Τελικά η μόνη ελληνική παραγωγή που συνεχίζει κανονικά, αν και τελείως εγκαταλελειμμένη, είναι η Τέχνη, και μάλιστα με επιδόσεις που τη μετατρέπουν σε μια αχτίδα αισιοδοξίας σε ένα θλιμμένο και θλιβερό κόσμο.
Οι λιτές και επαναλαμβανόμενες μελωδικές γραμμές, μετατρέπουν το ντεμπούτο του αθηναϊκού ντουέτου σε ένα post rock trip με μινιμαλιστική αντίληψη, από το οποίο δύσκολα μπορείς να ξεκολλήσεις.
George Gaudy - Millionaire (***)
Χωρίς εκπλήξεις και πατώντας πάνω στα στάνταρ της ποπ κουλτούρας (από swing μέχρι rock μπαλάντες κι από folk μέχρι jazz), ο Γιώργος Γουδής κατορθώνει να αρθρώσει προσωπικό λόγο και να κάνει το ντεμπούτο του ένα πολλά υποσχόμενο ξεκίνημα.
Χρόνια στο κουρμπέτι (από την εποχή των Ονειροπαγίδα), ο Χρήστος Λαϊνάς έχει την πείρα αλλά και το μελωδικό χάρισμα για έναν ευφρόσυνο urban δίσκο με ηλεκτρονική βάση, pop αντίληψη και αισθητική. Κυλάει σα νεράκι και θες να τον ξανακούσεις…
Η επιστροφή των Blackmail είναι από μόνη της ένα γεγονός για την ελληνική rock πραγματικότητα, πόσο μάλλον που μας κάνουν δώρο ένα ανοιχτόμυαλο άλμπουμ, ώριμο, ευαίσθητο και αρκούντως ακατέργαστο. Ο Γιώργος Κ. και η παρέα του δεν είναι που ξέρουν απ’ έξω κι ανακατωτά τη rock ιστορία, την έχουν ζήσει κιόλας.
Tilemachos Moussas Farm - Newborn (***)
Η μουσική πολυπραγμοσύνη στερεί απ’ το άλμπουμ ένα ενιαίο ύφος αλλά του χαρίζει ευρύ ορίζοντα, από παραδοσιακά μέχρι jazz κι από blues/rock μέχρι progressive. Οι εκλεκτοί καλεσμένοι είναι πολλοί (Blaine Reininger, Julia Kent, Θάνος Ανεστόπουλος, Pamelia Kurstin, Jef Maarawai, Anastasia Eden κ.ά.), οι μουσικοί αποδίδουν εξαιρετικά, το αισθητικό επίπεδο είναι εξασφαλισμένο.
Σταύρος Λάντσιας - Ημερολόγιο Ονείρων (***)
Πιάνο, μπάσο, τύμπανα ως βάση και με τη συμμετοχή της Καμεράτας και άλλων μουσικών με έγχορδα και πνευστά, ο Σταύρος Λάντσιας δημιουργεί ένα άλμπουμ αισθητικής αξιοπρέπειας, με σινεφιλ διάθεση, ονειρικές εικόνες και επιδράσεις από Χατζιδάκι και Μορικόνε στους οποίους αποδίδει τιμή.
Παρότι υπάρχει στιχουργικό ενδιαφέρον κι αυτό είναι ένα σημαντικό εφόδιο για την ελληνική μουσική πραγματικότητα που εδώ και καιρό πάσχει σ’ αυτό τον τομέα, η αδυναμία του να υποστηρίξει πειστικά το λόγο με μουσική και μελωδίες, αδυνατίζει το αποτέλεσμα. Κάτι σαν spoken word σχέσεων…
Ετοιμάζει νέο άλμπουμ, που θα ακουστεί πολύ, επιστρέφει για ένα διαφορετικό live στο Release Athens 2026 και μιλάει για όσα τον σημάδεψαν και όσα ο χρόνος έφερε
Τριάντα χρόνια μετά κι ένα τραγούδι σώθηκε από έναν πολτό χαρτοπετσετών, μιλά για τη νύχτα, την ποίηση, τις γυναίκες-ηρωίδες, την αργοπορημένη ενηλικίωση και την εποχή της AI
Από το πρώτο live με Beirut και PJ Harvey στην Πλατεία Νερού έως τη μετάβαση σε νέο, μεγαλύτερο χώρο από το 2027, το Release Athens γιορτάζει μια δεκαετία παρουσίας.
17°
