Κινηματογραφος

Κριτική ταινίας: Η αιώνια Κάθαρση (The forever Purge)

Το επίσημο αμερικανικό μακελειό που δεν γνωρίζει τέλος

324257-668306.jpg
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
"Η αιώνια Κάθαρση (The forever Purge)" του Εβεράρντο Γκουτ

Eπιλογές

Κριτική για την ταινία "Η αιώνια Κάθαρση (The forever Purge)" του Εβεράρντο Γκουτ, με τους Ανα ντε λα Ρεγκέρα, Λίβεν Ράμπιν, Τενόχ Χουέρτα, Σούζι Αμπρομάιτ

Άλλη μια ετήσια βραδιά αναρχίας και φόνου ολοκληρώνεται αφήνοντας τις αμερικανικές πόλεις μέσα στο αίμα και το χάος. Οι επιζώντες ετοιμάζονται να κάνουν μια νέα αρχή αλλά η μέρα που ξημερώνει κρύβει κι άλλες εκπλήξεις. Για κάποιους, η ημέρα Κάθαρσης δεν έχει ακόμη τελειώσει.

Δεν είναι άσχημο το πέμπτο μέρος της δυστοπικής περιπέτειας που περιγράφει ένα εφιαλτικό σενάριο που «ζωγραφίζει» το τέλος των ΗΠΑ. Θυμίζουμε ότι η παραπάνω σεναριακή συνθήκη που έχει εγκρίνει η αμερικανική κυβέρνηση είναι μια 12ωρη εκτόνωση (όπου κανένα έγκλημα που συντελείται στο διάστημα αυτό δεν τιμωρείται), που χρησιμεύει ως παραβολή για την αμερικανική κοινωνία της οπλοχρησίας και της ανεξέλεγκτης – θεσμοθετημένης σε μεγάλο βαθμό- βίας. Η προβλέψιμη κατά τ’ άλλα πλοκή μοιράζεται μεταξύ μιας οικογένειας μεξικανών μεταναστών και μιας πλουσίων αμερικανών κτηματιών. Η μεταξύ τους προβληματική σχέση και συνύπαρξη (που αρχικά έχει τα στοιχεία της φυλετικής διάκρισης) δίνεται με την απαραίτητη σύζευξη πολιτικής ματιάς και υποτυπώδους δράματος. Φυσικά όλος αυτός ο προσχηματικός χαρακτήρας, ολοκληρώνεται με την αναγκαία προσθήκη μιας σαδιστικής και ακραίας μορφή βίας που απωθεί το πλατύ κοινό αλλά κάποιοι άλλοι την γουστάρουν όσο τίποτε άλλο. 

Σκηνοθεσία: Εβεράρντο Γκουτ
Πρωταγωνιστούν: Ανα ντε λα Ρεγκέρα, Λίβεν Ράμπιν, Τενόχ Χουέρτα, Σούζι Αμπρομάιτ

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ
ΑΠΟΨΕΙΣ
ΘΕΜΑΤΑ
ΣΤΗΛΕΣ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

I was a stranger
Κινηματογραφος I was a stranger: Aπό το Χαλέπι της Συρίας ως τα παράλια της Μικράς Ασίας και τα ελληνικά νησιά

Παρότι η γραφή του Μπραντ Άντερσεν διαθέτει τη συνέπεια και την ειλικρίνεια που απαιτεί η διαχείριση ενός τόσο λεπτού ζητήματος, οριακά αποφεύγει τη μετατροπή του σε μελό

Κωνσταντίνος Καϊμάκης

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY