Ο μεγάλος Ρώσος σκηνοθέτης Αντρέι Ταρκόφσκι είχε πει ότι μόνο μέσα από την προσωπική εμπειρία αντιλαμβανόμαστε τη ζωή.
Πολλοί λένε ότι αν ήταν στη θέση των Σύρων, θα έμεναν στην πατρίδα τους να πολεμήσουν. Φυσικά αυτοί που με τόσο μεγάλη άνεση και ευκολία ξεστομίζουν τόσο «θαρραλέα» λόγια δεν έχουν δει να πέφτει ναπάλμ στην παιδική χαρά της γειτονιάς τους. Είναι σχεδόν σίγουρο ότι όταν κάποιος έχει γνωρίσει την προσφυγιά ή την μετανάστευση αποφεύγει τις μεγαλοστομίες.
Περίπου το ίδιο τροπάρι ψέλνουν και οι πολιτικοί, που όταν δεν είναι στην εξουσία είναι οι μεγαλύτεροι μάγκες του κόσμου και όταν την αναλαμβάνουν ξαφνικά ανακαλύπτουν ότι υπάρχουν λέξεις όπως συμβιβασμός, υποχώρηση κ.ο.κ. και κάπου εκεί τελειώνουν οι αυταπάτες. Υπάρχουν και κάποιοι που στην αρχή πουλάνε ανθρωπισμό και όταν αναλαμβάνουν την εξουσία, οι πρόσφυγες μετονομάζονται σε παράτυπους μετανάστες μέσα σε μία μέρα.
Είναι επίσης σίγουρο ότι οι περισσότεροι πολιτικοί ηγέτες έχουν γνωρίσει λίγα πράγματα από την «πραγματική» ζωή. Λέγοντας πραγματική εννοώ τη ζωή που ζούμε όλοι οι άνθρωποι που πρέπει να δουλέψουμε για να πληρώσουμε το νοίκι και το σουπερμάρκετ. Όσοι έχουμε μείνει άνεργοι (και μάλιστα με μικρά παιδιά), όσοι χάνουμε και θα χάσουμε από το κτηνώδες κράτος, όπως ακριβώς η οικογένεια στο «Λεβιάθαν» του Andrey Zvyagintsev. Ή η οικογένεια ενός Μεξικανού, ο οποίος μετά από 20-30 χρόνια στις ΗΠΑ αναγκάζεται να αποχωριστεί τα παιδιά του και να γυρίσει στο Μεξικό.
Κάποιους από αυτούς τους πολιτικούς είχε στο μυαλό του και ο Σύρος καλλιτέχνης Αμπντάλα Αλ Ομάρι. Και για λίγο τους άλλαξε τη ζωή. Ο Αμπτάλα φαντάστηκε τον Τραμπ ως πρόσφυγα, τον Πούτιν ως άστεγο, την Χίλαρι ως χαροκαμένη μάνα ενώ την ίδια «περιποίηση» είχαν και άλλοι ηγέτες.
Θέλει να δείξει ότι δυνητικά όλοι είναι ευάλωτοι. «Ας το πούμε ξεκάθαρα, είμαι ευάλωτος. Και εσύ, ο επισήμως πιο ισχυρός, δεν είσαι και τόσο δυνατός» αναφέρει ο καλλιτέχνης στη σελίδα της νέας του έκθεσης.
Και συνεχίζει «Είμαι πλέον πεπεισμένος ότι το να είσαι ευάλωτος είναι το πιο ισχυρό όπλο της ανθρωπότητας, πολύ πιο ισχυρό από οποιοδήποτε παιχνίδι ισχύος, από κρατήρες που έχουν ανοίξει οι βόμβες και από τις τρύπες από σφαίρες στους τοίχους. Το να είσαι ευάλωτος είναι ένα δώρο που όλοι πρέπει να γιορτάζουμε».
66 καλλιτεχνικές πλατφόρμες, περισσότεροι από 1.100 καλλιτέχνες από 22 χώρες και ένα τετραήμερο πρόγραμμα με εκθέσεις, performances, συζητήσεις και δράσεις
Με αφορμή τα 200 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου λογοτέχνη, η διεθνής έκθεση «Ιούλιος Βερν 200: Η Συναρπαστική Εμπειρία» κάνει στάση στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος
Το «Σκοτεινό γυαλί» του Αλέξανδρου Καπετάνου, σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, μεταφέρει στη ζωγραφική τους πολυελαίους του θεατρικού έργου, ανάμεσα στη μνήμη, το σκοτάδι και ένα φως που μόλις διακρίνεται
Η «FROM CHANIA TO PAROS 1995-2026» συγκεντρώνει στην Πάρο καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με μια εικαστική διαδρομή τριών δεκαετιών, από την γκαλερί «Τζάμια-Κρύσταλλα» μέχρι το t.k. place Art Gallery
Αντικείμενα και τεκμήρια της Ελλάδας των 80s, πολιτικές γελοιογραφίες της Μεταπολίτευσης, αρχιτεκτονικές μινιατούρες της προσεισμικής Κεφαλονιάς, φιγούρες του Καραγκιόζη και υλικό για τη σχέση μουσικής και κινηματογράφου
Ο ζωγράφος παρουσιάζει παράλληλα τις εκθέσεις «Κλεμμένος Πειρατής» και «Beauty and Blue» στην Kapopoulos Fine Arts και στο «Πάτμιον» Πνευματικό Κέντρο.
Η πρώτη Cycladic Biennale ανοίγει τον διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη τέχνη, τη μνήμη και τον νησιωτικό χώρο, μετατρέποντας το νησί σε έναν ανοιχτό εκθεσιακό χάρτη
17°
