Όταν ένα έντυπο με την αυθεντία και το κύρος του «Rolling Stone» ψηφίζει τα ανώτερα Bond τραγούδια, ασφαλώς και διατρέχουμε τη λίστα με αυξημένο ενδιαφέρον. Παράλληλα, ακούμε και το playlist για εμπέδωση και προετοιμασία, λίγες ημέρες πριν την έξοδο του «Skyfall» στους κινηματογράφους.
10
Tom Jones – Thunderball (1965)
Δεν ήταν η πρώτη επιλογή για το σκορ. Ενδιαφέρον είχαν εκδηλώσει επίσης, η Shirley Bassey, η Dionne Warwick και ο Johnny Cash (!), αλλά τελικά τον άτυπο διαγωνισμό κέρδισε ο Ουαλλός.
9
Louis Armstrong - We Have All the Time in the World (1969)
Δυο χρόνια πριν τον θάνατό του, ο μεγάλος Σάτσμο, ήδη βαριά άρρωστος, τραγούδησε σε μια και μοναδική λήψη τη μελίρρυτη σύνθεση των Hal David and Burt Bacharach. Αυτό θα μπορούσε να είναι το νούμερο 1 του υπογράφοντα.
8
Matt Monro - From Russia With Love (1963)
Ο άνθρωπος ήταν crooner, πώς να το κάνουμε. Μελοδραματισμός και βραχνό φαλτσέτο.
Η κάθε εποχή έχει τον Bond που της αξίζει. Τα 00’s μας έδωσαν Pierce Brosnan και Madonna. Το συγκεκριμένο έγινε τεράστια επιτυχία, πάντως.
6
Duran Duran - A View to a Kill (1985)
Εδώ το «Rolling Stone» γράφει λανθασμένα πως «η ταινία με τον Τίμοθι Ντάλτον είναι προ πολλού λησμονημένη», ωστόσο όλοι ξέρουμε πως επρόκειτο για άλλο ένα Bond φιλμ του Ρότζερ Μουρ. Πρόκειται για το μοναδικό τραγούδι της σειράς που ανέβηκε στο νούμερο 1 των τσαρτ. Επιτομή των 80’s, από την ενορχήστρωση μέχρι το στιλιζάρισμα.
5
Shirley Bassey - Diamonds Are Forever (1971)
Τρεις φορές ερμήνευσε τραγούδι τίτλων της σειράς η Shirley Bassey, η οποία πέρασε στην ιστορία της ποπ κουλτούρας κυρίως χάρη στις κατασκοπικές της επιδόσεις. Αυτό στέκεται κάπου ανάμεσα στο εμβληματικό «Goldfinger» και το σαφώς υποδεέστερο «Moonraker».
4
Nancy Sinatra - You Only Live Twice (1967)
Από τα πλέον πολυδιασκευασμένα. Έχουν δοκιμάσει τα δόντια τους στις κλίμακες του άφθονοι, από τους Coldplay μέχρι τη Bjork.
Πραγματικά κανείς δεν το κάνει καλύτερα από την Carly στον «Κατάσκοπο που με αγάπησε». Εκ των καλύτερων θεμάτων σε κάθε λίστα με τραγούδια του Bond, και ένα από τα λίγα που απεκδύθηκε τον κινηματογραφικό του χαρακτήρα και απέκτησε αυτόνομη υπόσταση.
2
Shirley Bassey - Goldfinger (1964)
Από εδώ ξεκίνησαν όλα. Χρυσοποίκιλτη χλιδή, κοσμοπολιτισμός, δράμα, η αψεγάδιαστη καλλιέργεια του μύθου, δυο χρόνια μετά το «Dr. No».
1
Paul McCartney and Wings - Live and Let Die (1973)
Προσωπικά, θα μπορούσα να ανταλλάξω τη θέση 1 με την 3, ή ακόμη και την 9, ενώ θα ήθελα να πιστεύω ότι και η Adele άξιζε προσθήκη στη δεκάδα, αλλά οφείλω να το παραδεχτώ στον McCartney: είναι θεότρελος ο σκοπός που σκαρφίστηκε! Περίτεχνος, αβαντ γκαρντ, αλλά και άκρως πιασάρικος, σαν τους ίδιους τους Beatles. Διόλου τυχαία επιστράτευσε στην κονσόλα του ήχου και τον George Martin.
Πρόκειται για έναν απολαυστικό συνδυασμό χιούμορ και συγκίνησης, με το κουίρ στοιχείο να εμφανίζεται σε κάθε σεκάνς και να δένει υποδειγματικά με το μέινστριμ.
Η μητρότητα σε γκορ αισθητική και με στοιχεία μεταφυσικού τρόμου –που φτάνει στα όρια του body horror– σε ένα φιλμ που παρακολουθείται με άνεση λόγω της ατμόσφαιράς του
13°
