Ταμάρα ντε Λεμπίτσκα: Η «Ωραία Ραφαέλα», ένα από τα σημαντικότερα γυμνά του 20ού αιώνα, δημοπρατείται από τον οίκο Sotheby’s
Όταν η Ταμάρα ντε Λεμπίτσκα συνάντησε για πρώτη φορά τη νεαρή εργαζόμενη του σεξ Ραφαέλα στο δάσος της Βουλώνης στη Γαλλία, μαγεύτηκε.
Θυμούμενη τη γνωριμία τους, η Ταμάρα ντε Λεμπίτσκα περιέγραψε τη Ραφαέλα ως «την πιο όμορφη γυναίκα που έχω δει ποτέ».
Η καλλιτέχνις πρόσθεσε: «Τεράστια μαύρα μάτια, όμορφα αισθησιακά χείλη, υπέροχο σώμα. Τη σταματώ και της λέω: "Δεσποινίς, είμαι ζωγράφος και θα ήθελα να ποζάρετε για μένα. Θα το κάνατε;" Μου απαντά: "Ναι. Γιατί όχι;"».
Ο οίκος δημοπρασιών τον χαρακτήρισε ως ένα από τα σπουδαιότερα έργα της Λεμπίτσκα που έχουν ποτέ βγει σε δημοπρασία, καθώς και χαρακτηριστικό παράδειγμα του αισθησιακού και κομψού ύφους της, που έχει συνδεθεί με την εποχή του αρ ντεκό. Το έργο αποτελεί επίσης ένδειξη της πρόκλησης που έθεσε η Λεμπίτσκα απέναντι στην παράδοση του γυναικείου γυμνού ως κατεξοχήν πεδίο ανδρών καλλιτεχνών.
«Η αγορά μόλις τα τελευταία χρόνια άρχισε να αναγνωρίζει πραγματικά την αξία της, όχι μόνο στο πλαίσιο του αρ ντεκό – που φέτος γιορτάζει τα 100 του χρόνια – αλλά και στην ιστορία της τέχνης γενικότερα. Μια αισθησιακή απεικόνιση της γυναίκας που υπήρξε τόσο μούσα όσο και ερωμένη της, ο πίνακας είναι αξιοσημείωτος και για την παρουσίαση μιας γυναίκας σε πλήρη κατοχή της σεξουαλικότητάς της, από μια καλλιτέχνιδα που έζησε με πάθος την καλλιτεχνική και ερωτική ελευθερία σε μια καθοριστική περίοδο μεταξύ των δύο παγκοσμίων πολέμων».
Η Ταμάρα Ροζαλία Γκούρβικ-Γκόρσκα γεννήθηκε το 1898 στη Βαρσοβία της Πολωνίας (τότε υπό ρωσική κυριαρχία), και αναγνωρίστηκε αργότερα τόσο με το προσωνύμιο «η Βαρόνη με το Πινέλο», όσο και ως εμβληματική μορφή της εκρηκτικής δεκαετίας του 1920.
Σε μια προσπάθεια να επανεφεύρει τον εαυτό της, υιοθέτησε το όνομα Ταμάρα ντε Λεμπίτσκα, που πίστευε ότι είχε αριστοκρατική χροιά. Σύντομα δημιούργησε ένα λαμπερό κοινωνικό δίκτυο και καθιερώθηκε ως η κορυφαία πορτρετίστα της νεόπλουτης και αριστοκρατικής ελίτ. Κατά την περίοδο αυτή χώρισε με τον Λεμπίτσκι και αργότερα παντρεύτηκε τον βαρόνο Ραούλ Κύφνερ, αφού της ανέθεσε να ζωγραφίσει το πορτρέτο της ερωμένης του.
Τα τελευταία είκοσι χρόνια, όμως, η αγορά έργων της Λεμπίτσκα γνωρίζει ανοδική πορεία. Ανάμεσα στους πρώτους συλλέκτες της συγκαταλέγονται οι Μαντόνα, Μπάρμπρα Στρέιζαντ, Τζακ Νίκολσον και Βόλφγκανγκ Γιοπ, ενώ πέρσι έκανε πρεμιέρα στο Μπρόντγουεϊ το μιούζικαλ Lempicka και εγκαινιάστηκε η πρώτη αναδρομική έκθεσή της στις ΗΠΑ.
Παρά τους γάμους της, η σχέση της Λεμπίτσκα με τη Ραφαέλα είναι αυτή που έχει αιχμαλωτίσει τη φαντασία του κοινού. Έχει εμπνεύσει συγγραφείς και θεατρικούς συγγραφείς, μεταξύ των οποίων η Έλις Έιβερι, της οποίας το μυθιστόρημα Το Τελευταίο Γυμνό φαντάζεται τη σχέση τους.
Το ρεκόρ δημοπρασίας για έργο της Λεμπίτσκα ανέρχεται σε 16,3 εκατομμύρια λίρες και καταγράφηκε στο Λονδίνο τον Φεβρουάριο του 2020 για το πορτρέτο της Μαρτζόρι Φέρι.
Η έκθεση «60 χρόνια ΜΙΕΤ. Αναγνώσεις μιας συλλογής» στο Μουσείο Μπενάκη αναδεικνύει την ιστορία της ελληνικής τέχνης του 20ού αιώνα μέσα από έργα που παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο κοινό
Με αφορμή την αναδρομική του έκθεση, ο ζωγράφος μιλάει για τη γενιά του ’30, τους δασκάλους της Σχολής Καλών Τεχνών, το φως του Μολύβου και τη ζωγραφική ως τρόπο ζωής
Από το μεγάλο αφιέρωμα στον Στίβεν Αντωνάκος και τη μεγάλη έκθεση «Είσαι ό,τι φοράς» στο Μουσείο Μπενάκη μέχρι την ατομική έκθεση του Μιχάλη Κιούση στην Γκαλερί Άλμα
Η έκθεση με τον τίτλο«Stephen Antonakos: Υστερόγραφα Χρόνου και Χώρου» εγκαινιάζεται στις 18 Μαρτίου- το εξώφυλλο του καλλιτέχνη στην Athens Voice το 2008
17°
