Ο πιο αρμόδιος άνθρωπος που μπορεί να μιλήσει για το 23ο διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου της Αθήνας, τις περίφημες Νύχτες Πρεμιέρας, που ξεκινούν σήμερα 21 Σεπτεμβρίου, είναι ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Λουκάς Κατσίκας που βρίσκεται για δεύτερη χρονιά στο τιμόνι. Μιλήσαμε μαζί του και μας έδωσε μια συνολική εικόνα του φεστιβάλ με κάποιες ενδιαφέρουσες προτάσεις για τους θεατές...
Ποια θεωρείς τα άχαστα φιλμ και events του φετινού φεστιβάλ;
Κατ' αρχάς το αφιέρωμα στην Κλερ Ντενί, την σημαντικότερη σκηνοθέτιδα στον κόσμο, χάρη στο οποίο το ελληνικό κοινό θα έχει την ευκαιρία να δει για πρώτη φορά, και στην ολοκληρία του, το μεγάλου μήκους έργο της, συμπεριλαμβανομένης και της νέας της, πολύ ωραίας ταινίας με τίτλο «Η λιακάδα μέσα μου». Παρόμοιος είναι και ο ενθουσιασμός μου για το αφιέρωμα στον μέγιστο Τζον Χιούστον, με τα αριστουργήματά του να προβάλλονται σε αποκατεστημένες κόπιες. Από εκεί και πέρα, ξέρω ότι ο κόσμος ανυπομονεί να δει τους καινούργιους Μίκαελ Χάνεκε, Άκι Καουρισμάκι,Τοντ Χέινς, Αντρέι Ζβιάγκιντσεβ, Γιόακιμ Τρίερ, κλπ, και καλά θα κάνει. Υπάρχουν πάρα πολλές εξαιρετικές ταινίες, ωστόσο, που δεν έχουν βρει διανομή στη χώρα μας και καλό θα ήταν να σπεύσει κάποιος να τις δει σε μεγάλη οθόνη, γιατί ίσως είναι και η μόνη ευκαιρία για κάτι τέτοιο. Ταινίες όπως το «Beach Rats» από τις ΗΠΑ, το «Ευτυχισμένη μου οικογένεια» από τη Γεωργία ή το γερμανικό «Στις Τρεις Κορυφές», μια από τις outsider εκπλήξεις της χρονιάς.
Υπάρχει κάποια καινοτομία ή έκπληξη σε σχέση με τις παλιές διοργανώσεις;
Το Φεστιβάλ παραμένει πιστό στις αρχές του να παρουσιάζει το πιο συναρπαστικό ετήσιο σινεμά από ολόκληρο τον κόσμο και να ικανοποιεί τις απαιτήσεις του κοινού του για τις ταινίες που περιμένει περισσότερο να δει και για εκείνες που οφείλει (και θα χαρεί) να ανακαλύψει. Η διαφορά βρίσκεται στη λέξη «Διεθνές» που βρίσκεται στον τίτλο του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας και η οποία τηρείται πλέον σχολαστικά.
Στα χάιλαϊτ της χρονιάς που κάναμε στην Athens Voice έβαλες το φιλμ «Να με φωνάζεις με το όνομα σου» λέγοντας χαρακτηριστικά «καλύτερη ταινία από αυτή δύσκολα θα υπάρξει φέτος». Από που πηγάζει αυτός ο ενθουσιασμός αλλά και η παράτολμη πρόβλεψη σου;
Ως κριτικός επιχειρούσα πάντοτε να είμαι μετρημένος στα λόγια μου. Με το «Να με φωνάζεις με το όνομά σου» δηλώνω, παρ' όλα αυτά, συνεπαρμένος. Δεν υπήρξα θαυμαστής του Λούκα Γκουαντανίνο μέχρι πρότινος, όμως τώρα οφείλω να τον παραδεχτώ γιατί πήρε ένα παλιότερο σενάριο του Τζέιμς Άιβορι και το μετέτρεψε σε μια υπέροχη ερωτική ιστορία, για θεατές ανεξαιρέτως σεξουαλικής προτίμησης, η οποία όχι μόνο θα προκαλέσει αίσθηση, αλλά και θα μείνει κλασική. Υπήρξε διακαής πόθος μου να προβάλλουμε την ταινία σε πανελλήνια πρώτη στις Νύχτες Πρεμιέρας και είμαι πολύ χαρούμενος που τα καταφέραμε και το κοινό μας θα έχει την ευκαιρία να την δει σε λίγες μέρες (και μάλιστα 5 μήνες πριν την κανονική της προβολή στις ελληνικές αίθουσες!).
Με το χέρι στην καρδιά, τι φοβάσαι περισσότερο όσον αφορά το φετινό φεστιβάλ; Πώς βλέπεις το μέλλον του;
Φοβάμαι φέτος όσα φοβάμαι σε κάθε φεστιβάλ: μην πάει κάτι στραβά (μια προβολή, μια εκδήλωση, μια αργοπορημένη κόπια), μην προκύψει κάποιο σοβαρό τεχνικό πρόβλημα, μην ταλαιπωρηθεί ο κόσμος, μην υπάρξει θεατής μας που να αισθανθεί για κάποιο λόγο αδικημένος. Όσον αφορά το μέλλον των Νυχτών Πρεμιέρας, επειδή η αγάπη του κοινού τους παραμένει τόσο δυνατή και αδιαπραγμάτευτη, εδώ και 23 χρόνια, το Φεστιβάλ οφείλει να προχωράει άφοβα και να γίνεται καλύτερο.
Γνωρίζοντας την αγάπη σου για τη μουσική, ποιο φιλμ από το μουσικό τμήμα θα πρότεινες σε κάποιον θεατή να δει οπωσδήποτε;
Με μεγάλη ευκολία θα σου απαντήσω το «Promised Land» του Γιουτζίν Τζαρέκι. Ένα ντοκιμαντέρ για τον Έλβις και ταυτόχρονα για ολόκληρη την Αμερική και την αμφιλεγόμενη κουλτούρα της. Καλύτερο φιλμ στο είδος του δεν έχω δει ακόμη φέτος.
Κλερ Ντενί, Βανέσα Ρεντγκρέιβ...άλλα ονόματα που θα δούμε στις φετινές Νύχτες Πρεμιέρας;
Εκτός από άφθονους νέους και πολλά υποσχόμενους σκηνοθέτες οι οποίοι θα βρεθούν στην Αθήνα για να συστήσουν στο ελληνικό κοινό τις ταινίες τους, υπάρχουν και οι ήδη καταξιωμένοι καλεσμένοι μας. Όπως ο βραβευμένος σκηνοθέτης Ρομπέν Καμπιγιό, φρέσκος από τον θρίαμβό του στις Κάννες με το «120 χτύποι το λεπτό», η περιζήτητη πλέον Λιν Ράμσεϊ, δημιουργός του «Ratcatcher» και του «Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κέβιν» η οποία θα μας παρουσιάσει το «Δεν ήσουν ποτέ εδώ» (βραβείο σεναρίου και ανδρικής ερμηνείας στις Κάννες), ο ηγέτης και frontman του συγκροτήματος των πολύ αγαπητών στη χώρα μας Mogwai (με αφορμή ένα μουσικό ντοκιμαντέρ) και ο Άντι ΜακΚλάσκι, τραγουδιστής και συνθέτης των θρυλικών OMD, ο οποίος θα εκτελέσει χρέη μέλους της κριτικής επιτροπής που θα αποφασίσει για το καλύτερο μουσικό φιλμ.
Ο ανταγωνισμός σας με τα άλλα φεστιβάλ (Δράμα, Θεσσαλονίκη) σε ποια φάση βρίσκεται;
Δεν υπάρχει ανταγωνισμός. Εκτιμώ απεριόριστα τα φεστιβάλ αυτά, στέλνω την αγάπη μου και του αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς. Εύχομαι να πάνε όλα καλά στις διοργανώσεις τους.
Το ντοκιμαντέρ καταγράφει τη σκληρή πραγματικότητα της εμπορίας ανθρώπων (human trafficking), της σεξουαλικής κακοποίησης και της έμφυλης εκμετάλλευσης
Το «You Can See Everything» έρχεται στις ελληνικές αίθουσες μετά από μια μυστική πρεμιέρα, ρεκόρ εισπράξεων και κριτικές που σπάνια διαβάζει κανείς για ντοκιμαντέρ.
Πρόκειται για έναν απολαυστικό συνδυασμό χιούμορ και συγκίνησης, με το κουίρ στοιχείο να εμφανίζεται σε κάθε σεκάνς και να δένει υποδειγματικά με το μέινστριμ.
Η μητρότητα σε γκορ αισθητική και με στοιχεία μεταφυσικού τρόμου –που φτάνει στα όρια του body horror– σε ένα φιλμ που παρακολουθείται με άνεση λόγω της ατμόσφαιράς του
12°
