Η Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου αποκατέστησε τηn –σύμφωνα με αρκετούς κριτικούς– αδικία του φεστιβάλ των Καννών δίνοντας στο «Τόνι Έρντμαν» τον τίτλο της καλύτερης ταινίας της χρονιάς.
Σε μια έντονα πολιτικοποιημένη βραδιά στο Βρότσλαβ της Πολωνίας, που ήταν η πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης για φέτος, η σπουδαία από κάθε άποψη ταινία της Γερμανίδας Μάρεν Αντε (η πρώτη γυναίκα στην ιστορία του 29ετή θεσμού που κερδίζει τον κορυφαίο τίτλο) έφυγε φορτωμένη (5 συνολικά και μάλιστα τα σημαντικότερα) βραβεία. Καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου, ερμηνειών. Πολλοί μίλησαν εσφαλμένα για «εκδίκηση» απέναντι στον Κεν Λόουτς και το τιμημένο με το Χρυσό Φοίνικα «Εγώ ο Ντάνιελ Μπλέικ», λες και το σινεμά είναι εφάμιλλο μιας ποδοσφαιρικής αρένας. Όμως σε καμία περίπτωση δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Οι περισσότερες από τις διαγωνιζόμενες ταινίες («Εκείνη», «Αποφοίτηση») ήταν πραγματικά υψηλού επιπέδου και το ίδιο ισχύει και για τους δημιουργούς τους, ακόμη κι αν η δυσφορία του ηττημένου Αλμοδοβάρ ζωγραφιζόταν με άνεση και ξεκάθαρα ακόμη και πίσω από τα κατάμαυρα γυαλιά του. Στα υπόλοιπα βραβεία ξεχωρίζουν η καλύτερη κωμωδία του «Κυρίου Όβε», το κορυφαίο ντοκιμαντέρ «Φωτιά στη θέλασσα», το βραβείο κοινού στο «Body» της Μαλγκορζάτα Σουμόφσκα, το βραβείο της FIPRESCI για την ανακάλυψη της χρονιάς στο «Η πιο ευτυχισμένη μέρα του Ολι Μάκι» κ.ά.
Η Μάρεν Άντε παραλαμβάνοντας το βραβείο σκηνοθεσίας για το "Τόνι Έρντμαν"
Οι δύο βραβευμένοι πρωταγωνιστές του «Τόνι Έρντμαν» σε σκηνή από την ταινία
Κατά τα άλλα η βραδιά είχε κάτι από τη λάμψη, αλλά όχι και τη σοβαροφάνεια, των βραβείων Όσκαρ, με ατάκες από τους πρωταγωνιστές που ανέβαζαν το επίπεδο της εκδήλωσης σε άλλη, περισσότερο πολιτικοποιημένη διάσταση (ειπώθηκαν απόψεις για την ενωμένη Ευρώπη, το μεταναστευτικό, την άνοδο της ακροδεξιάς κλπ), ενώ ο παρουσιαστής Μάτσιε Στουρ, πολωνός ηθοποιός που τα λέει έξω από τα δόντια –αποδείχτηκε κάτι παραπάνω από αποτελεσματικός– δεν δίστασε να τα βάλει ακόμη και με την κυβέρνηση της χώρας του. Η πιο δυνατή παρουσία της βραδιάς ανήκει στη Μαρία Αλιόκινα, μέλος των Pussy Riot, που φυλακίστηκε από τη κυβέρνηση του Πούτιν κι ανέβηκε στο βήμα για να καταγγείλει τη φυλάκιση του ουκρανού σκηνοθέτη Όλεγκ Σέντσοφ ο οποίος παραμένει εδώ και πέντε σχεδόν χρόνια στη φυλακή χωρίς καμιά κατηγορία. Η πιο συγκινητική στιγμή ήταν όταν ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου Βιμ Βέντερς «αποχαιρέτησε» τον Αντρέι Βάιντα, ενώ σύσσωμη η αίθουσα αποθέωσε τον Πιρς Μπρόσναν που απέσπασε τιμητικό βραβείο για το σύνολο της καριέρας του, αλλά φάνηκε ότι σε αυτήν δεν θεωρεί σημαντικό κεφάλαιο την περίοδο που υποδυόταν τον Τζέιμς Μποντ. Γιατί άραγε;
Η εντυπωσιακή παράσταση του 30χρονου ηθοποιού δίνει το έναυσμα στον σκηνοθέτη Τζος Σάφντι για να παρουσιάσει ένα σκληρό δράμα γύρω από την προσωπική μοναξιά και τη σημασία τού να κυνηγάς το όνειρό σου
Ο δημιουργός ποντάρει στην αίσθηση που προκαλεί η δύναμη της εικόνας, που «αφηγείται» την καταστροφική κλιματική αλλαγή σε συνδυασμό με τον εξωφρενικό τρόπο που το παρελθόν συναντιέται με το μέλλον.
Με ειρωνικές μπηχτές για τα τετριμμένα πλέον ευρωπαϊκά συνθήματα περί ισότητας ή αδελφοσύνης και με οξεία ματιά πάνω στο θέμα της ατομικής ευθύνης, ο ρουμάνος σκηνοθέτης υπογράφει ένα στιβαρό δράμα
8°
