Φωτογραφια

Οι άγριες μέρες και νύχτες των Αμερικανών πεζοναυτών

25 φωτογραφίες από το σκληροτράχηλο κόσμο τους 

daad.jpg
Δημήτρης Αθανασιάδης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
337228-701274.jpg
LCpl Jered T. Stone.

Η εκπαίδευσή τους είναι μια από τις πλέον απαιτητικές στις Ένοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ. Η ζωή τους διαφορετική από εκείνη του απλού πολίτη. Η δουλειά τους να «υπηρετούν την πατρίδα». Δηλώνουν λίγοι και περήφανοι.

 

Το 2012 το υπουργείο Εθνικής Άμυνας των ΗΠΑ καταγράφηκε ως ο μεγαλύτερος εργοδότης στον κόσμο με περισσότερους από 2.130.000 σε υπηρεσία στρατιώτες, ναύτες, πεζοναύτες, αεροπόρους, και εργαζομένους. Μετρείστε ακόμα 1,1 εκατομμύρια εθνοφρουρών και μέλη του Στρατού, του Πολεμικού Ναυτικού, της Πολεμικής Αεροπορίας, και Πεζοναυτών. Γενικό σύνολο; Περισσότεροι από 3,2 εκατομμύρια άνθρωποι. Περισσότεροι από εκείνους πολυεθνικών εταιριών όπως η McDonald’s ή η Walmart.

Οι άγριες μέρες και νύχτες των Αμερικανών πεζοναυτών  © Photo by Cpl Darien Bjorndal

Από το περιβόητο boot camp, το πρόγραμμα επιλογής υποψηφίων που διαρκεί 13 εβδομάδες και απαιτεί γερά νεύρα και αντοχές μέχρι το πεδίο της μάχης, το Σώμα των Πεζοναυτών έχει γράψει τη δική του ιστορία. Αμφιλεγόμενη για τους πασιφιστές.

Οι άγριες μέρες και νύχτες των Αμερικανών πεζοναυτών  © Photo by Cpl Christian Varney

Προμοτάροντας με τη δύναμη της εικόνας τις επιχειρησιακές δραστηριότητές τους και την «καθημερινή» πλευρά του ένστολου βίου, οι φωτογραφικές λήψεις που θα βρει κανείς στην επίσημη σελίδα τους έχουν τη σκηνοθεσία που απαιτείται, το θέαμα που χρειάζεται και τις τεχνικές πειθούς για κάθε υποψήφιο νέο που σκέφτεται να γίνει ένας από αυτούς. Από τις προπαγανδιστικές αφίσες του περασμένου αιώνα μέχρι τη σημερινή ψηφιακή εποχή, ο μιλιταρισμός είχε πάντα δυνατό μάρκετινγκ. 

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τάσος Βρεττός
Τάσος Βρεττός: Τα δέντρα χορεύουν στην άκρη της ασφάλτου

Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.

Το φωτογραφικό λεύκωμα «Η Ελλάδα που χάνεται» του Γιάννη Δήμου γίνεται ιστορικό αρχείο και εργαλείο οπτικής παιδείας για τις νέες γενιές.
Από την «Ελλάδα που χάνεται» στην Ελλάδα που χάθηκε;

Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;

Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»
Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»

Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας

Stonehenge
Περιμένοντας τον ήλιο να φανεί – Μέσα στο αρχαίο τελετουργικό του Stonehenge

Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY