Φωτογραφια

Οι παράξενες μέρες και νύχτες του φωτογράφου Philip-Lorca DiCorcia

26 εικόνες από την κορυφή έως το περιθώριο

107302-212813.jpg
Θανάσης Καρατζάς
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
373736-771682.jpg
Philip-Lorca DiCorcia

Ο Philip-Lorca DiCorcia –μα τι όνομα– αποτελεί μια περίπτωση φωτογράφου όπου η ζωγραφική και ο κινηματογράφος αποτελούν τις πιο έντονες επιρροές του. Το αποτέλεσμα γίνεται πολύ ενδιαφέρον γιατί καταφέρνει να τα συνδέσει μαεστρικά. Μαγνητίζει το βλέμμα με την αδιανόητη ποιότητα της φωτογραφίας του και το παραισθητικό του χρώμα, ενώ δίνει την αίσθηση ενός παγωμένου καρέ κάποιας ταινίας του Wong Kar Wai ή ενός πίνακα του Hoper. Ο θεατής των εικόνων του βρίσκεται σε κάποιο είδος σύγχυσης. Βρίσκεται σε έναν κόσμο πραγματικό και φαντασιακό ταυτόχρονα. Αυτό το πετυχαίνει με το απόλυτο στήσιμο ή, πιο σωστά, με τη σκηνοθεσία των φωτογραφιών του. Όλα είναι υπό απόλυτο έλεγχο: φως, μοντέλο, τοποθεσία, έπιπλα, ρούχα, τα πάντα. Σε κάποιες μένει μια αίσθηση φωτογραφίας μόδας ή και διαφημιστικής φωτογραφίας, χωρίς όμως να είσαι καθόλου σίγουρος ότι είναι όντως. Αυτό που έχει καταφέρει ο Dicorcia είναι να συνδυάσει τα ασυνδύαστα, την τεχνική του απόλυτα δομημένου πλάνου ενός στούντιο στο δρόμο και παράλληλα την ατμόσφαιρα του δρόμου κλεισμένη μέσα στο στούντιο.

αα

Ο Philip-Lorca DiCorcia γεννήθηκε το 1953 στις ΗΠΑ. Ξεκίνησε τις σπουδές του στο τοπικό πανεπιστήμιο Hartford του Connecticut παρακολουθώντας κάποια μαθήματα φωτογραφίας. Στη συνέχεια γράφτηκε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Βοστώνης για να ολοκληρώσει τελικά τις σπουδές του με ένα Master of Fine Arts από το πανεπιστήμιο του Yale όντας μαθητής του Tod Papageorge το 1979.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»
Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»

Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας

Stonehenge
Περιμένοντας τον ήλιο να φανεί – Μέσα στο αρχαίο τελετουργικό του Stonehenge

Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.

«Όσο κρατάει ο Μπάλος — Θερμιώτικα Γλέντια» στην Κύθνο
Κύθνος: μια υπαίθρια φωτογραφική έκθεση αφιερωμένη στον θερμιώτικο μπάλο

Η υπαίθρια έκθεση «Όσο κρατάει ο Μπάλος — Θερμιώτικα Γλέντια», που φιλοξενείται από τις 24 Ιουλίου έως τις 30 Αυγούστου στον Χώρο του Συνδέσμου Δρυοπιδέων, στην Κανάλα

Ματίας Κλουμ
Ματίας Κλουμ: «Βλέπω τη φωτογραφία ως πρόκληση για να επαναξετάσουμε τη σχέση μας με τη φύση»

Ο διεθνής φωτογράφος μιλά στην ATHENS VOICE για τη δύναμη της φωτογραφίας, για την κλιματική αλλαγή, αλλά και για τις γέφυρες Ελλάδας και Σουηδίας που ευελπιστεί να χτιστούν

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY