«Η φωτογραφία τραβήχτηκε κοντά στο Madison Square Garden τον Αύγουστο του 2005. Ήταν το πρώτο μου μεγάλο ταξίδι, και ταυτόχρονα η πρώτη και τελευταία φορά που επισκέφτηκα τη Νέα Υόρκη. Πρέπει να μάζεψα γύρω στις πέντε με έξι χιλιάδες φωτογραφίες σ’ εκείνες τις διακοπές, 20 gigabytes συνολικά στον σκληρό δίσκο.
Γιατί διαλέγω αυτή; Διότι εκφράζει ένα προσωπικό ιδεώδες. Βγαίνοντας από το μετρό, με το Empire State Building να ξεπροβάλλει και στα δεξιά του το Madison, εξερχόμενος από τον πολύβουο κόσμο του υπογείου στην κοσμοσυρροή της μητρόπολης, με κατέλαβε δέος. Εδώ θα ήθελα να δουλεύω, σκέφτηκα, τέτοια πράγματα να φωτογραφίζω. Να πληρώνομαι για να καταγράφω τη ζωή σε αυτή την πόλη».
*Ο Σάκης Γιούμπασης είναι freelancer φωτογράφος με έδρα τη Θεσσαλονίκη, ο οποίος ασχολείται επαγγελματικά με το αντικείμενο από το 2002. Έχει συνεργαστεί με πλήθος εντύπων, ενώ καλύπτει αδιακρίτως ρεπορτάζ, πορτρέτα, editorial μόδας, still life και διαφημιστικά. Μεγάλο του πάθος είναι τα ταξίδια, καθώς έχει περιπλανηθεί επισταμένως στην Ευρώπη, την Ασία, την Αφρική και την Αμερική, ένα πάθος που το υπερκεράζει μονάχα η εμμονή του με τη Formula 1, της οποίας σπανίως χάνει αγώνες.
Η φωτογράφος μιλάει στην ATHENS VOICE για όσα αποκαλύπτει μια φωτογραφία όχι μόνο για τον κόσμο αλλά και για τον άνθρωπο που βρίσκεται πίσω από την κάμερα
Μια συζήτηση τη ζωή και τη δουλειά του στη Λήμνο, τη σειρά του για το Ελληνικό που εντάχθηκε στη συλλογή του Smithsonian, αλλά και τη συνεχή του έρευνα γύρω από την οικονομία της προσοχής
Ο Κωνσταντίνος Ρήγος ανοίγει το προσωπικό του αρχείο και μοιράζεται σπάνιες και αδημοσίευτες φωτογραφίες από τη μακρόχρονη συνεργασία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη
Ο Ανδρέας Καμπάς εξηγεί γιατί η Gen Z επιστρέφει στο φιλμ, πώς οι 36 πόζες γίνονται πράξη κοινωνικοποίησης και γιατί τα πραγματικά μυστικά δεν σβήνουν με ένα swipe.
Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
14°
