Πριν κάποια χρόνια η συζήτηση περί «ελληνικού ντοκιμαντέρ» περιορίζονταν σε λίγους ειδικούς, κάποιες ανεξάρτητες παραγωγές και τηλεοπτικές προβολές τις μικρές ώρες της νύχτας.
Σήμερα η εγχώρια παραγωγή ντοκιμαντέρ και οι εκφραστές της έχουν πια τα δικά τους φεστιβάλ (Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, και τα πιο ειδικά Ecofilms, Health Film Festival, Ντοκιμαντέρ και Αναπηρία κ.ά.) με συμμετοχές από όλο τον κόσμο. Έχουν όμως και το δικό τους, εντελώς δικό τους φεστιβάλ, αυτό που διοργανώνει ο Σταύρος Ιωάννου στη Χαλκίδα και αφορά αποκλειστικά την ελληνική παραγωγή. Πραγματοποιήθηκε για τρίτη χρονιά 7-11 Οκτωβρίου και τίμησε μεγάλους πρωταγωνιστές του χώρου, όπως η Λουκία Ρικάκη, ο Φώτος Λαμπρινός, η Εύα Στεφανή κ.ά. Συμμετέχοντες και διοργανωτές, όλοι μουδιασμένοι φέτος από τον ξαφνικό θάνατο του αγαπημένου πλανευτή της κινούμενης εικόνας, σκηνοθέτη Γιώργου Κολόζη, λίγες μόλις βδομάδες πριν την έναρξη του φεστιβάλ. Στη μνήμη του θεσπίστηκε ένα ομώνυμο βραβείο που την Κυριακή, στην τελετή λήξης, απονεμήθηκε στο σκηνοθέτη Βαγγέλη Ευθυμίου για την ταινία του «Ο πλανευτής του Γράμμου».
Με μια λιτή και ξεκάθαρη κινηματογραφική ματιά, ο «Πλανευτής του Γράμμου» αναφέρεται στο ρόλο των μελισσών για τη λειτουργία του πλανήτη. Με φόντο το μαγευτικό Γράμμο, όπου η φύση μεγαλουργεί εδώ και αιώνες, και με ένα χαρισματικό πρωταγωνιστή να αναζητά άγριες μέλισσες στο δάσος, παρακολουθούμε μια αρχέγονη διαδικασία «πλανέματος» άγριων μελισσών. Και παρότι τα γυρίσματα της ταινίας έγιναν πριν 10 χρόνια (ενώ το μοντάζ το χειμώνα που πέρασε), υπάρχει ένα προφητικό μήνυμα που στις μέρες μας είναι όλο και πιο επίκαιρο κι έχει διεθνές ενδιαφέρον. Τι θα γίνει αν εξαφανιστούν οι μέλισσες; Όλοι τις παρακολουθούν απορημένοι να φεύγουν από τις κυψέλες τους και να μη γυρίζουν. Οι επιστήμονες δεν μπορούν να δώσουν εξήγηση. Στην Αμερική το πρόβλημα είναι πλέον έντονο και έχει φτάσει και στην Ευρώπη. Έχοντας τον κύριο λόγο στην επικονίαση του 80% των φυτών του πλανήτη, οι μέλισσες αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους κρίκους στην αλυσίδα της τροφής. Αν εξαφανιστούν, η ζωή στον πλανήτη θα εκλείψει το αργότερο σε 4 χρόνια, όπως είχε πει και ο Αϊνστάιν.
Παρότι η γραφή του Μπραντ Άντερσεν διαθέτει τη συνέπεια και την ειλικρίνεια που απαιτεί η διαχείριση ενός τόσο λεπτού ζητήματος, οριακά αποφεύγει τη μετατροπή του σε μελό
17°
