Πειραγμένος ρακοσυλλέκτης ή ιδιόμορφος εικαστικός; Με το ερώτημα να εξακολουθεί να παραμένει αναπάντητο, ο «βασιλιάς των σκουπιδιών» Βινς Χάνεμαν, τις τελευταίες μέρες κεντρίζει ξανά το ενδιαφέρον των ανθρώπων χάρη σε ένα ντοκιμαντέρ ενός προπτυχιακού φοιτητή της Σχολής Καλών Τεχνών του Ντάλας, Έβαν Μπερνς. Στο πλαίσιο των κινηματογραφικών σπουδών του ο Μπερνς φίλμαρε τον καθεδρικό τζανκ ναό του αναχωρητή Χάνεμαν στο Ώστιν, την πρωτεύουσα του Τέξας. Ποιος στα κομμάτια είναι ο Βινς Χάνεμαν;
Θυμίζει ήρωα post apocalyptic ταινίας, ένας σύγχρονος επιζών στη σύγχρονη καταναλωτική κοινωνία. Αδιαφορεί για τις νέες τάσεις αφού μόλις παλιώσουν θα τις περισυλλέξει από τον κάδο. Συλλέγοντας από την εφηβεία του «άχρηστα» αντικείμενα ο Βινς Χάνεμαν ξεκίνησε σε ηλικία 16 ετών να φτιάχνει γλυπτά με τα καλούδια που έβρισκε στους κάδους, αυτό που οι επιμελητές εκθέσεων θα ονόμαζαν “trash art”. Μεγαλώνοντας, η βαλίτσα πήγε παραπέρα. Αφιερώνοντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη συγκομιδή αντικειμένων, ο Χάνεμαν άρχισε το 1989 να οικοδομεί ένα μέγαρο στην άκρη του πουθενά με κατασκευαστικά υλικά τα απορρίμματα των άλλων.
Μάσκες αυτοκινήτων, χαλασμένες γραφομηχανές, φτηνιάρικες σουβενίρ μαντόνες, ξεχαρβαλωμένα πόνι από λούνα-παρκ, διαλυμένοι καναπέδες, πεθαμένα φλιπεράκια, πινακίδες και επιγραφές κάθε είδους, αμέτρητα μικροαντικείμενα και γκουμούτσες που για τους περισσότερους δεν είχαν πλέον λόγο ύπαρξης ή χρηστική αξία. Ο Βινς Χάνεμαν όμως είχε άλλη άποψη.
Το φευγάτο αρχιτεκτόνημα του άρχισε να γίνεται τουριστική ατραξιόν για εκείνους που διάλεγαν να περάσουν μια βόλτα από το λημέρι του και ο ίδιος να θεωρείται ένας «γκουρού». Αναμνηστικές φωτογραφίες με πόζες στα ενδότερα του «ναού» ήταν το καλύτερο ενθύμιο για τους flickr λογαριασμούς μετά την επιστροφή τους από το Τέξας. Γραφιάδες τοπικών εφημερίδων και bloggers τον επισκέφτηκαν για να δουν τι παίζει με την πάρτη του και σταδιακά έγινε θέμα σε έντυπα ευρείας κυκλοφορίας.
Στις φήμες που τον αφορούν συγκαταλέγονται τα μεταφυσικά του πιστεύω, ο γάμος του στις 11.11 ακριβώς για λόγους αρμονίας αλλά και οι τελετές πολλών ζευγαριών που παντρεύονται με την ευλογία του.
Το 2010, οι τοπικές αρχές έκαναν ντου στο ησυχαστήριο του καταστρέφοντας σχεδόν 40 τόνους υλικών με την αιτιολογία της επικινδυνότητας του χώρου και ελλείψει νόμιμων δικαιολογητικών. Προχωρώντας στις προβλεπόμενες διαδικασίες ο Χάνεμαν εξέδωσε τις απαραίτητες άδειες και με τη βοήθεια αρκετών ανθρώπων που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του έχτισε το βασίλειο του ξανά. Χωρίς αρχή, μέση και τέλος.
Η έκθεση «60 χρόνια ΜΙΕΤ. Αναγνώσεις μιας συλλογής» στο Μουσείο Μπενάκη αναδεικνύει την ιστορία της ελληνικής τέχνης του 20ού αιώνα μέσα από έργα που παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο κοινό
Με αφορμή την αναδρομική του έκθεση, ο ζωγράφος μιλάει για τη γενιά του ’30, τους δασκάλους της Σχολής Καλών Τεχνών, το φως του Μολύβου και τη ζωγραφική ως τρόπο ζωής
Από το μεγάλο αφιέρωμα στον Στίβεν Αντωνάκος και τη μεγάλη έκθεση «Είσαι ό,τι φοράς» στο Μουσείο Μπενάκη μέχρι την ατομική έκθεση του Μιχάλη Κιούση στην Γκαλερί Άλμα
Η έκθεση με τον τίτλο«Stephen Antonakos: Υστερόγραφα Χρόνου και Χώρου» εγκαινιάζεται στις 18 Μαρτίου- το εξώφυλλο του καλλιτέχνη στην Athens Voice το 2008
17°
