δεν συμβαίνει, όπως έχει αποδείξει και με τα προηγούμενα άλμπουμ του. Με τη συνεργασία σπουδαίων μουσικών της εγχώριας avant garde (Νίκος Βελιώτης, Μπάμπης Παπαδόπουλος, Φλώρος Φλωρίδης, Γιώργος Παλαμιώτης, Τάνια Γιαννούλη κ.ά.) δημιουργεί ένα πειραματικό άλμπουμ που δικαιώνει τον τίτλο του, αν φυσικά έχεις τα κότσια να μπεις στο τριπ του.
Ετοιμάζει νέο άλμπουμ, που θα ακουστεί πολύ, επιστρέφει για ένα διαφορετικό live στο Release Athens 2026 και μιλάει για όσα τον σημάδεψαν και όσα ο χρόνος έφερε
Τριάντα χρόνια μετά κι ένα τραγούδι σώθηκε από έναν πολτό χαρτοπετσετών, μιλά για τη νύχτα, την ποίηση, τις γυναίκες-ηρωίδες, την αργοπορημένη ενηλικίωση και την εποχή της AI
Από το πρώτο live με Beirut και PJ Harvey στην Πλατεία Νερού έως τη μετάβαση σε νέο, μεγαλύτερο χώρο από το 2027, το Release Athens γιορτάζει μια δεκαετία παρουσίας.
17°
