Mundial de Tango 2011 (video)

Ο άνεμος του τάνγκο πνέει όλες τις εποχές στην Πόλη των Καλών Ανέμων, όμως ο Αύγουστος είναι ένας μήνας που ξεχωρίζει. Διαφορετικός από το δικό μας, στην άλλη πλευρά του Αντλαντικού ο χειμώνας είναι στα καλύτερά του και οι πιο κρύες μέρες και νύχτες του χρόνου παίρνουν τη λάμψη τους από τη θέρμη του χορού-ορόσημου της αργεντίνικης κουλτούρας.

Πιστοί εραστές του από όλα τα μέρη του κόσμου καταφτάνουν για να πάρουν μέρος στη μεγαλύτερη γιορτή του, στον τόπο που το γέννησε, κι η πόλη αποκτάει κοσμοπολίτικο χρώμα και ξεχωριστή ζωντάνια. Mιλόνγκες, σεμινάρια και μαθήματα χορού, shows, συναυλίες με τα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου, προβολές ταινιών, διαλέξεις... oι σελίδες του επίσημου προγράμματος είναι καταιγιστικές, αδύνατον να τα παρακολουθήσεις όλα.

Στη μετά-πτώχευση εποχή, το Παγκόσμιο Φεστιβάλ Τάνγκο μετρά άπειρες εκδηλώσεις στα 20.000 τ.μ. του «Centro Exposiciones», του εκθεσιακού-συνεδριακού κέντρου του Μπουένος Άιρες, οι περισσότερες δωρεάν, ενώ οι δρόμοι της πόλεις μετατρέπονται σε υπαίθριες πίστες χορού, αψηφώντας το κρύο, και η πόλη γεμίζει με διάσπαρτα παραρτήματα του Φεστιβάλ. Συν την κανονική ροή από σχολές και μιλόνγκες, αμέτρητες στον αριθμό, που τις μέρες εκείνες ζουν σε ρυθμούς φρενήρεις.

Φυσικά, εξέχουσα θέση στο πρόγραμμα του Φεστιβάλ έχει το Παγκόσμιο Κύπελλο Χορού, του οποίου τα πρωτεία διεκδικούν χορευτές από όλο τον κόσμο. Όπως πάντα και αυτή τη χρονιά το επίπεδο των χορευτών ήταν πολύ υψηλό, κερδίζοντας το ενδιαφέρον του κοινού αλλά και των ταγκέρων ανά τον κόσμο. Μετά τις διακρίσεις των Ιαπώνων (!) τα τελευταία χρόνια, οι τέσσερις πρώτες θέσεις στην κατηγορία stage tango κατελήφθησαν από Αργεντίνους, μία ημέρα αφότου ένα ζευγάρι από την Κολομβία νίκησε στην πιο παραδοσιακή κατηγορία salon tango, με τους νικητές, μαζί με το βραβείο και το χρηματικό έπαθλο, να κερδίζουν μια θέση στο πάνθεον των πρωταθλητών του Μουντιάλ του Tάνγκο.

Εμάς μας άρεσε πολύ το ζευγάρι των Αργεντίνων που έφτασε μέχρι τα ημιτελικά στην κατηγορία stage tango, oι Hugo Mastrolorenzo & Agustina Vignau, με μια χορογραφία εξαιρετικής ευαισθησίας σε ένα από τα πιο ωραία τραγούδια του τάνγκο ρεπερτορίου, το «A Evaristo Carriego» του Osvaldo Pugliese.