Λαμπυρίσματα: Η λάμψη μιας γεμάτης ζωής

Η Ιζαμπέλ και ο Ραμόν έχουν χωρίσει εδώ και 15 χρόνια, αλλά οι ζωές τους έχουν ακόμη κοινή βάση λόγω της κόρης τους, Μανταλέν. Όταν η εύθραυστη υγεία του μοναχικού Ραμόν χειροτερέψει, η Μανταλέν θα ζητήσει από τη μητέρα της (η οποία έχει ξαναφτιάξει τη ζωή της πλάι στον Νάτσο) να τον προσέχει όσο εκείνη θα βρίσκεται στη σχολή της στη Βαλένθια. Η Ιζαμπέλ με βαριά καρδιά αναλαμβάνει την αποστολή και μελαγχολεί βλέποντας τον πρώην σύζυγό της να αδυνατεί να φροντίσει τον εαυτό του.

Η πραότητα με την οποία η σκηνοθέτρια επιλέγει να διηγηθεί τη συγκινητική ιστορία της είναι ο βασικός λόγος που τα «Λαμπυρίσματα» σε κερδίζουν από τα πρώτα κιόλας λεπτά. Από τούτη την αφτιασίδωτη αφήγηση, αν προστεθεί κι η ειλικρίνεια των προθέσεων και η αγνότητα των συναισθημάτων, προκύπτει ένα στιβαρό ρεαλιστικό δράμα που εκτυλίσσεται ανάμεσα σε δύο κόσμους και ταξιδεύει νοερά στον χρόνο. Το φιλμ ξεκινά με ένα φωτεινό στιγμιότυπο από την επαρχιακή ζωή, το οποίο χάνει τη λάμψη του όταν η κάμερα εισέρχεται στο διαμέρισμα του παραιτημένου εργένη Ραμόν. Περισσότερο κι από τη θλίψη ενός μεσήλικα που δεν μπορεί ούτε τις κάλτσες του να φορέσει η Ιζαμπέλ σοκάρεται από τη διαπίστωση ότι ένα τόσο λαμπρό μυαλό (ο Ραμόν ήταν συγγραφέας πριν αρρωστήσει) αφέθηκε σε μια πορεία αυτοκαταστροφής από την οποία δεν υπάρχει γυρισμός. Κι όμως στις σκηνές που ακολουθούν στο νοσοκομείο ή κατά τις επισκέψεις των παλιών φίλων αναδύονται εύκολα τα ίχνη της γοητείας του «παλιού» Ραμόν. Ένας ευφυής σαρκασμός, μια διακριτική παρατήρηση ή μια τρυφερή φιλοφρόνηση είναι ψήγματα της προσωπικότητας του πάλαι ποτέ αξιοπρεπή άντρα. Ωστόσο δεν λείπουν και οι αντίρροπες δυνάμεις, μια αψυχολόγητη εμμονή ή ένα πικρόχολο σχόλιο προς την Ιζαμπέλ, που μαρτυρούν το άσχημο και άδοξο φινάλε της σχέσης τους. Τα «Λαμπυρίσματα», ένα άρτιο οικογενειακό δράμα με μεστές ερμηνείες (βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Σαν Σεμπαστιάν για την Πατρίθια Λόπεθ Αρνάιθ), εντυπωσιάζουν για την οξυδερκή ματιά πάνω στα ανεξίτηλα σημάδια που αφήνει ο χρόνος. Η φυσική φθορά και το σβήσιμο των όμορφων αναμνήσεων είναι μια δοκιμασία για την ηρωίδα αλλά και ένα σημαντικό θέλγητρο προκειμένου να συνεχίσει τη ζωή της, χωρίς να χάσει την ανθρωπιά της ή να υπομονεύσει την ακεραιότητά της.