No Budget Story, 30 καλοκαίρια μετά

Λίγα καλοκαίρια μετά, ακριβώς 30. Και θα έχουν περάσει τριάντα καλοκαίρια και ένας παλιός εαυτός μου θα μου στέλνει χαιρετίσματα από άλλες εποχές. Από τον τόσο μακρινό και τόσο κοντινό Αύγουστο του 1996, που τόλμησα τα περιπετειώδη γυρίσματα του «No Budget Story».

Αφορμή γι’ αυτά τα «χαιρετίσματα» είναι κάποιες ξεχασμένες φωτογραφίες από εκείνα τα γυρίσματα, που βρέθηκαν μπροστά μου σαν κομήτης που χτυπάει τη γη έχοντας ξεκινήσει καιρό να έρχεται από το πουθενά. Αυτές τις κακοτυπωμένες φωτογραφίες τις βρήκα στο πατάρι του πατρικού μου σπιτιού, καθώς το άδειαζα με ένα δάγκωμα στην καρδιά, μια και οι τελευταίοι κάτοικοι πέρασαν στην επόμενη πίστα. Φωτογραφίες του πλατό από τα γυρίσματα του «No Budget Story» στο λούνα παρκ, στους τότε ερημικούς λόφους του Γαλατσίου, κάπου στη μέση της Βεΐκου.

Τώρα που διασχίζω καβαλάρης την ανθισμένη ωριμότητα, ας ρίξω μια πιο ήσυχη ματιά.

Τι βλέπω σήμερα σε αυτές τις ελαφρώς επιπόλαια τραβηγμένες ασπρόμαυρες φωτογραφίες, πίσω από την κινηματογραφική κάμερα και εκτός σεναρίου;

Στον φόντο το λούνα παρκ – να σημειωθεί ότι πια στην Αθήνα δεν υπάρχουν λούνα παρκ και μου λείπουν. Και μια απόκοσμη ατμόσφαιρα, λες και μου στέλνει τσιριχτά χαιρετίσματα ο Φελίνι κάνοντας βουτιές με το τρενάκι του ιλίγγου. Στον ορίζοντα λαμπιόνια ασυγχρόνιστα. Φωτεινές ταμπέλες στα ιταλικά λες και είναι χρησμοί. Απροσδιόριστα τοπία μέσα στη νύχτα, σαν γυναίκες που με συγκλόνισαν κάποτε και σήμερα με δυσκολία θυμάμαι τη μορφή τους.

Και ο περιπετειώδης θίασος του «No Budget Story». Ατίθασες καρδιές του ανεξάρτητου ελληνικού σινεμά.

Αρχιερέας μιας ξέγνοιαστης σκοτεινής γιορτής ο Γιάννης Μποσταντζόγλου. Σαν να κάνει, με αυτονόητη αυτοπεποίθηση, μακροβούτια στην άβυσσο της ταινίας. Χορευταράς ακράτητος. Διόνυσος μαζί και Ιησούς! Να ακολουθεί τον τρελό καλπασμό μου λες και να ήμουν ο μέγας κάτοχος των μυστικών του σινεμά. Ήταν, είναι και θα είναι ο καλός μου δαίμονας.

Η Βάνα Πεφάνη μούσα της αυτοσαρκαστικής λαγνείας. Ήρθε στα γυρίσματα πολύ καλά προετοιμασμένη. Λες και πήγαινε στο πρώτο της εφηβικό ραντεβού. Και μας έφερε ένα παρδαλό φως, για να ανταγωνιστεί τα παρδαλά λαμπιόνια του λούνα παρκ. Η Βάνα πάντα είχε μέσα της ένα ελεγχόμενο παραλήρημα που περίμενε το κέλευσμά μου για να το εξαπολύσει. Ακόμα έχω την εντύπωση ότι σε εκείνο το γύρισμα, αν της έλεγα να έβγαζε τα ρούχα της, θα το έκανε. Ήταν έτοιμη να γίνει ολοκαύτωμα για την ταινία. Δεν το είπα γιατί έπαιζε τόσο ποιητικά που το ξέχασα.

Ο Γιώργος Βουλτζάτης. Έφερε εκείνο το βράδυ στο σετ την ατόφια φωσφορίζουσά του άβυσσο. Ένα αψυχολόγητο κήρυγμα πίστης στη θαυματοποιό ιδιότητα του σινεμά. Και να μου δείχνει την εμπιστοσύνη που δείχνει σε εξομολογητή μια παλλακίδα. Και εκείνη η δεξιοτεχνία του, που, μέσα από την τρικυμία των γυρισμάτων, τον οδήγησε να κερδίσει το βραβείο του Β’ Αντρικού Ρόλου στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Σε εμένα βλέπω έναν ονειροπαρμένο νεαρό, κάποιον που ήξερε να πιστεύει – και στον εαυτό του και στους άλλους. Και στο όνειρό του (ασφαλώς είχα τη μεγάλη τύχη να ξέρω ποιο ήταν το όνειρό μου) αλλά και στη μοίρα του… Σε ένα σχέδιο τρελό. Να κάνει μια ταινία χωρίς τίποτα, σε μια εποχή πριν την ψηφιακή επανάσταση, που το κόστος μιας ταινίας αντέχονταν μόνο από γόνους πλουσίων. Και κάπου εκεί ο καλά κρυμμένος φόβος μου. Και καλά κρυμμένη αμφιβολία, μη και τους πάρω όλους στον λαιμό μου. Και εκείνη η αβάσταχτη αγωνία μου. Δεν είχα μπάτζετ. Όλα έπρεπε να γίνουν γρήγορα και ξαφνικά. Σαν να περπατάω πάνω σε λεπτό πάγο. Ένας λεπτός εύθραυστος πάγος που, αφού τον διέσχισα με την καρδιά στην κωλότσεπη, βρέθηκα στο ξέφωτο του κρατικού βραβείου πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη.

Χαίρε, Αύγουστε του 1996! Με την εκστρατεία προς το ένδοξο πουθενά! Με την απονενοημένη νεανική κραυγή «σινεμά ή θάνατος»!

Κι εκείνο το λούνα παρκ... Έρχεται στα όνειρά μου πού και πού. Υπέρλαμπρο και πάντα Φελινικό. Για να μου θυμίζει να μη σταματήσω να παίζω, ακόμα και όταν δεν έχω άλλα κέρματα στην τσέπη. Λίγα καλοκαίρια πριν. Ακριβώς 30.

Στο Cine Anesis, το φετινό καλοκαίρι, προβάλλονται οι ταινίες του Ρένου Χαραλαμπίδη: «Νυχτερινός Εκφωνητής», στις 13, 17 και 18 Αυγούστου, «Φτηνά Τσιγάρα», στις 14, 15 και 19 Αυγούστου, και το νέο του υπό διαμόρφωση φιλμ «Το Κλασικό Αριστούργημα» στις 16 και 18 Αυγούστου.