Hanna Bergholm: «Θα ήθελα περισσότερες ιστορίες γυναικών και κοριτσιών στο Φινλανδικό σινεμά»

Η Ταινιοθήκη της Ελλάδος παρουσιάζει ένα συναρπαστικό αφιέρωμα στο Νέο Φινλανδικό Κινηματογράφο, όπου βραβευμένοι σκηνοθέτες που καταπιάνονται με καυτά κοινωνικά ζητήματα, θα μας συστήνουν το σύγχρονο φινλανδικό σινεμά. Το αφιέρωμα διοργανώνεται από την Ταινιοθήκη της Ελλάδος, το Φινλανδικό Κέντρο Κινηματογράφου και το Φινλανδικό Ινστιτούτο Αθηνών, με την υποστήριξη και την χορηγία της Πρεσβείας της Φινλανδίας στην Αθήνα. Από τις 21 έως τις 27 Μαρτίου, θα προβληθούν δέκα ταινίες μυθοπλασίας και τρία ντοκιμαντέρ, πρόσφατης παραγωγής αλλά και πρεμιέρες, συζητήσεις και εκλεκτοί καλεσμένοι σε μια κινηματογραφική εβδομάδα αφιερωμένη στη Φινλανδία που θα απολαύσουμε για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Ανάμεσα στους καλεσμένους και ομιλητές, θα παρεβρεθεί και η σκηνοθέτιδα της ταινίας «Hatching», Χάνα Μπέργκχολμ, που θα προβληθεί την Παρασκευή 22/3 στις 19.00.

Λίγα λόγια για το έργο:
Το «Hatching» (Pahanhautoja) είναι μία δραματική ταινία τρόμου για μια νεαρή αθλήτρια, την Τίνα, που προσπαθεί απεγνωσμένα να ευχαριστήσει την μητέρα της, μια γυναίκα που έχει εμμονή να παρουσιάζει σε όλον τον κόσμο την εικόνα μιας τέλειας οικογενειακής ζωής μέσα από το δημοφιλές «blog» της. Ένα βράδυ, η Τίνα βρίσκει ένα παράξενο αυγό. Το κρύβει και το διατηρεί ζεστό. Όταν, όμως εκείνο εκκολάπτεται, αυτό που προκύπτει είναι απίστευτο.

Hanna Bergholm: Συνέντευξη της σκηνοθέτιδας με αφορμή την ταινία «Hatching»

Με ποιους τρόπους αμφισβητήσατε τις παραδοσιακές αφηγήσεις ή συμβάσεις στον φινλανδικό κινηματογράφο;
Δεν έχουν γυριστεί πολλές ταινίες τέτοιου είδους στη Φινλανδία στο παρελθόν, κυρίως μόνο δράματα. Χαίρομαι πολύ που σήμερα βλέπουμε μεγαλύτερη ποικιλία ειδών στις φινλανδικές ταινίες.

Πώς επηρέασε το πολιτιστικό και ιστορικό πλαίσιο της Φινλανδίας τις θεματικές επιλογές και τις τεχνικές αφήγησης της ταινίας σας;
Η ταινία μας δεν σχετίζεται με κάποια φινλανδική λαογραφική ιστορία. Ήθελα να δημιουργήσω έναν κόσμο που μοιάζει με τη Φινλανδία αλλά όχι ακριβώς, θα μπορούσε να είναι οπουδήποτε στον δυτικό κόσμο. Ως εκ τούτου, γυρίσαμε την ταινία στη Λετονία.

Ποιο σχόλιο δίνει η ταινία για την «συνηθισμένη-πυρηνική» φινλανδική οικογένεια;
Όχι μόνο για τη Φινλανδία, αλλά για τον κόσμο συνολικά: την ανάγκη εξιδανίκευσης μιας αμιγώς λευκής οικογένειας της ανώτερης μεσαίας τάξης με μητέρα, πατέρα και δύο παιδιά ως κάποιου είδους "τέλειας" και "συνηθισμένης" οικογένειας.

Εμείς οι Έλληνες και πιθανότατα και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι, οραματιζόμαστε τη φινλανδική οικογένεια, κοινωνία και καθημερινότητα ως ιδανική, λόγω της υψηλής ποιότητας ζωής. Το σατιρίζει αυτό η ταινία;
Ήθελα να σατιρίσω την ιδέα ενός συγκεκριμένου είδους τέλειας οικογενειακής ζωής που βλέπουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και την ανάγκη να μεγιστοποιήσεις τη δική σου ευτυχία παρουσιάζοντάς την στους άλλους.

Ποιοι ήταν οι λόγοι για τους οποίους επιμείνατε στο να είναι η πρωταγωνίστρια κορίτσι, παρόλο που στο σενάριο ήταν αρχικά αγόρι; Θέλατε να αναδείξετε τις ατελείωτες προσδοκίες γύρω από τις γυναίκες ή να εστιάσετε στη σχέση μητέρας-κόρης και στις δυσκολίες;
Θέλω να έχω περισσότερες ιστορίες γυναικών και κοριτσιών στις ταινίες, γιατί αυτό είναι κάτι που λείπει εντελώς από την ιστορία του κινηματογράφου μας. Στο «Hatching» ήθελα να μιλήσω για τις ατελείωτες προσδοκίες γύρω από τα κορίτσια και τις γυναίκες. Νομίζω ότι τόσο η μητέρα όσο και η κόρη υποφέρουν με τον τρόπο τους εξαιτίας αυτών των προσδοκιών και προσπαθούν απεγνωσμένα να τις εκπληρώσουν.

Στην ταινία υπάρχουν στιγμές οικειότητας μεταξύ της μητέρας και της κόρης και κάποιες που οι χαρακτήρες ήταν λιγότερο ενωμένοι, ίσως και σε "αντίθετα στρατόπεδα". Τι θέλατε να πετύχετε μέσα από αυτό;
Ήθελα να αναδείξω το πώς η μητέρα βλέπει την κόρη της όχι ως ξεχωριστό πρόσωπο αλλά ως κάτι που της ανήκει και είναι σαν προέκταση της δικής της εικόνας. Η μητέρα είναι ένα άτομο που βλέπει μόνο τις δικές της ανάγκες και τους ανθρώπους που μπορούν να τις ικανοποιήσουν.

Χρησιμοποιήσατε μια ταινία τρόμου ως μέσο για να προσθέσετε στον υπάρχοντα διάλογο για διάφορα κοινωνικά ζητήματα. Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίσατε;
Ήταν μια λεπτή ισορροπία για να κάνουμε την ταινία ταυτόχρονα συγκινητική και επίκαιρη και στη συνέχεια τρομακτική και υπερβολική.

Τι σας γοητεύει περισσότερο στον χαρακτήρα της Tinja; 
Στην Tinja μου αρέσει πολύ η ευαισθησία της.

Τι συμβολίζει το πλάσμα (Alli);
Η Alli αντικατοπτρίζει όλα όσα η Tinja δεν θέλει να δει η μητέρα της σε αυτήν. Όλα όσα πιστεύει ότι δεν είναι καλά μαζί της. Ωστόσο, η θλίψη, η ανάγκη για αγάπη ή ακόμα και ο θυμός δεν είναι κακά πράγματα.

Όταν διαβάσατε το σενάριο της ταινίας, τι σας έκανε να σκεφτείτε ή σας εντυπωσίασε περισσότερο;
Έγραψα την ιστορία και ανέπτυξα το σενάριο μαζί με τον σεναριογράφο Ilja Rautsi. Η ιστορία ξεκίνησε από την ιδέα του με μία μόνο πρόταση: "Ένα αγόρι εκκολάπτει ένα διπλό πλάσμα από ένα αυγό". Άρχισα να σκέφτομαι αυτή τη φράση και για μένα ήταν μια ιστορία για κάποια που προσπαθεί να κρύψει κάποιες πλευρές του χαρακτήρα της μέχρι που δεν μπορεί να τις κρύψει άλλο. Αν κάποιος εκκολάπτει ένα αυγό, αυτόματα υπάρχει και το θέμα της μητρότητας. Στο αυγό υπάρχει επίσης μια τέλεια επιφάνεια και κάτι εκπληκτικό από κάτω. Έτσι άρχισε να αναπτύσσεται η ιστορία, κυριολεκτικά από ένα αυγό.

Η ταινία θέτει ερωτήματα για πολλά διαφορετικά κοινωνικά ζητήματα, όπως η ύπαρξη της ιδανικής οικογένειας, η εικόνα του σώματος, το σύνδρομο του παιδιού-θαύματος κ.λπ. Ποιο από τα ερωτήματα που θέτει η ταινία σας απασχολεί περισσότερο; Ποιος είναι κατά τη γνώμη σας ο βασικός πυλώνας; 
Για μένα το πιο σημαντικό ζήτημα είναι να σε αγαπούν όπως είσαι, χωρίς την ανάγκη να είσαι κάπως καλύτερος ή να εκπληρώνεις τις απίθανες προσδοκίες των άλλων προκειμένου να γίνεις αποδεκτός.

Η Athens Voice είναι χορηγός επικοινωνίας.