Η Marlo Broekmans είναι φωτογράφος από την Ολλανδία, η οποία γεννήθηκε το 1953 στο Hoorn, Dutch.
Σε νεαρή ηλικία η Marlo μετακόμισε στην πόλη του Amsterdam όπου σπούδασε παιδαγωγικά και ψυχολογία από το 1970 έως το 1977. Αυτές οι δυο σπουδές επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό τη μετέπειτα φωτογραφική της πορεία.
Είναι αυτοδίδακτη φωτογράφος ενώ αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως το 1975 ήρθε με οτοστόπ στην Ελλάδα με την πρώτη της μηχανή για να φωτογραφίσει.
Παρά το γεγονός ότι φωτογράφιζε συχνά κατά τη διάρκεια των σπουδών της, με το ακατέργαστο ταλέντο της να φαίνεται στις λήψεις, η φωτογραφική της καριέρα ξεκίνησε ουσιαστικά ένα χρόνο μετά την αποφοίτησή της, στην αρχή ως ελεύθερος επαγγελματίας φωτογράφος.
Το 1979 άρχισε να συνεργάζεται με την επίσης φωτογράφο Diana Blok, με την οποία δούλεψαν και δημιούργησαν μια σειρά φωτογραφιών με τον τίτλο «Invisible Forces». Ιστορικά είναι το μόνο παράδειγμα με δύο γυναίκες φωτογράφους να υπογράφουν το τελικό αποτέλεσμα. Η δουλειά τους βασίστηκε κυρίως σε προσωπικά πορτραίτα, όπου οι δύο καλλιτέχνες αυθόρμητα δημιουργούσαν συνθέσεις, αλλάζοντας εναλλάξ τον ρόλο του μοντέλου και σκηνοθέτη πίσω και μπροστά από την κάμερα αντίστοιχα.
Η συνεργασία, και κυρίως το αποτέλεσμα αυτής της σειράς, δεν βασίστηκε σε κάποια φεμινιστική πεποίθηση αλλά στην οικειότητα που είχαν αναπτύξει μεταξύ τους. Μοιράζονταν τα όνειρα και τις σκέψεις, τη λογική και την πνευματικότητα, με την αγάπη για κοινό οδηγό τους.
Από το 1981 η Broekmans έγινε ανεξάρτητη φωτογράφος και άρχισε να δουλεύει τις δικές της θεματικές, βελτιώνοντας αυτό που αποκαλούσε "autoescenificaciones", εικόνες που περιλάμβαναν σκηνικά από φώτα και σκιές, μέσα στα οποία χρησιμοποιούσε διπλοέκθεση και μια μορφή θεατρικής παράστασης από τα μοντέλα ή και από τον εαυτό της.
Οι σκιές και η επίδραση που έχουν στα αντικείμενα, καθώς επίσης και οι αντιδράσεις του φωτός σε αυτά, είναι βασισμένα σε ιδέες από δυο avant-garde κινήματα του 20ού αιώνα, τον Κυβισμό και τον Κονστρουκτιβισμό.
Η φωτογραφική δουλειά της Broekmans σχετίζεται άμεσα και με τον κόσμο της ψυχολογίας. Επίσης, διαπραγματεύεται θέματα από την μυθολογία και τον ερωτισμό, με έντονο στοιχείο το γυναικείο γυμνό. Είναι χαρακτηριστικό το ύφος της με το γυμνό σώμα να διαγράφεται μέσα από ένα παιχνίδι με ακτίνες φωτός, σκιών και διπλοέκθεσης.
Η δουλειά της έχει εκτεθεί στα μεγαλύτερα μουσεία και γκαλερί της Ευρώπης και έχει επηρεάσει σε σημαντικό βαθμό τη τέχνη των 80ς.
Η Broekmans χρησιμοποίησε διάφορες τεχνικές στη φωτογράφιση αλλά και στην εκτύπωση, με κύρια την εκτύπωση σε ασπρόμαυρο αλλά και σε ασήμι όπως η δουλειά "Women of the light", το 1989.
Η φωτογράφος μιλάει στην ATHENS VOICE για όσα αποκαλύπτει μια φωτογραφία όχι μόνο για τον κόσμο αλλά και για τον άνθρωπο που βρίσκεται πίσω από την κάμερα
Μια συζήτηση τη ζωή και τη δουλειά του στη Λήμνο, τη σειρά του για το Ελληνικό που εντάχθηκε στη συλλογή του Smithsonian, αλλά και τη συνεχή του έρευνα γύρω από την οικονομία της προσοχής
Ο Κωνσταντίνος Ρήγος ανοίγει το προσωπικό του αρχείο και μοιράζεται σπάνιες και αδημοσίευτες φωτογραφίες από τη μακρόχρονη συνεργασία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη
Ο Ανδρέας Καμπάς εξηγεί γιατί η Gen Z επιστρέφει στο φιλμ, πώς οι 36 πόζες γίνονται πράξη κοινωνικοποίησης και γιατί τα πραγματικά μυστικά δεν σβήνουν με ένα swipe.
Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
14°
