Ντούα Λίπα και Πάτι Σμιθ: Η ποπ συναντά τη λογοτεχνία και το κοινό χειροκροτά όρθιο

Η μία είναι παγκόσμια ποπ σταρ, η άλλη είναι θρυλική μορφή της πανκ. Η μία κυριαρχεί στα σύγχρονα charts, η άλλη σημάδεψε τη μουσική της δεκαετίας του ’70. Η μία ανήκει σε μια γενιά καλλιτεχνών που χτίζουν την ταυτότητά τους μέσα από ψηφιακές πλατφόρμες. Η άλλη έγινε σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής, συνδυάζοντας τη ροκ με την ποίηση και αμφισβητώντας τις συμβάσεις της μουσικής βιομηχανίας. Φαινομενικά, η Ντούα Λίπα και η Πάτι Σμιθ ανήκουν σε διαφορετικούς κόσμους. Στις 25 Οκτωβρίου, ωστόσο, οι δύο γυναίκες συναντήθηκαν στο πλαίσιο του London Literature Festival, για μια συζήτηση που έκανε το κοινό να χειροκροτεί όρθιο.

Αφορμή ήταν το «Bread of Angels», το αυτοβιογραφικό βιβλίο της Πάτι Σμιθ, στο οποίο ανατρέχει στην παιδική της ηλικία, στην πορεία της προς την καλλιτεχνική ανεξαρτησία, τον έρωτα και την απώλεια. Η συζήτηση άγγιξε τη δύναμη της γραφής, τη δημιουργική ελευθερία και τον τρόπο με τον οποίο οι προσωπικές εμπειρίες διαμορφώνουν το έργο ενός καλλιτέχνη. Η Πάτι Σμιθ εξήγησε ότι το «Bread of Angels» ήταν ένας τρόπος να εκφράσει την ευγνωμοσύνη της προς τους ανθρώπους που τη διαμόρφωσαν: την οικογένεια της, τους δασκάλους της, τους μέντορες και τους ανθρώπους που αγάπησε. Όπως είπε: «Είμαστε προϊόν της σοφίας και των εμπειριών που αποκτούμε μέσα από τους άλλους». Είχε ορκιστεί πως, μετά το βιβλίο «Just Kids» για τη σχέση της με τον Μάπλθορπ, δεν θα έγραφε άλλα απομνημονεύματα. Ωστόσο, ένα όνειρο την έκανε να σκεφτεί διαφορετικά – ένιωσε σαν οι άνθρωποι που είχαν περάσει από τη ζωή της να της ζητούσαν να πει την ιστορία τους.

Η Ντούα Λίπα είναι βιβλιοφάγος. Τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργήσει το Service95 Book Club, μέσα από το οποίο παρουσιάζει συγγραφείς και έργα που αξίζει να ανακαλύψει το κοινό της. Δεν εκπλήσσει λοιπόν το ότι ανέλαβε την επιμέλεια του φετινού London Literature Festival. Είναι προς τιμήν της, ωστόσο, το ότι χρησιμοποιεί την τεράστια επιρροή της όχι μόνο για να προμοτάρει τη μουσική της αλλά και για να ωθήσει τον κόσμο προς τη λογοτεχνία.

Η κουβέντα έκλεισε με τη συμβουλή που θα έδινε η Πάτι Σμιθ σαν συγγραφέας στον τριαντάχρονο εαυτό της: «Θα το έλεγα στον καθένα: αν θέλεις να γίνεις συγγραφέας, να γράφεις κάθε μέρα. Είναι σαν ένας μυς. Αν είσαι δρομέας, πρέπει να τρέχεις – δεν λες είμαι δρομέας, αλλά τρέχω μόνο μερικές φορές τον μήνα. Πρέπει να χρησιμοποιείς αυτόν τον μυ, και ακόμη κι αν δεν σου αρέσουν αυτά που γράφεις, και μόνο που το κάνεις βοηθάει. Οπότε αν θέλεις να γίνεις συγγραφέας, κάθισε και γράφε».