Ο σπόρος της Ιερής Συκιάς: Μοχάμαντ Ρασούλοφ κατά του ιρανικού καθεστώτος

Ένας οικογενειάρχης δικαστικός στο Ιράν, που ονειρεύεται εδώ και δύο δεκαετίες να γίνει κάποτε ανακριτής, βλέπει επιτέλους το όνειρό του να πραγματοποιείται. Όμως, την πρώτη μέρα που αναλαμβάνει τα νέα του καθήκοντα, μια δυναμική πορεία φοιτητών παραλύει την Τεχεράνη, που πνίγεται στο αίμα εξαιτίας της βίαιης αντίδρασης των αστυνομικών.   

Η ταινία, που αποτέλεσε την αφορμή για να το σκάσει ο Ρασούλοφ από το Ιράν, είναι ένα δριμύτατο κατηγορώ κατά του καταπιεστικού καθεστώτος της χώρας του. Το μυθοπλαστικό στοιχείο και η ντοκιμαντερίστικη εικόνα (πολλά από τα βίαια επεισόδια που παρακολουθούμε στην οθόνη είναι δανεισμένα από πραγματικά συμβάντα που πλημμύρισαν το διαδίκτυο) δένουν υποδειγματικά κάτω από τη σκηνοθετική επιμέλεια του Ρασούλοφ. Ένα πιστόλι που δίνεται στον νεόκοπο ανακριτή από τον προϊστάμενό του αμέσως μόλις πιάνει δουλειά στο νέο του πόστο είναι το σύμβολο που σηματοδοτεί την έναρξη μιας ταραχώδους εποχής, όπου οι συγκρούσεις σε όλα τα επίπεδα είναι αναπόφευκτες. Και καθώς, σχεδόν πάντα, γύρω από κάθε σύγκρουση ελλοχεύει και μια μορφή βίας, το συγκεκριμένο πιστόλι γίνεται το σύμβολο που θα πυροδοτήσει τη δραματουργική εξέλιξη μιας ιδιαίτερα πολύπλοκης και συμβολικής  ιστορίας, όπου η ενότητα των μελών της οικογένειας δοκιμάζεται έντονα. Ο Ρασούλοφ συνεχίζει να πορεύεται στον γεμάτο ενσυναίσθηση και πολιτική οξυδέρκεια κινηματογραφικό δρόμο του, σχεδιάζοντας μια ώριμη, ψύχραιμη αλλά και μεστή δουλειά, που υπακούει στον νόμο της λογικής και του ουμανισμού κι όχι σ’ εκείνον της εύκολης καταγγελίας.