Η Patti Smith βρέθηκε στο CBGB για πρώτη φορά στις 14 Απριλίου του 1974, προκειμένου να παρακολουθήσει ένα παντελώς άγνωστο σχήμα ονόματι Television να δοκιμάζει την τύχη του απέναντι σε περίπου δέκα παρευρισκόμενους.
Λιγότερο από έναν χρόνο αργότερα, πραγματοποιούσε το δικό της ερμηνευτικό ντεμπούτο με τους Patti Smith Group, ενώ σύντομα αμφότερα τα συγκροτήματα επρόκειτο να καταδυναστεύσουν τη σκηνή του κλαμπ που εξέφρασε με διονυσιακή σαφήνεια το να είσαι νέος, ζωντανός, αχόρταγος και πλημμυρισμένος από επιθυμίες ικανές να ικανοποιηθούν μονάχα με μια κιθάρα που ξερνά εκκωφαντικά ριφ: το punk, το post-punk, το hardcore, το new wave.
Το χάρισμα δεν ήταν προϋπόθεση. Στην πραγματικότητα, ελάχιστους κανόνες έθετε ο Hilly Kristal για να παραχωρήσει στις μπάντες τη σκηνή του CBGB. Αρκούσε να παίζουν την πρωτότυπη, δική τους μουσική και να μεταφέρουν οι ίδιοι τα συμπράγκαλά τους –κονδύλι για χαμάληδες δεν διέθετε το μαγαζί.
Ήταν ένας περίκλειστος, αρραγής κόσμος αρχικά. Ενώ η παροιμιώδης ρυπαρότητα, οι τρύπες από τις κλοτσιές στους τοίχους, τα κατουρλιά στις γωνίες και τα ξερατά στα πατώματα δεν επρόκειτο να βεβηλώσουν τη φήμη του ως λίκνου του underground. Προτού περάσει καιρός, το CBGB ήταν το μέρος όπου πήγαινες εάν ήθελες να ασπαστείς το δόγμα των Ramones, των Talking Heads, των Voidoids του Richard Hell, των Cramps, των Blondie, της Joan Jett και των Blackhearts, των B-52’s, των Misfits, των Dead Boys, των Police, των Fleshtones, των Bad Brains, αργότερα και των Beastie Boys… η λίστα είναι πραγματικά ατελείωτη.
Ο Hilly Kristal εξαναγκάστηκε να κλείσει το CBGB το 2006, όταν η περιρρέουσα χιπστεροσύνη του Bowery κατέστησε το ενοίκιο του κλαμπ απαγορευτικό. Όπως ήταν ενδεδειγμένο, η Patti Smith ήταν πρωθιέρεια της τελευταίας νύχτας του μαγαζιού, γνέφοντας αντίο σε 33 χρόνια ιστορίας με μια διασκευή του «My Generation» των Who.
Θα τα ζήσουμε πρώτο χέρι όλα αυτά, μέσα από το αφιερωματικό φιλμ «CBGB» του Randal Miller, το οποίο βγαίνει στις αίθουσες από τις 27 Φεβρουαρίου. Η ταινία ακολουθεί με υποδειγματική αληθοφάνεια τα βήματα του Hilly Kristal (τον υποδύεται ο Alan Rickman) από την αφάνεια στην αυτοπραγμάτωση μέσα από τη σύσταση και την καθιέρωση του κλαμπ, ενώ παράλληλα διαδραματίζονται οι ιστορίες των πλέον μυθολογικών φυσιογνωμιών που ανέβηκαν στη σκηνή του.
Tην Debbie Harry ερμηνεύει η Malin Ackerman, τον Iggy Pop ο Taylor Hawkins των Foo Fighters, την Patti Smith η κόρη του Sting, Micky Stummer, και τον κιθαρίστα των Dead Boys, Cheetah Chrome, ενσαρκώνει ο Rupert Grint. Απολαύστε μια πρόγευση από το επίσημο τρέιλερ της ταινίας προτού περιπλανηθείτε στην εξηλεκτρισμένη του κινηματογραφική γοητεία. Α, και κάτι ακόμη. Το ακρωνύμιο CBGB σήμαινε: «country, bluegrass και blues».
Πρόκειται για έναν απολαυστικό συνδυασμό χιούμορ και συγκίνησης, με το κουίρ στοιχείο να εμφανίζεται σε κάθε σεκάνς και να δένει υποδειγματικά με το μέινστριμ.
Η μητρότητα σε γκορ αισθητική και με στοιχεία μεταφυσικού τρόμου –που φτάνει στα όρια του body horror– σε ένα φιλμ που παρακολουθείται με άνεση λόγω της ατμόσφαιράς του
13°
