H Πηνελόπη Βλαχογιάννη σχεδίασε το εξώφυλλό μας

Η περιπέτεια ενός έργου τέχνης από τους δρόμους της πόλης στις γκαλερί

Εμφανίστηκε λίγο μετά τις εκλογές. Μια αφίσα-μυστήριο, κολλημένη προσεκτικά σε κεντρικά σημεία της Αθήνας, σε άδεια καταστήματα, δίπλα στις ετικέτες «ενοικιάζεται» και «διατίθεται». Προσεκτικά κολλημένη με σελοτέιπ, ώστε ο καθένας να μπορεί να την πάρει μαζί του. Εκείνη την εποχή ο συνάδελφος Ευτύχης Παλλήκαρης κατάφερε να βρει «το δράστη» και να μιλήσει στην A.V. Ήταν η Πηνελόπη Βλαχογιάννη, μια νέα, όμορφη και τρομερά ζωντανή γυναίκα, δικηγόρος στο επάγγελμα αλλά με μεγάλο ταλέντο στη ζωγραφική.

Σπούδασε στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ και είναι μάχιμη δικηγόρος από το 1991. Έζησε τα δραματικά πρώτα χρόνια της κρίσης από πολύ κοντά, μέσα από τη Βουλή, όπου εργάστηκε ως επιστημονική συνεργάτης την κρίσιμη περίοδο 2009-2012. Από το 2010 και μετά, άρχισε να ζωγραφίζει θέματα που έχουν σχέση με την κρίση. «Η κρίση έφερε στην επιφάνεια τη φτωχή μας κρίση. Το μάτι μας δεν είναι καθαρό. Αιμορραγούμε ροκανίζοντας χρόνο που δεν έχουμε. Φαντασιωνόμαστε νικηφόρες πανστρατιές ενώ δεν συμφωνούμε ούτε πού θα πετάμε τα σκουπίδια μας, ενώ κάθε φορά παθιαζόμαστε ποιον ακατάλληλο θα ξαναψηφίσει ο καθένας. Πριν μετατραπεί σε βιώσιμη συλλογική δράση, η λύτρωση πρέπει να γίνει ατομική συνείδηση. Να κοιτάξουμε κατάματα αυτά και αυτούς που αφήσαμε να δυναστεύουν τις ζωές μας. Να τα παραδεχτούμε. Να τα αποκαλύψουμε. Και να τα αφήσουμε πίσω μας για πάντα» λέει η ίδια.

Με τη ζωγραφική ξεκίνησε να ασχολείται μόνη της. Από το 2007 μαθήτευσε στο Εργαστήριο Τέχνης Αγίας Παρασκευής δίπλα στην Ελένη Ζούνη και τον Στέλιο Σάρρο, και έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις του Εργαστηρίου Τέχνης. Οι πίνακές της απεικονίζουν καλοντυμένες φιγούρες δίχως πρόσωπα, γνώριμους δημόσιους χώρους, θυμωμένους νέους με μισοσκεπασμένα πρόσωπα γεμάτα οργή και φόβο. Πλατείες - πεδία μάχης. Η ενότητα αυτή υπό το γενικό τίτλο «Κυβερνώντας την κρίση» (ένα από τα έργα είναι το εξώφυλλό μας) παρουσιάζεται στην πρώτη ατομική της έκθεση που γίνεται αυτές τις ημέρες στο Bartesera. Αν είχατε ξεκολλήσει από κάποιο τοίχο εκείνο τον καιρό την περίφημη αφίσα με τα σακάκια χωρίς πρόσωπο, μπορείτε να τη φέρετε στην γκαλερί και να σας την υπογράψει η καλλιτέχνιδα.

Πώς και πότε αποφασίσατε να ασχοληθείτε με την ζωγραφική; H ζωγραφική ήταν από τα πρώτα χρόνια της ζωής μου- και παραμένει μέχρι σήμερα - μια ανάγκη εκτόνωσης όσων ζω, όσων με ενοχλούν, όλων όσων με εντυπωσιάζουν ή με παθιάζουν. Μετά από μια μακρά πορεία στην ενεργό δικηγορία, μια περιορισμένη χρονικά αλλά γεμάτη ένταση περίοδο ενασχόλησης με την πολιτική καθημερινότητα της περιόδου 2009-2013 ως επιστημονικού συνεργάτη στη βουλή και κυρίως μετά από μια μεγάλη περιπέτεια υγείας, η ζωγραφική αποτέλεσε το όχημα για μια ολική επαναφορά στην ίδια τη ζωή.

Από πού αντλείτε έμπνευση για όσα ζωγραφίζετε; Από όσα βλέπω, ακούω, και ζω. Από την καθημερινότητα τη δική μου και των γύρω μου. Τα τελευταία χρόνια από όσα ενοχλούμαι, ως πολίτης.

Ποιο από τα έργα σας ξεχωρίζετε και γιατί; Κάθε έργο αποτυπώνει τους προβληματισμούς και το έντονο συναίσθημα που με κατέκλυζε κατά το χρόνο δημιουργίας του. Έτσι, κάθε ένα ξεχωρίζει για διαφορετικούς λόγους. Κοινός τόπος όλων είναι οι σκέψεις και τα συναισθήματα που παρήγαγε όλο αυτό που αποκαλούμε Κρίση. Παρ΄όλα αυτά αν κάποιο έπρεπε να ξεχωρίσω, αυτή τη χρονική στιγμή και με το βλέμμα στραμμένο κυρίως στους νεότερους και όσα τραγικά τους κληροδοτήσαμε με την συλλογική μας αφροσύνη ,θα ξεχώριζα την «Εσωστρέφεια» που είναι και από τα πιο πρόσφατα έργα από τη σειρά «Κυβερνώντας την Κρίση.»

Με τι ασχολείστε αυτή την περίοδο; Πέρα από την ενεργό δικηγορία, ζωγραφίζω, παρακολουθώ την πολιτική επικαιρότητα που είναι πηγή έμπνευσης και προγραμματίζω την επόμενη σειρά εικαστικών έργων.

Σε ποια γειτονιά της Αθήνας ζείτε και ποια είναι τα τρία πράγματα που αγαπάτε σε αυτήν; Αν και γέννημα του κέντρου της Αθήνας, από τα πρώτα εφηβικά μου χρόνια μέχρι σήμερα ζω στην Αγία Παρασκευή. Αγαπώ τις αναμνήσεις που κουβαλώ από το σχολειό μου, από τους συμμαθητές και τους δασκάλους μου, από τα πρώτα ραντεβού. Αγαπώ τις καλημέρες με ανθρώπους που με ξέρουν΄ και τους ξέρω από παιδί και τέλος την αίσθηση της επαφής με τη φύση που λείπει από το κέντρο της Αθήνας

Πείτε μας δυο λόγια για το έργο που φτιάξατε για το εξώφυλλο της Athens Voice. Η «Οργή» είναι αυτό που λέει ο τίτλος . Γεννήθηκε εκείνη τη ζοφερή περίοδο που όλοι ήταν στους δρόμους Στην πιο βίαιη έκφραση αγανάκτησης των τελευταίων χρόνων .Είναι μια σκηνή από τους αγανακτισμένους στην πλατεία Συντάγματος, τότε που οι απ’ έξω προσπαθούσαν να συνειδητοποιήσουν τι μας συμβαίνει και οι μέσα στο Κοινοβούλιο επίσης τι τους συμβαίνει. Εκείνες οι μέρες ήταν αυτές που βίαια αποκαθηλώθηκαν όλες οι ατομικές και συλλογικές μας ψευδαισθήσεις. Όλων μας, κυβερνώντων και κυβερνώμενων.

Τι σκεφτήκατε όταν είδατε το έργο σας τυπωμένο στο εξώφυλλο μιας εφημερίδας δρόμου που κυκλοφορεί σε όλη την πόλη; Αρχικά ήμουν αμήχανη. Όταν ζωγραφίζεις βγάζεις κομμάτια του εαυτού σου πάνω στο μουσαμά. Όταν το έργο σου κυκλοφορεί, μαζί του εκτίθεται κι ένα κομμάτι αυτού που είσαι. Πέρα από την αμηχανία χάρηκα πιο πολύ γιατί μια ιδέα, ένα σιωπηλό σχόλιο σε όλα όσα μας συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια κυκλοφορεί συνεπώς μπορεί να παρακινήσει, να δώσει τροφή για σκέψη και αυτό είναι το πρώτο βήμα για να δούμε και να αλλάξουμε όλα αυτά που πειράζουν πρώτα εμάς τους ίδιους.

Info: «Κυβερνώντας την κρίση», Πηνελόπη Βλαχογιάννη, Bartesera (Κολοκοτρώνη 25, Στοά Πραξιτέλους), μέχρι 25/10.