Αναζητώντας τον Χέντριξ

Το σχέδιο του Γιάννη για να φύγει από την Κύπρο γίνεται άνω κάτω όταν ο σκύλος του, Τζίμι, μπαίνει στα Κατεχόμενα. Επειδή η μεταφορά ζώων από τα κατεχόμενα απαγορεύεται, ο Γιάννης αναγκάζεται να ζητήσει τη βοήθεια κάποιων «ανεπιθύμητων» προσώπων όπως της πρώην του ή του τουρκοκύπριου εποίκου που ζει στο πατρικό του!  

Δεν είναι εύκολο να φτιάξεις μια ταινία για τα Κατεχόμενα χωρίς να αγγίξεις κόκκινες (ή έστω πράσινες στην περίπτωση αυτή) γραμμές, ρισκάροντας να προκαλέσεις την οργή της μιας ή της άλλης ομάδας. Ο Μάριος Πιπερίδης, στην πρώτη του μόλις ταινία, βουτάει στα βαθιά και επιχειρεί με τις καλύτερες των προθέσεων να φτιάξει ένα φιλμ έντιμο, ειλικρινές αλλά και συνεπές με την κοσμοαντίληψη ενός ανθρώπου που προφανώς δεν πιστεύει στα σύνορα, αλλά στη δύναμη της ανθρώπινης επικοινωνίας και τη φιλία των λαών. Η ιστορία του βέβαια πατάει στα στερεότυπα που διαχρονικά χωρίζουν τους δύο λαούς, αλλά τα αξιοποιεί με τέτοιο τρόπο ώστε και το κέφι να διατηρείται αμείωτο και ο ζωντανός ρυθμός να μην πέφτει σε νεκρά διαστήματα. Θα μπορούσε βέβαια να αποφύγει κάποιες γραφικές καταστάσεις στο σενάριο, αλλά χάρη στην άνεση και το δέσιμο όλων ανεξαιρέτων των ερμηνευτών του πετυχαίνει να γράψει θετικό πρόσημο στην αξιολόγηση της πολιτικής αυτής κομεντί, η οποία έκανε πρεμιέρα στο περσινό φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.