Το να μάθεις να βλέπεις τον κόσμο με τα μάτια της Μαρίας Ξυνοπούλου είναι σαν να κολυμπάς για πρώτη φορά. Άλλοι το πιάνουν με την πρώτη και άλλοι παλεύουν ανήμποροι με τα κύματα. Ένα τρικ: μην προσπαθείς να νετάρεις σε αναγνωρίσιμες φόρμες και κώδικες του ψυχισμού σου. Όσο πιο θολό και απλανές είναι το βλέμμα, τόσο πιο εύκολη γίνεται η διαδικασία. Κοίτα χωρίς αναστολές και η αποκάλυψη θα έρθει από μόνη της. Τα έργα της είναι όμορφα σαν ζωγραφιά και εκτίθενται τον Οκτώβριο στη Θεσσαλονίκη. Μια από τις καλύτερες εκθέσεις του μήνα.
Don’t want you to be mine, ξυλομπογιές σε χαρτί, 70×103 – 2016
Η δημιουργός της σειράς «DE- LUSION: Kisses Taste Different» γνωρίζει καλά τους γρίφους που κρύβονται πίσω από τις σχέσεις και αδράχνει την ευκαιρία για να πραγματοποιήσει τους εικαστικούς συσχετισμούς της. Ανθρώπινα σώματα σε περιπαθείς στάσεις, έντομα εν δράσει. Χαρτί, ξυλομπογιές, λεπταίσθητα χρώματα, ιλιγγιωδώς υπολογισμένες γραμμές, μια ομάδα έργων χωρισμένη σε διακριτά κεφάλαια τα οποία ωστόσο απαρτίζουν ενιαία αφήγηση για τις σχέσεις και τις δυναμικές τους, την επιθυμία, τον πόθο, τον φόβο και τα λοιπά συμπαρομαρτούντα του έρωτα. Συνθέσεις απροσδόκητες, έργα στα οποία πρωταγωνιστούν έντομα, ζώα και γυναίκες, με δηλωτική την απουσία της ανδρικής μορφής.
Never yours / always, ξυλομπογιές σε χαρτί, 100×140 – 2015
Πρόκειται για την πρώτη ατομική έκθεση της εικαστικού από τη Θεσσαλονίκη, η οποία έπειτα από σπουδές fashion design αποφάσισε να ασχοληθεί εντατικά με το φετίχ της ζωής της, την τέχνη. Φοίτησε στο Ινστιτούτο Τεχνών και Νέων Τεχνολογιών Les Yper Yper υπό την επίβλεψη της Ράνιας Εμμανουηλίδου, συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, παραχώρησε έργο της στην έκδοση «Art Takes Time Square», παρουσιάστηκε από τους φωτογράφους Hunter & Gatti στη στήλη “exclusives” του HGISSUE, τώρα παρουσιάζει στο κοινό τη σειρά που εύστοχα ο Δημήτρης Τόλης χαρακτηρίζει στο επιμελητικό σημείωμά του ως «μια εξωτική διαδοχή ιστοριών όπου μέσα τους κρύβεται μια μη απολογητική διάθεση για όσα βρίσκονται πέραν της νόρμας».
The fly and the lie, ξυλομπογιές σε χαρτί, 66×69 – 2015
Από πού πηγάζει η τόσο ιδιαίτερη δουλειά της; «Αντλώ έμπνευση από την αστική καθημερινότητα και τα συναισθήματα που προκαλεί». Ποια τα εκφραστικά της εργαλεία; «Αγαπημένο μου υλικό είναι το χαρτί, ενώ συμπληρωματικά χρησιμοποιώ ξυλομπογιές, ακουαρέλα, μελάνια, ακρυλικά». Τι θέλει να δηλώσει; «Στην ενότητα “DELUSION: Kisses Taste Different” προσπάθησα να θέσω ερωτήματα σχετικά με την παρακμή των σχέσεων. Τι τρέλα μας ωθεί να δίνουμε χώρο στους λάθος ανθρώπους; Πως μεταμορφώνουμε την ασήμαντη στιγμή σε πολύτιμο στοιχείο των μικροσκοπικών, προσωπικών μας κόσμων; Είναι το διαφορετικό που προσπαθούμε να χτυπήσουμε; Είναι κοινωνική συμμόρφωση; Η απλώς η αναμφισβήτητη δύναμη του Έρωτα να αποπλανεί; Οι ξυλομπογιές δημιουργούν καθαρά, σχεδόν απολυμαντικά πορτραίτα, φαινομενικά άγνωστων σχέσεων. Εστιάζουν στο λάθος, χωρίς να κρίνουν». Αν σου έμειναν ερωτηματικά, καλύτερα να επισκεφθείς την έκθεση που ξεχωρίζει μέσα στη φθινοπωρινή εικαστική έξαρση της Θεσσαλονίκης.
Δέκα ξένες ζωγράφοι που ζουν και δημιουργούν στο νησί συναντιούνται στη Lumiere Gallery σε μια έκθεση αφιερωμένη στη δύναμη του χρώματος και της ταυτότητας.
«Στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας συνάντησα «το Κυκλαδικό» και, για πρώτη φορά, έκλαψα δημόσια. Σε όσους με ρώτησαν γιατί κλαίω, απάντησα: βρήκα τον δρόμο για το σπίτι»
Την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου ξεκινά ένα μεγάλο πρότζεκτ με τον τίτλο «C'est ma place», που θα διαρκέσει έναν χρόνο και θα φιλοξενήσει γύρω στους 20 καλλιτέχνες
17°
