Κριτική ταινίας: Οι εραστές της γέφυρας (Les amants de Pont Neuf)

Ο τραγικός έρωτας δύο κλοσάρ στο σύγχρονο Παρίσι που ετοιμάζεται να γιορτάσει τα 200 χρόνια από τη Γαλλική Επανάσταση, έχει ως βάση του την υπό ανακατασκευή παλιά γέφυρα του Pont Neuf που φιλοξενεί αστέγους κι ετοιμάζεται για τις εορταστικές εκδηλώσεις.

Ακόμη κι εκείνοι που δεν τρελαίνονται με το σινεμά του Λεό Καράξ αναγνωρίζουν τους «Εραστές» ως μια από τις πιο σημαντικές στιγμές του αντισυμβατικού και ασυγκράτητου έργου του. Μια ερωτική ιστορία –έστω και απελπισμένη ή κατάμαυρη– με φόντο το ρομαντικό και λαμπερό Παρίσι είναι από μόνη της μια παράδοξη συνθήκη που αξίζει να επισημανθεί. Ο σκηνοθέτης μέσω της σκληρής εικόνας θέτει ερωτήματα βαθιά ανθρώπινα και ουσιαστικά. Οι απόκληροί του, τούτοι οι σύγχρονοι Άθλιοι, είναι άνθρωποι που κάποτε είχαν φυσιολογικές ζωές. Η μουσικός, ο φύλακας, ο οικογενειάρχης ήταν άνθρωποι που είδαν κάποια στιγμή τη ζωή τους να αλλάζει και σταδιακά να καταστρέφεται. Ο αυθεντικός συναισθηματισμός του σεναρίου δεν επηρεάζει την ορθή κοινωνικοπολιτική κρίση και την ανυπέρβλητη ειρωνεία για τον εφησυχασμό των «κανονικών» ανθρώπων. Η σαρωτική παρουσία του Ντενί Λαβάν δίπλα στο ανθρώπινο ναυάγιο της μισότυφλης ζωγράφου της Μπινός προσθέτει στη φαρέτρα του σκηνοθέτη ένα σπάνιο όπλο το οποίο έκτοτε δεν θα εγκαταλείψει σχεδόν ποτέ καθώς Καράξ και Λαβάν θα συνεχίσουν για καιρό την ασυμβίβαστη κοινή πορεία.

Σκηνοθεσία: Λεό Καράξ
​Πρωταγωνιστούν: Ζιλιέτ Μπινός, Ντενί Λαβάν