Yesterday

O βρετανός Τζακ Μάλικ είναι ένας μέτριος τραγουδοποιός που βλέπει ότι το όνειρό του να πετύχει στη μουσική βιομηχανία γίνεται όλο και περισσότερο άπιαστο, παρότι η κολλητή φίλη του Ελι, με την οποία είναι μαζί από παιδιά δεν παύει να τον υποστηρίζει,  τονίζοντάς του μάλιστα πως σε αυτή τη ζωή «ακόμη και θαύματα γίνονται». Κι έτσι ακριβώς συμβαίνει όταν μετά από ένα μυστηριώδες γενικό blackout σε όλη την υφήλιο, ο Τζακ ανακαλύπτει ότι οι Μπιτλς δεν υπήρξαν ποτέ. Αρχίζει λοιπόν να ερμηνεύει τα τραγούδια τους, τα οποία δεν γνωρίζει κανείς και μέσα σε λίγες μέρες γίνεται ο «μεγαλύτερος μουσικοσυνθέτης της εποχής του». 

Ο Ντάνι Μπόιλ («Trainspotting», «Slumdog millionaire») επιστρέφει στα παλιά και τις πρώτες μουσικές μνήμες του, θέτοντας ένα ερώτημα που πίσω από το υποθετικό χαρακτήρα του κρύβει μια σοκαριστική διαπίστωση. «Φαντάζεστε έναν κόσμο χωρίς τους Μπιτλς;» αναρωτιέται ο Μπόιλ κι όσο κι αν το ρητορικό του ερωτήματος δεν χωράει ερμηνείες, ενστάσεις ή επεξηγήσεις, η φινετσάτη γραφή του σε συνεργασία με το χτισμένο σε μια παράδοξη ιδέα σενάριο του Ρίτσαρντ Κέρτις (υποψήφιος για όσκαρ πρωτότυπου σεναρίου με το «4 γάμοι και μια κηδεία») δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι ένας κόσμος που δεν έχει γνωρίσει ποτέ τους Μπιτλς είναι ένας στερημένος (σε καλλιτεχνικό αλλά και πνευματικό επίπεδο) κόσμος. Η ιστορία του άσημου μουσικού από τη βρετανική επαρχία που ζει όπως κάθε καλλιτέχνης που ονειρεύεται να πιάσει την καλή, γίνεται μεν το όχημα για μια καλοδουλεμένη και χαριτωμένη κωμωδία με βαρύ συμβολισμό αλλά σε πολλά σημεία τα κλισέ (η ερωτική φιλία του με την Έλι, ο κολλητός που είναι ένα ρεμάλι κ.ά.) κατακλύζουν την ιστορία. Παρά την ελαφρότητά του το φιλμ του Μπόιλ επιχειρεί να διατυπώσει κάποιες αιχμηρές αλήθειες γύρω από την κατασκευή ινδαλμάτων, τους μηχανισμούς της μουσικής βιομηχανίας (η ακραία κωμική παρουσία της Κέιτ Μακίνον στο ρόλο της κυνικής μάνατζερ που προσπαθεί να φτιάξει την «άθλια» εμφάνιση του Τζακ) και το τίμημα της επιτυχίας. Σε αυτές αντιπαραβάλλει κυρίως τη σημασία του να μένεις πιστός στις αρχές σου και να είσαι όσο το δυνατόν γίνεται πιο αυθεντικός, τονίζοντας συνεχώς την αξία μιας ταπεινής αλλά ανθρώπινης ζωής. Η ευφάνταστη μουσική βιογραφία του Μπόιλ παίζει ανάμεσα σε αυτά τα δύο: το σκληρό σύστημα που προκαλεί ίλιγγο και θόρυβο με τα υπερβολικά από κάθε άποψη μεγέθη και νούμερα (χρηματικά και ανθρώπινα) και την τύχη να έχει κάποιος μια φυσιολογική πορεία στη ζωή του (η απρόσμενη σκηνή λίγο πριν από το φινάλε). Οι Μπόιλ -  Κέρτις φαίνονται απόλυτα σίγουροι στην άποψή τους γύρω από τη θλιβερή εικόνα ενός κόσμου χωρίς τα τραγούδια των Μπιτλς (δικαίως) αλλά δεν είναι βέβαιο ότι θα πείσουν και το κοινό βάζοντάς τους το δίλημμα «φήμη και χρήμα ή μια συνηθισμένη ζωή;».