Ο Βασίλης Γκούμας είναι ένας νέος ταλαντούχος καλλιτέχνης, μόλις 25 ετών, απόφοιτος της ΑΣΚΤ. Αυτές τις μέρες παρουσιάζει στην Evripides Art Gallery την πρώτη του ατομική έκθεση ζωγραφικής με τίτλο «Somniatus ero». Στους πίνακές του κυριαρχούν οι γυναικείες μορφές, απαλλαγμένες από την φθορά του χρόνου και τη σκόνη της καθημερινότητας. Μοιάζουν να έχουν ξεπηδήσει από τη βικτωριανή εποχή. Στα έργα του αποτυπώνεται η ρευστότητα του υποσυνείδητου αλλά και η σχέση της ζωής με τον θάνατο.
ξηφθυφικη
Πρώτη ατομική έκθεση, τι σημαίνει αυτό για έναν τόσο νέο καλλιτέχνη;
Η έκθεση σηματοδοτεί την επίσημη «εκκίνηση» της διαδρομής μου στον εικαστικό χώρο!
Τι σε ενέπνευσε για αυτή την έκθεση και από πού αντλείς έμπνευση γενικότερα;
Στους πίνακες μου πρωταγωνιστούν οι γυναικείες μορφές, ως σύμβολο αθανασίας και αιώνιας ομορφιάς. Ταυτόχρονα, η φθορά που αποτυπώνεται στους πίνακες είναι αποτέλεσμα μιας δικής μου τεχνικής, η οποία έχει προκύψει μετά από πολύ σπουδή στο σχέδιο και συνεχώς εξελίσσεται παράλληλα με τη δουλειά μου. Αναζητώντας την αέναη σχέση ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο ιχνηλατώ μια δική του χωρογεωγραφία, όπου η γυναίκα είναι η απαρχή για μια διαφορετική θέαση του κόσμου. Ωστόσο, και η ίδια η καθημερινότητα αποτελεί βασική πηγή έμπνευσης για τη ζωγραφική μου. Μια συζήτηση με φίλους, η ανάγνωση ενός βιβλίου ή ακόμα και ένα τυχαίο γεγονός μπορούν να αποτελέσουν την αφορμή για τη «γέννηση» ενός έργου. Πάντως, αρκετές φορές το έργο με «οδηγεί» από μόνο του.
Γιατί υπάρχουν μόνο γυναικείες μορφές στα έργα σου; Έχεις κάποιες συγκεκριμένες γυναίκες στο μυαλό σου ή αποτυπώνεις το δικό σου αρχέτυπο γυναικείας ομορφιάς;
Πιστεύω ότι η γυναικεία μορφή έχει μια ιερότητα. Αποτελεί πανάρχαιο σύμβολο που συνδέεται με την ίδια τη ζωή και την διαιώνισή της. Μάλιστα, στα έργα μου οι γυναικείες μορφές είναι εξιδανικευμένες, δεν έχουν πάνω τους σημάδια του χρόνου, είναι φρέσκιες και αλώβητες από τη σκόνη της καθημερινότητας. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι πρόκειται για θεότητες. Άλλωστε αυτή ήταν και η αρχική μου σκέψη και η πηγή της έμπνευσής μου, οι Εννέα Μούσες. Κάθε μια δοσμένη με τρόπο διαφορετικό, με την ευαισθησία και τον δυναμισμό, όμως, που κρύβει μέσα της κάθε γυναικεία ύπαρξη.
Τι είναι ομορφιά για σένα;
Ομορφιά υπάρχει σε κάθε τι γύρω μας, αρκεί να μπορούμε να τη διακρίνουμε και να την αναδείξουμε. Πέρα από τα καθιερωμένα πρότυπα ομορφιάς, που αλλάζουν ανά εποχή, υπάρχει και η λεγόμενη κλασική ομορφιά, την οποία και αναδεικνύω στα έργα μου. Ωστόσο, αυτό που προσπαθώ να πετύχω μέσα από τη δουλειά μου είναι η ισορροπία ανάμεσα στο «φαίνεσθαι» και στο «είναι».
Παρά την ηλικία σου και την εποχή που ζούμε, επιλέγεις να εκφραστείς μέσα από μια άλλη εποχή...
Η γοητεία του παλαιού με συναρπάζει. Κάθε τι που έχει παρελθόν και έχει να διηγηθεί μια ιστορία αποτελεί για εμένα πρόκληση για τον νου και τον καμβά μου. Όπως και οι ιστορίες των γυναικών που «ξετυλίγονται» νοερώς στα έργα μου.
Τι σκέψεις έχεις για το μέλλον και ποια θα είναι τα επόμενα βήματά σου;
Μέσα στους άμεσους στόχους μου είναι η εξέλιξη της τεχνικής μου και η συνέχιση των σπουδών μου εντός ή και εκτός Ελλάδος. Ένα από τα όνειρά μου είναι να μπορέσω να ταξιδέψω στον κόσμο, να έρθω σε επαφή με διαφορετικούς πολιτισμούς και να αποκτήσω νέες παραστάσεις και βιώματα, μέσα από τα οποία θα μπορέσω να δυναμώσω τη ζωγραφική μου. Επίσης, θα ήθελα κάποια στιγμή να μου δοθεί η ευκαιρία να παρουσιάσω τη δουλειά μου στο εξωτερικό και να αποδείξω ότι υπάρχει και μια άλλη Ελλάδα πέρα από εκείνη της κρίσης, η Ελλάδα της δημιουργίας και των νέων καλλιτεχνών.
Info: Τρίτη-Παρασκευή 11.00-20.30, Σάββατο 11.00-15.00. Ως 29 Οκτωβρίου 2016. Evripides Art Gallery, Ηρακλείτου 10, Κολωνάκι, 2103615909.
Δέκα ξένες ζωγράφοι που ζουν και δημιουργούν στο νησί συναντιούνται στη Lumiere Gallery σε μια έκθεση αφιερωμένη στη δύναμη του χρώματος και της ταυτότητας.
«Στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας συνάντησα «το Κυκλαδικό» και, για πρώτη φορά, έκλαψα δημόσια. Σε όσους με ρώτησαν γιατί κλαίω, απάντησα: βρήκα τον δρόμο για το σπίτι»
Την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου ξεκινά ένα μεγάλο πρότζεκτ με τον τίτλο «C'est ma place», που θα διαρκέσει έναν χρόνο και θα φιλοξενήσει γύρω στους 20 καλλιτέχνες
5°
