Τραγούδα!

Κουβαλάει μύθους από τα παλιά το απολαυστικό νέο animation της Illuminati, της εταιρείας δηλαδή που μας χάρισε το «Εγώ ο απαισιότατος» και τα «Minions». Το ζωικό βασίλειο, ως ατέλειωτη δεξαμενή αναγνωρίσιμων ηρώων, χαρίζει σπαρταριστούς χαρακτήρες στους δημιουργούς του φιλμ. Πίσω από την ντροπαλή ελεφαντίνα που δεν ξεμυτίζει από το σπίτι των γονιών της, τη μάνα-κουράγιο γουρουνίτσα που μεγαλώνει 25 παιδιά (συν το σύζυγό της που είναι το αρχετυπικό αρσενικό γουρούνι που μόνο κοιμάται και τρώει), τον ποντικαρά αλάνι των δρόμων με τεράστιο εγώ ίσο με το μπόι που του λείπει ή τον διστακτικό πίθηκο που βρίσκεται στη σκιά του νταή, κακοποιού πατέρα του, κρύβονται τα γνήσια ταλέντα που περιμένουν την ευκαιρία τους για να δοκιμάσουν τις ικανότητές τους στη μουσική, το τραγούδι και το χορό. Το φιλμ, αν και παιδικό, δεν απευθύνεται μόνο στους μικρούς θεατές. Μπορώ να πω με βεβαιότητα μάλιστα ότι περισσότερο θα το απολαύσουν οι ενήλικες συνοδοί τους. Δεν κρύβει πάντως τις καταβολές του το «Τραγούδα!»: από τον κεντρικό ήρωα του (Μπάστερ Μουν, σαν να λέμε ο Μπάστερ Κίτον του... φεγγαριού, ένα πλάσμα δηλαδή βγαλμένο από άλλη εποχή, που ζει κι αναπνέει μόνο για το θέατρο το οποίο είναι κυριολεκτικά το σπίτι του αφού εκεί κοιμάται) έως τους υπόλοιπους χαρακτήρες που θυμίζουν το τηλεοπτικό χιτ των 80s «Πυρετός της δόξας», τα πάντα είναι ένας φόρος τιμής στην τέχνη της μουσικής και του χορού. Ένα μιούζικαλ φτιαγμένο με σπέσιαλ σάουντρακ (από τραγούδια των Στίβι Γουόντερ, Πολ Άνκα, Λέοναρντ Κοέν, Πολ Μακάρτνεϊ που ερμηνεύουν ο Μακόναχι, η Γουίδερσπουν, η Τζοχάνσον και οι άλλοι πρωταγωνιστές), εκφραστικό χιούμορ, απαράμιλλο μεράκι και σινεφίλ ευαισθησία. Σε αυτή τη θεσπέσια... φάρμα των ζώων, το καλλιτεχνικό ψώνιο είναι απόλυτα σεβαστό και οι διδακτισμοί με την πολιτική ορθότητα δεν αφορούν κανέναν. Το ζητούμενο είναι να ακολουθήσει κανείς το όνειρό του και να το υπηρετήσει με αυταπάρνηση και διάθεση θυσίας γύρω από όσα τον καταπιέζουν. Καθώς όμως μιλάμε για ένα παιδικό φιλμ που απευθύνεται σε τρυφερές νεαρές ψυχές, υπάρχουν και κάποια όρια στο καλλιτεχνικό ένστικτο. Για παράδειγμα, η μητέρα της ιστορίας –η γουρουνίτσα, που λέγαμε, είναι ο πιο δυνατός χαρακτήρας του έργου που δεν κολώνει σε τίποτα)– δεν γίνεται να παρατήσει σύξυλη την πολυπληθή οικογένεια για να κάνει καριέρα στο χορό και το τραγούδι. Δείτε όμως τι σκαρφίζεται για να προχωρήσει προς την ολοκλήρωση του ονείρου της!