- CITY GUIDE
- PODCAST
-
15°
Άσπρο Πάτο: Η ταινία που μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή
Αυτό δεν είναι ένα φιλμ για το αλκοόλ
Ο Γιώργος Φλωράκης γράφει γιατί η πολυσυζητημένη ταινία «Druk» του Τόμας Βίντερμπεργκ δεν είναι ένα φιλμ για το αλκόολ.
Δεν είμαι ειδήμων της τέχνης του κινηματογράφου. Αγαπώ ερασιτεχνικά μερικές ταινίες, όπως και μερικές χειμερινές αίθουσες, όπως και μερικούς θερινούς κήπους.
Τουλάχιστον, ξέρω τον Τόμας Βίντερμπεργκ. Τον συμπαθώ. Ξέρω και τον Μαντς Μίκελσεν… λίγο. Ένας καλός φίλος –που παλιότερα είχε σχέση μ’ ένα κορίτσι από τη Δανία- δηλώνει ότι το “Druk” δείχνει τον Βορρά και τους ανθρώπους του, όπως ακριβώς είναι. Και λέει ότι η ταινία έχει πλάκα. Κι ότι πονάει. Τον εμπιστεύομαι. Και σκέφτομαι ότι όσο περνάει ο καιρός, οι νότιοι μοιάζουν όλο και περισσότερο με τους βόρειους. Στην οθόνη του θερινού, καθρεφτίζονται τα πορτοκαλί φώτα και τα δέντρα πίσω μου και λυσσομανάει ο θόρυβος των αυτοκινήτων του -ταχείας κυκλοφορίας- δρόμου.
Αγαπώ την ψυχανάλυση, αγαπώ και τη Νορβηγία, οπότε γνωρίζω συμπτωματικά την ύπαρξη του Φιν Σκόρντερουντ, αυτού του περίεργου καθηγητή, ψυχαναλυτή, συγγραφέα, σκηνοθέτη και κριτικού, που υποστηρίζει μεταξύ άλλων «ότι ο άνθρωπος γεννήθηκε με 0,5% λιγότερο αλκοόλ στο αίμα του απ’ όσο θα έπρεπε». Από τη μάλλον αιρετική αυτή άποψη ξεκινάει όλο το ζήτημα στο “Druk. Τέσσερις κουρασμένοι από τα βάρη της ζωής καθηγητές ενός γυμνασίου αρχίζουν να πίνουν μέχρι να φτάσουν στο επιπλέον 0,5% αλκοόλ στο αίμα και να γίνουν «όπως θα έπρεπε». Φαίνεται ότι σ’ αυτά τα επίπεδα αλκοόλ, τα καταφέρνουν κάπως καλύτερα απ’ ότι συνήθως. Βρίσκουν νόημα στη ζωή τους. Γίνονται πιο γοητευτικοί. Πιο ενδιαφέροντες. Ύστερα ανεβάζουν τη δόση. Ύστερα την ανεβάζουν κι άλλο. Τα αποτελέσματα ποικίλλουν: από τη γελοιοποίηση μέχρι την καταστροφή.
Ο Μπωντλαίρ το έθετε υπέροχα από πολύ παλιά: «Πρέπει να ‘σαι πάντα μεθυσμένος. Εκεί είναι όλη η ιστορία: είναι το μοναδικό πρόβλημα».
Τι σε κάνει να ξεκινάς; Πώς θα μπορέσεις να σταματήσεις; Πού αρχίζει η «ιστορία»; Πότε γίνεται «πρόβλημα»;
Ο Μπωντλαίρ: «Για να μη νιώθετε το φριχτό φορτίο του Χρόνου που σπάζει τους ώμους σας και σας γέρνει στη γη πρέπει να μεθάτε αδιάκοπα. Αλλά με τι; Με κρασί, με ποίηση ή με αρετή, όπως σας αρέσει. Αλλά μεθύστε».
Ο Λεοπόλδος φον Ζάχερ Μάζοχ –εκείνος από τον οποίο προέκυψε ο όρος μαζοχισμός- το είχε τερματίσει: «Να αναλώνεσαι στο πάθος και την αδυναμία», είχε γράψει. Και να ζεις «προς τύχην», όπως θα ήθελε ο Μπατάιγ στην «Μαντάμ Εντουαρντά», στα άκρα, όπως στη μεγαλειώδη «Ιστορία του Ματιού».
Το αλκοόλ λειτουργεί για την παρέα των καθηγητών μας ως ένα είδος Αποκάλυψης. Περίπου όπως η διδασκαλία της λογοτεχνίας από τον John Keating στον «Κύκλο των Χαμένων Ποιητών» του Γουήαρ. Ένα είδος Αποκάλυψης. Και ξέρεις, η Αποκάλυψη δεν είναι ακίνδυνη: σου φωτίζει τον δρόμο τόσο πολύ που κινδυνεύεις να καείς. Αυτό παθαίνει ο νεαρός Neil στον «Κύκλο…»: Αυτοκτονεί τη στιγμή που ο κόσμος του φωτίζεται τόσο, που δεν μπορεί να τον αντέξει άλλο. Περίπου αυτό συμβαίνει και στον Tommy στο “Druk”. Οι υπόλοιποι τρεις συνέρχονται. Και αναρωτιούνται: Πόσο μακριά μπορείς να πας; Ποιο είναι ακριβώς το σημείο βρασμού; Υπάρχουν άραγε δικλείδες ασφαλείας;
Ο Βίντερμπεργκ δεν θα απαντήσει. Το μόνο που θα πει είναι ότι αυτή η ταινία δεν είναι μια ταινία για το αλκοόλ. Στη θέση του μπορεί να είναι κάθε στοιχείο που μπορείς να σκεφτείς: «το κρασί, η ποίηση ή η αρετή» ας πούμε. Η ζωή ολόκληρη τελικά, “Life itself” όπως θα έλεγε η Nina Simone ή ο David Bowie στο “Wild Is the Wind”.
Ο Martin θα χάσει τη γυναίκα του, κι όταν έρθει η στιγμή να την ξαναβρεί, θα απογειωθεί ut mot havet (μετ: προς τη θάλασσα) στις στροφές του πιο ξέφρενου χορού -“What a life / what a night / what a beautiful, beautiful ride”- μεθυσμένος σίγουρα από κάτι, που αδυνατεί να αναγνωρίσει. Το μόνο που ξέρει καλά, για τον εαυτό του, για τους φίλους του και για όλους τους ανθρώπους είναι αυτό που του δίδαξε ο Μπωντλαίρ: «Και αν μερικές φορές, στα σκαλιά ενός παλατιού, στο πράσινο χορτάρι ενός χαντακιού, μέσα στη σκυθρωπή μοναξιά της κάμαράς σας, ξυπνάτε, με το μεθύσι κιόλα ελαττωμένο ή χαμένο, ρωτήστε τον αέρα, το κύμα, το άστρο, το πουλί, το ρολόι, το κάθε τι που φεύγει, το κάθε τι που βογκά, το κάθε τι που κυλά, το κάθε τι που τραγουδά, ρωτήστε τι ώρα είναι, και ο αέρας, το κύμα, το άστρο, το πουλί, το ρολόι, θα σας απαντήσουν: – Είναι η ώρα να μεθύσετε! Για να μην είσαστε οι βασανισμένοι σκλάβοι του Χρόνου, μεθύστε, μεθύστε χωρίς διακοπή! Με κρασί, με ποίηση ή με αρετή, όπως σας αρέσει».
ΠΡΟΣΦΑΤΑ
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τι είπε για τη διαδικασία του casting για τον θρυλικό ρόλο
Ο 87χρονος ενσάρκωσε τον πράκτορα μία φορά, στο «Στην υπηρεσία της Αυτής Μεγαλειότητος» του 1969
«Θρίαμβος» και «ερωτική επιστολή στο Χόλιγουντ» η νέα ταινία σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Φίντσερ
Η επιστροφή της παρέας των Κλούνεϊ, Πιτ, Ρόμπερτς και Ντέιμον μετατίθεται για τα τέλη του 2027
Πέρα από τις τρεις ταινίες του 007 θα κερδίσει πολλά εκατομμύρια και από τις εμπορικές συνεργασίες που συνοδεύουν τον ρόλο
Ο διάσημος ηθοποιός έδωσε συνέντευξη στην ΕΡΤ
Η δεύτερη θα μπορούσε να γίνει το πρώτο τρανς κορίτσι του πράκτορα
Η Sony Pictures επανακυκλοφορεί την εισπρακτική επιτυχία στοχεύοντας στο ορόσημο του 1 δισ. δολαρίων
«Κλείστε με!», δηλώνει ο χολιγουντιανός σταρ για τη νέα ταινία του Ντενί Βιλνέβ
Πώς σχολιάστηκε η πολυσυζητημένη επιλογή από τη βιομηχανία, τους fans και τα κοινωνικά δίκτυα
Ο 40χρονος ηθοποιός διαδέχεται τον Ντάνιελ Κρεγκ ως πράκτορας 007 και μιλά για το όνειρο που γίνεται πραγματικότητα
Aπό τον Λέιζενμπι στον Τζέιμς Μπρόλιν
Η ανάληψη του ρόλου του 007 εκτοξεύει την ήδη υψηλή μετοχή του Βρετανού σταρ στο Χόλιγουντ
Πρώτη συμμετοχή σε ταινία μεγάλου χολιγουντιανού στούντιο μετά τη δικαστική διαμάχη με την Άμπερ Χερντ
Ένας από τους εκδότες της ταλαντούχας συγγραφέως αποκαλύπτει ότι ήταν ρατσίστρια και αντισημίτρια
Ο Βρετανός ηθοποιός διαδέχεται τον Ντάνιελ Κρεγκ. Ψηφίστε για την επιλογή του και αναδείξτε τον αγαπημένο σας 007.
Ο 40χρονος ηθοποιός διαδέχεται τον Ντάνιελ Κρεγκ και γίνεται ο έβδομος στη σειρά που ενσαρκώνει τον θρυλικό Βρετανό πράκτορα
Η μεγάλη Βρετανίδα θεωρητικός του κινηματογράφου μίλησε στη Θεσσαλονίκη για την πολιτική του βλέμματος
Ο Έλληνας κινηματογραφιστής μιλά για τον αγώνα της Ανουράντα Κοϊράλα κατά της εμπορίας ανθρώπων, τη συνύπαρξη με μεγάλους σταρ και τις συναντήσεις που άλλαξαν τον τρόπο που βλέπει τον κόσμο
Η σπουδαία ηθοποιός τιμήθηκε για τη συνολική προσφορά της, έπειτα από δεκαετίες καριέρας στο Χόλιγουντ
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.