Κριτική ταινίας: Η τέχνη της ενηλικίωσης

Ο 24χρονος Σκοτ που ζει με τη μητέρα του και τη μικρή αδελφή του στο Στάτεν Άιλαντ ονειρεύεται να ανοίξει το δικό του ρεστοράν που θα είναι παράλληλα και στούντιο για τατουάζ αλλά κανείς δεν ενθουσιάζεται με την ιδέα του («ποιος θέλει να βλέπει όταν τρώει βελόνες που χώνονται στο δέρμα»;). Οι μέρες περνούν μονότονα και βαρετά όταν έρχεται η στιγμή που η χήρα μητέρα του ανακοινώνει ότι γνώρισε έναν άντρα και η σχέση μοιάζει σοβαρή.

Η αλήθεια είναι ότι από τον Τζαντ Απατόου, τον ανανεωτή της αμερικανικής κωμωδίας με φιλμ σαν το «Με την πρώτη» και «Παρθένος ετών 40» περιμέναμε κάτι πιο κωμικό. Η αυτοβιογραφία του σταρ του Saturday Night Live, Πιτ Ντέιβιντσον, είναι τρυφερή κι έχει μεγάλο ενδιαφέρον που ενισχύεται από την πρωταγωνιστική παρουσία του ίδιου του σταρ στο ρόλο του Σκοτ. Ο Ντέιβιντσον φροντίζει να βάλει όση αλήθεια χρειάζεται στη ζωή του κινηματογραφικού alter ego του, ενός ρεμαλιού που ονειρεύεται να γίνει tattoo artist. Πρόκειται για μια ειλικρινή, ενίοτε συγκινητική (η ιστορία του πατέρα του), κατά στιγμές διασκεδαστική και ελάχιστα κωμική –αυτό μάλλον δεν ήταν στις προθέσεις του Απατόου– εξομολόγηση που όμως δεν έχει την σκηνοθετική υποστήριξη που απαιτείται. Είναι σαν να λέει ο κωμικός μπροστά στο κοινό την ιστορία της ζωής του και κυρίως της αναγκαστικής και μάλλον όχι ηθελημένης ενηλικίωσης του και ο Απατόου να χειροκροτεί με ενθουσιασμό. Παραβλέποντας δυστυχώς να κάνει τη δική του δουλειά.

Σκηνοθεσία: Τζαντ Απατόο
Πρωταγωνιστούν: Πιτ Ντέιβιντσον, Μαρίσα Τομέι, Μπιλ Μπερ, Μπελ Πόλεϊ, Ρίκι Βελέζ, Λου Γουίλσον