«Μου αρέσει η ιδέα ότι μπορείς να διαλέξεις και να επιλέξεις πού θα ξοδέψεις τις προσπάθειές σου - τι θα τονίσεις και τι θα αφήσεις ασαφές»
Σε μια καριέρα που ξεπερνά τα 35 χρόνια, ο σκηνοθέτης Ντέιβιντ Φίντσερ έχει συνδεθεί με πολλά project που είτε άλλαξαν χέρια είτε δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ.
Ο κατάλογος του Ντέιβιντ Φίντσερ, που περιλαμβάνει δύο sequel του «The Girl With the Dragon Tattoo», μια διασκευή του «Rendezvous With Rama» του Άρθουρ Κλαρκ και μια συνέχεια του «Παγκόσμιος Πόλεμος Ζ World War Z,», αποτελεί απόδειξη τόσο για την εκλεκτικότητα των επιλογών του όσο και για τη μεγάλη του ζήτηση στο Χόλιγουντ.
«Μου ζήτησαν να έρθω και να τους πω πώς θα έκανα το Χάρι Πότερ», είπε ο Φίντσερ στο Variety. «Θυμάμαι να λέω: δεν θέλω να κάνω την καθαρή χολιγουντιανή εκδοχή. Θέλω να μοιάζει περισσότερο με το Withnail and I και θέλω να είναι κάπως τρομακτικό». Ο ίδιος είπε ότι η Warner Bros. είχε στο μυαλό της κάτι πιο παραδοσιακό για τη σειρά των προσαρμογών των best seller νεανικών βιβλίων της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ για τον επώνυμο μάγο.
«Υπάρχει έτοιμο κοινό; Αυτό είναι δουλειά κάποιου άλλου», επιμένει. «Αυτά τα βιβλία πωλούνται σε κινηματογραφικά στούντιο όταν αποδεικνύεται ότι υπάρχει κοινό, οπότε εγώ συνήθως μπαίνω στη διαδικασία αφού έχει αποφασιστεί ότι είναι κάτι ελκυστικό. Με ενδιέφερε το “Gone Girl” παρά το γεγονός ότι ήταν best seller… Μου άρεσε η ιδέα της τιμωρίας για τις ναρκισσιστικές μας τάσεις όσον αφορά την εύρεση συντρόφου».
Συνέχισε λέγοντας: «Με το Dragon Tattoo λάτρεψα αυτό το κατεστραμμένο κορίτσι που της δίνεται η ευκαιρία να κάνει έρευνα μαζί με έναν τύπο που δεν είναι σίγουρη για αυτόν. Και δεν ξέρω καν αν είναι ευγενικός μαζί της· νομίζω ότι την αντιμετωπίζει όπως θα ήθελε να αντιμετωπίζεται, και για εκείνη αυτό είναι τόσο αποκαλυπτικό. Αν έχεις πάει ποτέ στη Σουηδία, μιλάμε για μια χώρα στο μέγεθος της Καλιφόρνια με τον πληθυσμό της κομητείας του Λος Άντζελες. Υπάρχει πολύς χώρος στα βουνά για κατά συρροή δολοφόνους και για απόρριψη πτωμάτων».
Για το «The Social Network», ο Φίντσερ το χαρακτήρισε «ένα σενάριο που δεν μπορούσες να αφήσεις από τα χέρια σου». Είχε μια πιο προσωπική σύνδεση με το «Zodiac», την ταινία του 2007 που ασχολείται με τη 35ετή έρευνα για τους φόνους του Zodiac. «Ο δολοφόνος Zodiac ήταν ο μπαμπούλας όταν ήμουν 7 ετών, και περνούσα περίπου τη διαδικασία που περνούσε ο κεντρικός χαρακτήρας - τι συνέβη; Ένιωθα συγγένεια με αυτό. Στο Benjamin Button μου άρεσε η ιδέα ενός ρομαντικού δράματος με αυτό το είδος απωλειών», πρόσθεσε γελώντας. «Υπάρχουν διαφορετικά πράγματα σε κάθε ταινία».
Ο Φίντσερ υπογράμμισε ότι ανεξαρτήτως της προέλευσης (ή του εμπορικού δυναμικού), κάθε project προκύπτει από έναν μοναδικό συνδυασμό προσωπικού ενδιαφέροντος και επαγγελματικής ευκαιρίας. «Υπάρχουν διαφορετικά πράγματα στις ιστορίες που σου κάνουν κλικ, βασισμένα στις ταινίες που αγαπάς και στο είδος των ταινιών που έχεις κάνει», είπε. «Οπότε δεν ξέρω πώς επιλέγω πράγματα για να εμπλακώ, αλλά υπάρχει μια παρόρμηση όπου λες: Θα ήθελα να δω αυτό, και θα ήθελα να γίνει με αυτόν τον τρόπο».
«Μου αρέσει η ιδέα ότι μπορείς να διαλέξεις και να επιλέξεις πού θα ξοδέψεις τις προσπάθειές σου - τι θα τονίσεις και τι θα αφήσεις ασαφές».
17°
