Πέθανε ο Τατσούγια Νακαντάι μεγάλος πρωταγωνιστής των Κουροσάβα και Κομπαγιάσι
Ο Τατσούγια Νακαντάι, ένας από τους σημαντικότερους ηθοποιούς στην ιστορία του ιαπωνικού κινηματογράφου και εξίσου αναγνωρίσιμος με τον Τοσίρο Μιφούνε, άφησε την τελευταία του πνοή στις 8 Νοεμβρίου σε ηλικία 92 ετών. Σύμφωνα με ανακοίνωση της θεατρικής εταιρείας και σχολής υποκριτικής Mumeijuku, την οποία ο ίδιος είχε ιδρύσει στο Τόκιο, ο θάνατός του οφείλεται σε πνευμονία.
Με καριέρα που ξεπέρασε τις έξι δεκαετίες και περισσότερες από 180 ταινίες και τηλεοπτικές εμφανίσεις, ο Νακαντάι αποτέλεσε εμβληματική μορφή τόσο στο ιαπωνικό όσο και στο παγκόσμιο σινεμά. Η υποκριτική του γκάμα ήταν εξαιρετικά ευρεία: από γιάκουζα και σαμουράι μέχρι βασανισμένους ήρωες τραγωδίας και καθημερινούς ανθρώπους. Κριτικοί τον παρομοίαζαν συχνά με τον Μάρλον Μπράντο και τον Λόρενς Ολίβιε για την ικανότητά του να «χάνεται» μέσα στους ρόλους του· το βαθύ του βλέμμα και η χαρακτηριστική φωνή τον έκαναν αμέσως αναγνωρίσιμο.
Ξεχώρισε μέσα από συνεργασίες με κορυφαίους δημιουργούς, όπως ο Ακίρα Κουροσάβα και ο Μασάκι Κομπαγιάσι. Στην τριλογία «Η Ανθρώπινη Κατάσταση» (1959-1961) του Κομπαγιάσι ενσάρκωσε έναν ειρηνιστή που συντρίβεται από τον πόλεμο — ένας ρόλος που τον καθιέρωσε ως ηθοποιό με τεράστιο δραματικό εύρος. Στο αριστούργημα του Κουροσάβα «Ραν» (1985), ερμήνευσε τον παρανοϊκό άρχοντα Χιντετόρα, σε μια ελεύθερη διασκευή του «Βασιλιά Ληρ» του Σαίξπηρ. Οι κριτικοί μιλούν για μια από τις πιο συγκλονιστικές ερμηνείες της καριέρας του, με τον Νακαντάι να μεταμορφώνεται σταδιακά σε «φάντασμα ενός ζωντανού ανθρώπου».
Ο ηθοποιός συνεργάστηκε με τον Τοσίρο Μιφούνε σε εμβληματικές ταινίες του Κουροσάβα, όπως τα «Γιοτζίμπο» (1961) και «Σαντζούρο» (1962), αλλά και στο «High and Low» (1963). Από την άλλη, στο «Χαρακίρι» (1962) του Κομπαγιάσι, η ερμηνεία του ως σαμουράι που ζητά δικαιοσύνη θεωρείται μια από τις πιο ισχυρές καταγγελίες του βουσίντο κώδικα και της φεουδαρχικής παράδοσης.
Ο Νακαντάι δεν υπέγραψε ποτέ αποκλειστικό συμβόλαιο με στούντιο, προτιμώντας να διαλέγει ο ίδιος τους ρόλους του και να μοιράζει τον χρόνο του ανάμεσα στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Ήταν επίσης ενεργός στο shingeki, το ρεύμα ιαπωνικού θεάτρου που έφερε στο προσκήνιο δυτικές ρεαλιστικές φόρμες και κείμενα.
Γεννημένος στο Τόκιο στις 13 Δεκεμβρίου 1932, προερχόταν από φτωχή οικογένεια και ξεκίνησε την υποκριτική χωρίς καμία οικονομική δυνατότητα για ανώτερη εκπαίδευση. Βρέθηκε τυχαία στον χώρο, όταν τον εντόπισαν σε κατάστημα όπου εργαζόταν ως πωλητής — μια ανακάλυψη που οδήγησε σε μια σπουδαία καλλιτεχνική πορεία.
Στην προσωπική του ζωή, ο Νακαντάι ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό και συγγραφέα Γιάσουκο Μιγιαζάκι (γνωστή με το ψευδώνυμο Τομόε Ριού), η οποία πέθανε το 1996. Δεν υπάρχουν άμεσα διαθέσιμες πληροφορίες για επιζώντες συγγενείς.
Ο Τατσούγια Νακαντάι έμεινε μέχρι το τέλος ένα σύμβολο αφοσίωσης στην τέχνη και στην ερμηνεία. Κι αν ποτέ ένιωσε πίεση να ακολουθήσει διεθνή καριέρα, προτίμησε να παραμείνει πιστός στον ιαπωνικό κινηματογράφο. Έλεγε συχνά ότι η δύναμη του ηθοποιού βρίσκεται στην ακινησία και στη σιωπή.
Πρόκειται για έναν απολαυστικό συνδυασμό χιούμορ και συγκίνησης, με το κουίρ στοιχείο να εμφανίζεται σε κάθε σεκάνς και να δένει υποδειγματικά με το μέινστριμ.
Η μητρότητα σε γκορ αισθητική και με στοιχεία μεταφυσικού τρόμου –που φτάνει στα όρια του body horror– σε ένα φιλμ που παρακολουθείται με άνεση λόγω της ατμόσφαιράς του
13°
