Φωτογραφια

Οι παράξενες μέρες και νύχτες του φωτογράφου Philip-Lorca DiCorcia

26 εικόνες από την κορυφή έως το περιθώριο

107302-212813.jpg
Θανάσης Καρατζάς
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
373736-771682.jpg
Philip-Lorca DiCorcia

Eπιλογές

Ο Philip-Lorca DiCorcia –μα τι όνομα– αποτελεί μια περίπτωση φωτογράφου όπου η ζωγραφική και ο κινηματογράφος αποτελούν τις πιο έντονες επιρροές του. Το αποτέλεσμα γίνεται πολύ ενδιαφέρον γιατί καταφέρνει να τα συνδέσει μαεστρικά. Μαγνητίζει το βλέμμα με την αδιανόητη ποιότητα της φωτογραφίας του και το παραισθητικό του χρώμα, ενώ δίνει την αίσθηση ενός παγωμένου καρέ κάποιας ταινίας του Wong Kar Wai ή ενός πίνακα του Hoper. Ο θεατής των εικόνων του βρίσκεται σε κάποιο είδος σύγχυσης. Βρίσκεται σε έναν κόσμο πραγματικό και φαντασιακό ταυτόχρονα. Αυτό το πετυχαίνει με το απόλυτο στήσιμο ή, πιο σωστά, με τη σκηνοθεσία των φωτογραφιών του. Όλα είναι υπό απόλυτο έλεγχο: φως, μοντέλο, τοποθεσία, έπιπλα, ρούχα, τα πάντα. Σε κάποιες μένει μια αίσθηση φωτογραφίας μόδας ή και διαφημιστικής φωτογραφίας, χωρίς όμως να είσαι καθόλου σίγουρος ότι είναι όντως. Αυτό που έχει καταφέρει ο Dicorcia είναι να συνδυάσει τα ασυνδύαστα, την τεχνική του απόλυτα δομημένου πλάνου ενός στούντιο στο δρόμο και παράλληλα την ατμόσφαιρα του δρόμου κλεισμένη μέσα στο στούντιο.

αα

Ο Philip-Lorca DiCorcia γεννήθηκε το 1953 στις ΗΠΑ. Ξεκίνησε τις σπουδές του στο τοπικό πανεπιστήμιο Hartford του Connecticut παρακολουθώντας κάποια μαθήματα φωτογραφίας. Στη συνέχεια γράφτηκε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Βοστώνης για να ολοκληρώσει τελικά τις σπουδές του με ένα Master of Fine Arts από το πανεπιστήμιο του Yale όντας μαθητής του Tod Papageorge το 1979.

Σχετικό Άρθρο

Σχετικό Άρθρο

Σχετικό Άρθρο

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ
ΑΠΟΨΕΙΣ
ΘΕΜΑΤΑ
ΣΤΗΛΕΣ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τάσος Βρεττός
Φωτογραφια Τάσος Βρεττός: Τα δέντρα χορεύουν στην άκρη της ασφάλτου

Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.

Δημήτρης Αθανασιάδης
Το φωτογραφικό λεύκωμα «Η Ελλάδα που χάνεται» του Γιάννη Δήμου γίνεται ιστορικό αρχείο και εργαλείο οπτικής παιδείας για τις νέες γενιές.
Φωτογραφια Από την «Ελλάδα που χάνεται» στην Ελλάδα που χάθηκε;

Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;

Δώρα Λαβαζού
Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»
Φωτογραφια Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»

Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας

Δώρα Λαβαζού
Stonehenge
Φωτογραφια Περιμένοντας τον ήλιο να φανεί – Μέσα στο αρχαίο τελετουργικό του Stonehenge

Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.

Κωνσταντίνος Νικολόπουλος
«Όσο κρατάει ο Μπάλος — Θερμιώτικα Γλέντια» στην Κύθνο
Φωτογραφια Κύθνος: μια υπαίθρια φωτογραφική έκθεση αφιερωμένη στον θερμιώτικο μπάλο

Η υπαίθρια έκθεση «Όσο κρατάει ο Μπάλος — Θερμιώτικα Γλέντια», που φιλοξενείται από τις 24 Ιουλίου έως τις 30 Αυγούστου στον Χώρο του Συνδέσμου Δρυοπιδέων, στην Κανάλα

Νίκη - Μαρία Κοσκινά

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY