- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Μαρία Κάλλας: Μια έκθεση που ζωντανεύει το μύθο
Περισσότερα από διακόσια προσωπικά αντικείμενά της στο Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκης μας βάζουν στον προσωπικό, υπέροχο, κόσμο της υπέροχης ντίβας
Aπό την παρτιτούρα της «Traviata», έναν από τους πρώτους μεγάλους διεθνείς ρόλους της, όπου η Κάλλας προκειμένου να αποστηθίσει ευκολότερα το ρόλο της είχε γράψει πάνω στο λιμπρέτο την ελληνική μετάφρασή του, μέχρι το τελευταίο της κόσμημα, τον αγαπημένο της χρυσό σταυρό που φόρεσαν στη σωρό της προκειμένου να καεί μαζί της αλλά που τελευταία στιγμή αφαίρεσε κάποιο συγγενικό της πρόσωπο, θα δούμε στην έκθεση «Μαρία Κάλλας, ο μύθος ζει». Περισσότερα από διακόσια προσωπικά αντικείμενά της ‒o μεγαλύτερος αριθμός προέρχεται από την εντυπωσιακή συλλογή του Νίκου Χαραλαμπόπουλου‒ είναι εδώ για να μας βάλουν στον προσωπικό, υπέροχο, κόσμο της υπέροχης ντίβας.

Χρυσή καδένα την οποία ο Αριστοτέλης Ωνάσης είχε διαρκώς περασμένη στο λαιμό του, όπου επικρέμονταν χρυσό μενταγιόν με την Παναγία, και χρυσός κόφτης πούρων, δώρα της Κάλλας προς αυτόν.

Πορτρέτο ελαιογραφία της Κάλλας από τον ιταλό ζωγράφο Vandini, βασισμένο σε φωτογραφικό πορτρέτο της. Ο πίνακας αυτός αποτελεί το πρώτο πορτρέτο –από τα 7-8 που διέθετε η Κάλλας– και κοσμούσε τόσο το σπίτι της στο Μιλάνο όσο και τα επόμενα. Συνοδεύεται από καλλιτεχνική φωτογραφία της στην οποία πιθανότατα βασίστηκε ο ζωγράφος που το φιλοτέχνησε.

Το πρώτο αυτόγραφο της Μαρίας Κάλλας. Η φωτογραφία αυτή της 15άχρονης τότε Μαριάννας Καλογεροπούλου είχε αφιερωθεί στην πρώτη της δασκάλα τραγουδιού στην Ελλάδα, Μαρία Τριβέλλα, με το ακόλουθο κείμενο διατυπωμένο με ευγνωμοσύνη: «Στην αγαπημένη μου δασκάλα στην οποία οφείλω τα πάντα». Το αυτόγραφο αυτό, δημοσιευμένο ευρύτατα σε πλείστες όσες βιογραφίες και άρθρα, αποτελεί την πρώτη σωζόμενη ιδιόχειρη μαρτυρία της Κάλλας, και δείχνει την αποφασιστικότητα και την αυτοπεποίθηση της νεαρής Μαριάννας Καλογεροπούλου στην επίτευξη των καλλιτεχνικών της φιλοδοξιών, μια που είναι μάλλον ασυνήθιστο για μια νεαρή μαθήτρια να υπογράφει αυτόγραφα.

Γκρι ετόλ από µινκ, µε µανίκια. Η Κάλλας φορούσε σχεδόν πάντα τέτοιου είδους αξεσουάρ, προκειµένου να προστατεύεται από τυχόν κρυολογήµατα.

Traviata, Λονδίνο 1958. Σε λίγο η Κάλλας θα αφήσει για πάντα το ρόλο. Διευθύνει ο Nicola Rescigno.

Turandot, 1957. Τελευταίο έργο του Puccini, έμεινε ημιτελές. Διαφημιστικό της ηχογράφησης στη Scala με Serafin. Η Κάλλας φωνητικά δεν έχει σχέση με την παλιά «Turandot». Σημαντικό ότι βρίσκεται δίπλα της η Ε. Schwarzkopf – μοναδική συνεύρεση των δύο μέγαλων καλλιτεχνών.
*Όλα τα παραπάνω αντικείμενα προέρχονται από τη Συλλογή του Νίκου Χαραλαμπόπουλου.
Ως 29/10, Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκης, Βασ. Σοφίας 9 & Μέρλιν
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τα σπουδαία έργα μίας σπάνιας καλλιτεχνικής προσωπικότητας
Οι ημερομηνίες, οι χώροι και οι σταθμοί της μεγάλης εικαστικής γιορτής στην «πόλη που αλλάζει»
Η Γκαλερί Ζουμπουλάκη εγκαινιάζει την έκθεση «The end- Μια σπουδή στο άπειρο», σε επιμέλεια του Χριστόφορου Μαρίνου
Από το Καφέ του Αρχαιολογικού Μουσείου μέχρι την Kourd, τη Roma Gallery και το Αγγέλων Βήμα
Μια έκθεση ζωγραφικής με τον άνθρωπο στον πυρήνα της, στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων
Η κόρη του μεγάλου καλλιτέχνη αποκαλύπτει το πιο επίμονο σύμβολο στο έργο του πατέρα της
Δέκα ξένες ζωγράφοι που ζουν και δημιουργούν στο νησί συναντιούνται στη Lumiere Gallery σε μια έκθεση αφιερωμένη στη δύναμη του χρώματος και της ταυτότητας.
Ο επιμελητής μιλά για τον εικαστικό και την έκθεση στην Γκαλερί Ζουμπουλάκη
Από το μεγάλο αφιέρωμα στην Έξοδο του Μεσολογγίου μέχρι τις πέτρινες κατασκευές του Τάκη Καβαλλιεράτου
«Στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας συνάντησα «το Κυκλαδικό» και, για πρώτη φορά, έκλαψα δημόσια. Σε όσους με ρώτησαν γιατί κλαίω, απάντησα: βρήκα τον δρόμο για το σπίτι»
Η στρατοσφαιρική πορεία του και η αντιπαλότητα με τον Λεονάρντο ντα Βίντσι
Μεταξύ των γνωστών έργων της ήταν εκθέσεις που διερευνούσαν την «Ostalgie»
Ο πρωτοπόρος καλλιτέχνης που ανανέωσε την ελληνική κεραμική επανέρχεται στο προσκήνιο 40 χρόνια μετά τον θάνατό του
Την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου ξεκινά ένα μεγάλο πρότζεκτ με τον τίτλο «C'est ma place», που θα διαρκέσει έναν χρόνο και θα φιλοξενήσει γύρω στους 20 καλλιτέχνες
45 χρόνια Νέα Υόρκη, μια νέα αρχή στην Αθήνα
Μέσω του 13ου Διεθνούς Διαγωνισμού Ζωγραφικής καλεί παιδιά και εφήβους 4–18 ετών να φανταστούν το μουσείο του αύριο
Από το «Revisited encounters» του Νίκου Χρυσικάκη μέχρι την «... αγωνία της ύπαρξης» του Θοδωρή Ρουσόπουλου
Επιμέλεια έκθεσης Άννα Καφέτση
«Θαυμάζω κάθε άνθρωπο που ασχολείται με την τέχνη, σε οποιαδήποτε μορφή και με οποιοδήποτε αποτέλεσμα μπορεί να έχει»
Παρουσιάζει μια πιο σύνθετη εικόνα της ιστορίας τους
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.