Κριτική ταινίας: Οι εκκεντρικοί (Riders of Justice)

Η κλοπή ενός ποδηλάτου θα προκαλέσει απρόσμενες αλυσιδωτές αντιδράσεις που θα έχουν ως συνέπεια τον τραγικό θάνατο των επιβατών ενός τρένου στη Δανία. Ανάμεσα στα θύματα του δυστυχήματος είναι και η γυναίκα του στρατιωτικού Μάρκους, ο οποίος, μόλις πληροφορείται τι συνέβη, επιστρέφει στην πατρίδα του και την έφηβη κόρη του για να αντιμετωπίσουν μαζί την απώλειά τους.

Όλα γίνονται για κάποιο λόγο ή απλώς οι συμπτώσεις είναι που δίνουν νόημα στα ανεξήγητα πράγματα; Στα μάτια του Μάρκους αρχικά το δυστύχημα μοιάζει να ήταν απλώς μια κακή στιγμή, μέχρι που κάνει την εμφάνισή του ο Όλε, ένας άλλος επιβάτης του τρένου που είναι πεπεισμένος ότι δεν επρόκειτο για ατύχημα αλλά για μια προσχεδιασμένη δολοφονία, με την γυναίκα του Μάρκους να αποτελεί παράπλευρη απώλεια. Κι όμως οι «Εκκεντρικοί» είναι κωμωδία. Μια σπαρταριστή μαύρη κωμωδία που φέρνει απρόσμενα το σινεμά των αδελφών Κοέν δίπλα στα στάνταρ του σκανδιναβικού ψυχοδράματος, χάρη στο ταλέντο του κυρίως γραφιά Γιένσεν (είναι ο σεναριογράφος των  θαυμάσιων φιλμ «Ανοιχτές Καρδιές», Μετά το Γάμο» και «Ίσως, Αύριο»). Η ταινία αποτέλεσε τεράστια εμπορική επιτυχία στη Δανία  κυρίως επειδή πετυχαίνει να πιάσει την απαιτούμενη ισορροπία ανάμεσα στα δύο αντίθετα είδη και το γέλιο που βγάζει είναι ο ορισμός της guilty απόλαυσης. Μάλιστα το σχήμα της συνύπαρξης του βλοσυρού αξιωματικού με τους γκαφατζήδες και προβληματικούς φίλους του Όλε, χρησιμεύει σε μια απολαυστική αποδόμηση των βασικών αρχών της πολιτικής ορθότητας, έχοντας ως  βασικό όχημα έναν καταιγιστικό ρυθμό αφήγησης που δεν αφήνει τίποτα όρθιο στο πέρασμα της γραφικής συμμορίας. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο ο Μαντς Μαντς Μίκελσεν του χιτ «Άσπρο πάτο» συνεχίζει να προσθέτει αστεράκια στο πλούσιο παλμαρέ του. 

τάνταρ του σκανδιναβικού ψυχοδράματος, χάρη στο ταλέντο του κυρίως γραφιά Γιένσεν.

Σκηνοθεσία: Άντερς Τόμας Γιένσεν
​Πρωταγωνιστούν: Μαντς Μίκελσεν, Νικολάι Λίε Κάας, Αντρέα Χάικ Γκάντερμπεργκ