Το αριστερό μου χέρι: μια σύγχρονη οικογενειακή ιστορία στην Ταϊπέι

Μία μητέρα, η Σουν Φε, και οι δύο κόρες της, η νεαρή Ι-αν και η πεντάχρονη Ι-Τζινγκ, μετακομίζουν στην Ταϊπέι με την ελπίδα να βρουν μια καλύτερη ζωή. Θα νοικιάσουν ένα πάγκο λαϊκής αγοράς για να σερβίρουν νουντλς στους περαστικούς.

Γυρισμένο σε iPhone, το πρώτο φιλμ της σκηνοθέτριας Τσου Σιχ Τσινγκ από την Ταϊβάν αφηγείται μια μοντέρνα ιστορία γυναικών που διαδραματίζεται στην μητροπολιτική Ταϊπέι. Το συναισθηματικό εκτόπισμα της ταινίας δεν περνά απαρατήρητο. Από τη μια μεριά υπάρχει ο αγώνας της μητέρας που ψάχνει να βρει τον τρόπο να φροντίσει την οικογένειά της –ερχόμενη συχνά σε σύγκρουση με την μεγάλη κόρη της– κι από την άλλη συμπάσχουμε με την αγωνία της μικρής Ι-Τζινγκ καθώς προσπαθεί να μάθει να γράφει και να τρώει με το δεξί χέρι κι όχι το αριστερό που είναι το καλό της αλλά και «το χέρι του διαβόλου» όπως την λέει ο αυστηρός παππούς της.

Η χαρμολύπη σε πολλές σκηνές αλλά και το δυνατό δέσιμο στις γυναικείες σχέσεις είναι στοιχείο που χαρακτηρίζει το σινεμά του Σον Μπέικερ («Florida project», «Tangerine»), στο οποίο έχει σταθερή συμμετοχή η Τσινγκ είτε ως συν-σεναριογράφος είτε ως συμπαραγωγός. Εδώ οι ρόλοι αλλάζουν και ο Μπέικερ αναλαμβάνει τα παραπάνω πόστα αφήνοντας τον απόλυτο σκηνοθετικό έλεγχο στη μόνιμη συνεργάτιδά του η οποία χρησιμοποιεί την κάμερα όπως κι ο βραβευμένος με Χρυσό Φοίνικα («Anora») αμερικανός σκηνοθέτης. Ζεστά χρώματα, έντονος ρεαλισμός,  χαρακτήρες που ζουν στο περιθώριο και βρίσκονται σε συνεχή κίνηση, καταστάσεις που λοξοδρομούν μονίμως και φλερτάρουν με ένα γοητευτικό χάος. Πάνω από όλα όμως το «Αριστερό μου χέρι» διατηρεί μια διαυγή πολιτική ματιά πάνω στην αστική μοναξιά, την ανάγκη για επικοινωνία και, κυρίως, τον αγώνα επιβίωσης τριών γυναικών –εξαιρετικές και οι τρεις ερμηνείες, αν και εκείνη που κλέβει την παράσταση είναι η αφοπλιστική πιτσιρίκα Νίνα Γε– που καταπιέζονται αμείλικτα από τα συντηρητικά κοινωνικά στερεότυπα και τις πατριαρχικές εντολές. Το αν θα καταφέρουν να βγουν νικήτριες θα εξαρτηθεί από πολλούς παράγοντες, αλλά ένας είναι ο πλέον καθοριστικός: η σχέση μητέρας - κόρης με τα πολλά επίπεδα και με τα ακόμη περισσότερα μυστικά. Η ταινία συμμετείχε στην Εβδομάδα Κριτικής του Φεστιβάλ Καννών.