Κριτική ταινίας: Απόφαση φυγής (Decision to live)

Ένας 60χρονος ανώτερος υπάλληλος στο νοτιοκορεατικό Υπουργείο Μετανάστευσης βρίσκεται νεκρός, και οι υποψίες στρέφονται προς τη νεαρή, κινεζικής καταγωγής, σύζυγό του. Ο αστυνομικός ντετέκτιβ που αναλαμβάνει την υπόθεση γοητεύεται από την αινιγματική νεαρή χήρα (την οποία παρακολουθεί κρυφά έξω από το σπίτι της) και κάνει ό,τι μπορεί για να κλείσει γρήγορα την υπόθεση.

H ερωτική επιθυμία (με στιλ αλά Γουόνγκ Καρ Γουάι) για τη βασική ύποπτη και οι ενοχές που νιώθει ο παντρεμένος αστυνομικός είναι η κεντρική φόρμουλα για τον δημιουργό του «Old boy», ώστε να διηγηθεί μια πρωτότυπη και αντισυμβατική ερωτική ιστορία. Το φιλμ χωρίζεται σε δύο μέρη που έχουν αντίθετες αφετηρίες. Ίσως και να μπορούσαμε να μιλήσουμε για δύο διαφορετικές ιστορίες. Αφού στην πρώτη ιστορία που διαδραματίζεται στο πολύβουο Μπουσάν, ο ανήσυχος μπάτσος τρέχει με ενθουσιασμό μπαρουτοκαπνισμένου εφήβου όταν η ύποπτη τον προσκαλεί στο σπίτι της, ενώ στη δεύτερη, που ξεδιπλώνεται σε μια παραθαλάσσια μικρή πόλη η οποία σκεπάζεται μονίμως από ομίχλη, ένας εκκεντρικός έρωτας με ισχυρή ψυχολογική βάση φέρνει στον νου το σινεμά του Χίτσκοκ. Όλα ξεκινούν με τον περίεργο θάνατο που φέρνει κοντά μια γυναίκα κι έναν άντρα που φαινομενικά δεν τους ενώνει τίποτα. Εκείνη είναι μια ξένη που βρίσκεται χαμένη μέσα στη δίνη μιας αλλόκοτης πραγματικότητας (ο παππούς της είχε πολεμήσει στον πόλεμο της Μαντζουρίας, γεγονός που θεωρητικά της εξασφαλίζει κάποια προνόμια) όπου η λύσσα για επιβίωση συναντά την ανάγκη εξομολόγησης. Εκείνος δεν ασφυκτιά ακριβώς αλλά νιώθει εγκλωβισμένος σε έναν γάμο που δεν του προσφέρει τίποτα πλέον. Η παιχνιδιάρικη διάθεση του Παρκ Τσαν-γουκ να καταγράψει τους χτύπους της καρδιάς τους με όχημα μια ίντριγκα αστυνομικού μυστηρίου όπου η παραπλάνηση είναι ο κινητήριος μοχλός, αποδεικνύεται απόλυτα εύστοχη. Η διάσταση μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας, η οδύνη της απώλειας του αντικείμενου του πόθου και οι απαντήσεις που δεν έρχονται ποτέ εύκολα ή αναίμακτα στα βασικά ερωτήματα (τελικά η Σέο-ρέι χρησιμοποιεί τον Χέι-τζουν για να κερδίσει την «αθωότητά» της;) κάνουν την «Απόφαση φυγής» μια πραγματικά σπουδαία και απολαυστική ταινία που απέσπασε δικαίως το Βραβείο Σκηνοθεσίας στο τελευταίο Φεστιβάλ των Καννών.