Rocketman

H άνοδος στην κορυφή, οι καθοριστικές σχέσης ζωής, τα πρώτα ξέφρενα πάρτι σε ΗΠΑ και Αγγλία, αλλά και ο εθισμός του σε ναρκωτικά και αλκοόλ είναι μερικά μόνο από τα «ενσταντανέ» της επεισοδιακής καριέρας του Έλτον Τζον.

Η βιογραφία του Φλέτσερ έχει την έγκριση του Έλτον Τζον, που ήθελε η ταινία να αποτυπώνει όσο πιο πολλά γίνεται από την πραγματική ζωή του. Αυτό δεν σημαίνει ότι το φιλμ είναι πετυχημένο, αφού σε πολλές περιπτώσεις ακολουθείται η λογική ενός συμβατικού μιούζικαλ, που σχολιάζει τις κρίσιμες στιγμές από τη ζωή του σταρ με περίσσευμα μελοδραματισμού και μουσικοχορευτικών σκετς. Η αλήθεια είναι πως από ένα σημείο και μετά βαρεθήκαμε το φιλμ που το παρακάνει με τα συνεχή τραγούδια και εστιάζει άτσαλα στην προβληματική σχέση του τραγουδιστή με τους γονείς του (ο άκαρδος πατέρας είναι λιγότερο επώδυνος για την τρυφερή καρδιά του Έλτον Τζον, που δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα με την απερίγραπτη μάνα του που του πετάει στα μούτρα φαρμακωμένες ατάκες του τύπου «ντρέπομαι για σένα και μακάρι να μην σε είχα γεννήσει!») και τα εκκεντρικά κοστούμια του, ενώ λίγα στοιχεία μάς δίνονται γύρω από την καλλιτεχνική του αξία. Το ότι ήταν πάμπλουτος στα 25 του και ένας εξαιρετικός σόουμαν που έβαζε φωτιά στο κοινό στα ανεπανάληπτα live του ήταν γνωστά πριν δούμε την ταινία, ενώ το κομμάτι της ομοφυλοφιλίας του δίνεται μεν με ειλικρίνεια και εξομολογητική διάθεση (φτιάχνοντας ουσιαστικά το θετικό προφίλ μιας ταινίας που άρεσε στις Κάννες όπου έκανε παγκόσμια πρεμιέρα) αλλά και στιλιζαρισμένη υπερβολή που ενισχύεται αρνητικά από την «αστεία» αλλά και υπερτιμημένη ερμηνεία του άνισου Έτζερτον.