Κινηματογραφος

100 χρόνια Μάνος Χατζιδάκις: Η Φίνος Φιλμ τιμά τον μεγάλο συνθέτη

Kαι η αναφορά στον Διονύση Σαββόπουλο

Νίκος Κυπουργός: Μια αποκάλυψη των «μυστικών» του — Νίκος Κυπουργός, Μάνος Χατζιδάκις, Fouad Kavur

23.10.2025, 20:32
Newsroom
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Life in Athens Ο Voice 102.5 διοργανώνει Bakery House Party στο Κουκάκι

Χαρά Αλεξανδροπούλου

1000 τεύχη Athens Voice - 1000 λόγοι που αγαπάμε την Αθήνα

Life in Athens Αφιέρωμα: 1000 τεύχη, 1000 λόγοι που αγαπάς την Αθήνα

A.V. Team

Το νέο app του Voice 102.5 φέρνει live radio, μουσικά νέα και όλο το vibe της πόλης σε Android και iOS

Μουσικη Το νέο app του Voice 102.5 είναι εδώ

A.V. Team

100 χρόνια Μάνος Χατζιδάκις: Η Φίνος Φιλμ τιμά τον συνθέτη

Συμπληρώνονται σήμερα, Πέμπτη 23 Οκτωβρίου, εκατό χρόνια από τη γέννηση του Μάνου Χατζιδάκι, και η Φίνος Φιλμ τίμησε τον κορυφαίο συνθέτη που έντυσε με τη μουσική του μερικές από τις πιο αγαπημένες ταινίες της.

Στον επίσημο λογαριασμό της στο Instagram, η εταιρεία παραγωγής ανέβασε ένα βίντεο με σκηνές από τον ελληνικό κινηματογράφο, ντυμένες με τις μελωδίες του Χατζιδάκι, συνοδευόμενο από ένα κείμενο αφιερωμένο στη μοναδική του προσφορά. «100 χρόνια Μάνος Χατζιδάκις. Δεν είναι εύκολο να μετρήσεις τον χρόνο όταν μιλάς για κάποιον που τον ξεπέρασε», αναφέρεται χαρακτηριστικά, τονίζοντας πως η μουσική του δεν έντυνε απλώς τις εικόνες, αλλά τις φώτιζε από μέσα. «Ο Χατζιδάκις μας ταξίδεψε, μας ένωσε και μας έκανε να αγαπήσουμε την Ελλάδα μέσα από την ευγένεια και το βάθος των μελωδιών του», αναφέρεται.

Η συγκυρία της επετείου συμπίπτει με την απώλεια του Διονύση Σαββόπουλου, που έφυγε από τη ζωή την Τρίτη 21 Οκτωβρίου, σε ηλικία 81 ετών. Η Φίνος Φιλμ υπενθύμισε τη βαθιά εκτίμηση που έτρεφε ο Σαββόπουλος για τον Χατζιδάκι, έναν δημιουργό που, όπως έλεγε ο ίδιος, άλλαξε «το αφτί μας» και σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή. «Ήταν Μάνος Χατζιδάκις. Μια ιδιοφυΐα. Ένας αξιολάτρευτος μάγος που ήρθε και άλλαξε το αφτί μας. Το κακό είναι ότι όσο ζούσε δεν τόλμησα να του εκφράσω τα αληθινά μου αισθήματα για αυτόν. Του μιλούσα πάντα σαν ισότιμος ντε και καλά, ενώ ένιωθα κατώτερός του. Ώσπου πέθανε και έχασα την ευκαιρία για πάντα. Όμως με άκουγε πάντα με χαμόγελο και συγκατάβαση. Ίσως είχε καταλάβει την “πόζα” μου, τον βαθύ σεβασμό μου για αυτόν. Αυτό ελπίζω», προστίθεται.