Εγώ, καπετάνιος: Άλλη μια μεγάλη στιγμή του Ματέο Γκαρόνε

Ο Μουσά και ο Σαϊντού είναι δύο ονειροπόλοι έφηβοι, ξαδέλφια από τη Σενεγάλη, που λατρεύουν τη μουσική και σχεδιάζουν να ταξιδέψουν στην Ευρώπη κρυφά από τις οικογένειές τους για να κυνηγήσουν το όνειρό τους. Κι ενώ υποψιάζονται ότι το ταξίδι θα είναι γεμάτο κινδύνους, τίποτε δεν τους προετοιμάζει για αυτό που πραγματικά θα συναντήσουν.

Η ταινία του Ματέο Γκαρόνε που βρέθηκε στην οσκαρική πεντάδα των διεθνών ταινιών μαζί με τον νικητή Τζόναθαν Γκλέιζερ («Ζώνη ενδιαφέροντος») και την τρυφερή δημιουργία του Βιμ Βέντερς («Υπέροχες μέρες»), είναι μια διαφορετική ματιά στο μεταναστευτικό ζήτημα. Ενώ στις περισσότερες δημιουργίες εμπνευσμένες από το συγκεκριμένο θέμα, το δράμα αναδεικνύεται από την ανημποριά των κεντρικών χαρακτήρων ή τις αδιέξοδες πολεμικές και πολιτικές συνθήκες που οδηγούν τους χιλιάδες πρόσφυγες σε αναγκαστική φυγή από τη χώρα τους, ο Γκαρόνε («Γόμορρα», «Dogman»), επιλέγει ένα διαφορετικό δρόμο. Βάζοντας στην εξίσωση έναν άλλο παράγοντα –το κυνήγι του ονείρου στη Γη της Επαγγελίας, που ταυτίζεται με την πλούσια και προηγμένη Ευρώπη– οδηγεί τα δύο αγόρια σε μια υπερβατική περιπέτεια που λαμβάνει τα χαρακτηριστικά μιας σκληρής ενηλικίωσης. Η φτώχια και οι δύσκολες συνθήκες διαβίωσης στο σενεγαλέζικο χωριό δεν εξωραΐζονται: υπάρχουν στοιχεία που σχετίζουν την ταπεινή καταγωγή των αγοριών με την εγκληματική αφέλειά τους. Σε μια σκηνή ο μεσάζων που θα τους φέρει σε επαφή με τον πλαστογράφο των διαβατηρίων, αναφέρει την αλήθεια που πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη τους. «Τι νομίζετε ότι θα βρείτε στην Ευρώπη; Εκτός του κρύου που κάνει εκεί, ξέρετε ότι είναι χιλιάδες οι άστεγοι που κοιμούνται στον δρόμο;» Στο άκουσμα της τελευταίας φράσης τα δύο αγόρια μένουν με ανοιχτό το στόμα. Όμως είναι τόσο αποφασισμένοι, ώστε ακόμη και τα λόγια αυτά ή ο φόβος του Σαϊντού για τη δυναμική μητέρα του (που τον προειδοποιεί να μην τολμήσει καν να διανοηθεί να το σκάσει από τη Σενεγάλη) θα ξεπεραστούν για να ζήσουν μια συγκλονιστική περιπέτεια που θα τους αλλάξει τη ζωή. Η συνταρακτική Οδύσσεια των αγοριών είναι μια δυνατή γροθιά στο στομάχι. Αν και πολλά από όσα απεικονίζονται είναι γνωστά –η ασυδοσία των εμπόρων, τα μαφιόζικα κυκλώματα, η αστυνομική διαφθορά–, η αφήγηση του Γκαρόνε διαθέτει τόση ένταση και μαστοριά που πραγματικά μεγαλουργεί. Ένα αυθεντικό, συναρπαστικό και απέραντα συγκινητικό φιλμ, με κάποια υπέροχα λυρικά στιγμιότυπα αλλά και μια ακαταμάχητη, ανυψωτική πίστη στη δύναμη της ανθρωπιάς και τη σημασία της αλληλεγγύης.