Κριτική ταινίας: Συρανό Ντε Μπερζεράκ (Cyrano)

Ο Συρανό ντε Μπερζεράκ έχει τις ικανότητες να κατατροπώνει τους αντιπάλους του, είτε με την τεχνική του στην ξιφασκία είτε με τα ακαταμάχητα και ευφυή λογοπαίγνιά του. Όμως θεωρεί ότι η εμφάνισή του τον καθιστά ανάξιο της αγάπης της λαμπερής Ρωξάνης. Και καθώς δεν εκδηλώνει ποτέ τα συναισθήματά του προς εκείνη, η Ρωξάνη ερωτεύεται με την πρώτη ματιά τον μαθητευόμενο φρουρό Κρίστιαν.

Ο Τζο Ράιτ («Εξιλέωση», «Χάνα») στρέφεται στο μιούζικαλ και διασκευάζει την ιστορία του «Συρανό» με μια μεταστροφή που παρά την κοινή ιδέα της (η πελώρια μύτη του ήρωα του Ροστάν αντικαθίσταται από το χαμηλό ύψος του Πίτερ Ντίνκλατζ) προσφέρει επιπλέον τροφή για σκέψη γύρω από τα ζητήματα της διαφορετικότητας και του ρομαντισμού. Κατεξοχήν έργο της ρομαντικής λογοτεχνίας του 19ου αιώνα, ο «Συρανό Ντε Μπερζεράκ» πιάνει ολοκληρωτικά τις νότες ευαισθησίας και τραγικότητας μιας κλασικής ιστορίας αγάπης που έχει πολλά εμπόδια να διαβεί. Και φυσικά πασπαλίζεται με ένα ευρηματικό τρικ γύρω από την ιστορία του παράδοξου ερωτικού τριγώνου, που κάποια στιγμή γίνεται καρέ, καθώς ο διοικητής της φρουράς επίσης διεκδικεί την καρδιά της Ρωξάνης! Ο Συρανό αναγκάζεται να υποσχεθεί στη φίλη του να προστατεύσει τον αγαπημένο της με κάθε τρόπο. Το κάνει με μια αίσθηση διαστροφής, καθώς αρχίζει να γράφει τα ερωτικά γράμματα του ωραίου πλην ανίκανου για ποίηση Κρίστιαν. Είναι ουσιαστικά ο δικός του τρόπος να επικοινωνήσει ερωτικά με τη Ρωξάνη αλλά και ο βέβαιος δρόμος για να μπει σε ένα σκληρό πεδίο μάχης όπου δύσκολα θα βγει νικητής αυτή τη φορά. Η ταινία ενισχύει τη θετική φόρμα της χάρη στα καλοφτιαγμένα μουσικά πρελούδια που έχουν εκτός από πρωτότυπες ιδέες και τη δυναμική που απαιτεί μια ερωτική ιστορία σαν αυτή. Ο Πίτερ Ντίνκλατζ του «Game Of Thrones» στον ρόλο του Συρανό ντε Μπερζεράκ αποδεικνύει ξανά την ισχυρή υποκριτική του φλέβα.