Κριτική ταινίας: Kerr

Ένα ευρηματικό σεναριακά και πανέμορφο οπτικά (η συνδρομή του διευθυντή φωτογραφίας Ανδρέα Σινάνου είναι καθοριστική) θρίλερ είναι το «Kerr» του πολυσχιδή τούρκου καλλιτέχνη Ταϊφούν Πιρσελίμογλου, που εκτός από σκηνοθέτης είναι επίσης συγγραφέας και ζωγράφος. Πρόκειται για μια τουρκογαλλοελληνική συμπαραγωγή καθώς εκτός του μόνιμου σχεδόν παραγωγού στα φιλμ του Πιρσελίμογλου, του Νίκου Μουστάκα, στους συντελεστές της ταινίας συναντάμε ακόμη τον συνθέτη Νίκο Κυπουργό ο οποίος κέρδισε μάλιστα το βραβείο μουσικής στο φεστιβάλ της Αττάλειας για το τζαζ αποχρώσεων υπέροχο θέμα του. Το «Kerr» είναι ένας καφκικός εφιάλτης (ο παγιδευμένος ήρωας δεν μπορεί να φύγει από το χωριό του το οποίο «πολιορκείται» από μια αγέλη αιμοβόρων αδέσποτων σκυλιών) που μέσω της σκοτεινής εμμονής του ήρωα σχολιάζεται η σύγχρονη τουρκική πραγματικότητα. Όπως και σε ένα παλιότερο φιλμ του («Sideway» του 2017) ο Πιρσελίμογλου τοποθετεί ξανά τους κατοίκους ενός χωριού στη μέση του κάδρου για να θίξει μερικά καίρια ερωτήματα. Τότε ήταν το «τέλος του κόσμου» που ανέπτυσσε τη συλλογιστική της αναγκαιότητας ενός Μεσσία που θα έφερνε την Αποκάλυψη στους τρομοκρατημένους πολίτες. Εδώ τα πράγματα δείχνουν ακόμη πιο σοβαρά και απαισιόδοξα καθώς η ελπίδα δεν μοιάζει να έρχεται από πουθενά για τη σημερινή Τουρκία του Ερντογάν. Ξεκάθαρη παραβολή με προφητικό χαρακτήρα (σημάδια πανδημίας απλώνονται σε όλο το χωριό) και ήρωα έναν απλό ανθρωπάκο που έρχεται αντιμέτωπος με μια νοσηρή κατάσταση η οποία δεν μοιάζει να έχει ούτε λογική εξήγηση αλλά, το σημαντικότερο, ούτε διαφυγή σωτηρίας. Καθώς οι μέρες προχωρούν οι ντόπιοι συμπεριφέρονται όλο και πιο περίεργα («τι πιστεύεις για την κατάσταση της χώρας;» είναι η ερώτηση που ακούει συχνά-πυκνά ο Καν) ενώ μια αδιόρατη εχθρότητα εναντίον του ήρωα αρχίζει να αποκτά σχήμα και μορφή όσο πλησιάζουμε προς τη λύση (;) του μυστηρίου. Κοινωνικό θρίλερ λιντσεϊκών αποχρώσεων αλλά και με ένα λυρικό υπόστρωμα πολιτικής αλληγορίας, το έξοχο «Kerr» διαθέτει ατμόσφαιρα μυστηρίου, ανεξήγητα φαινόμενα και μια διαρκή –όσο και αδιόρατη– απειλή θανάτου που φέρνει τον ήρωα σε συνθήκες πραγματικής ασφυξίας.