Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης και ένας από τους πιο πετυχημένους επιχειρηματίες στην Ελλάδα εκθέτει ένα μεγάλο μέρος της συλλογής του με κιτς αντικείμενα στην αθηναϊκή γκαλερί a.antonopoulou.art. Τα εγκαίνια της έκθεσης έχουν προγραμματιστεί για την Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου, ώρα 07.00-10.30μ.μ.
Η έκθεση στην γκαλερίa.antonopoulou.art φέρνει στο προσκήνιο το συλλεκτικό πάθος του Γιάννη Μπουτάρη και επιβεβαιώνει –ιδίως για όσους δεν γνώριζαν την ύπαρξη της συλλογής του– τη φήμη του ως αντισυμβατικού ανθρώπου, που δεν διστάζει να παίρνει το ρίσκο και να δοκιμάζει νέες εμπειρίες.
«Μέσα σε όλη αυτήν τη μάλλον πολυτάραχη πορεία, άρχισα να μαζεύω αντικείμενα χωρίς ιδιαίτερο σκοπό και λόγο, με ένα μόνο σκεπτικό: να έχω κάποια ενθύμια από πόλεις και χώρες που επισκεπτόμουν όλα αυτά τα χρόνια για να πουλήσω κρασιά. Αλλά ήταν όλα ευτελή και κακόγουστα, όπως είναι τα ενθύμια σ’ όλον τον κόσμο. Όταν αυτά παραμαζεύτηκαν και δεν είχα πού να τα βάλω, τα τοποθέτησα σε βιτρίνα στο κτήμα…», λέει ο Γιάννης Μπουτάρης.
Η συλλογή του Γιάννη Μπουτάρη περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων: ένα πλήθος από αντικείμενα που απεικονίζουν ζώα (πορσελάνινα, πλαστικά, ξυλόγλυπτα, σκαλισμένα σε μάρμαρο)• πορτρέτα πολιτικών αρχηγών τυπωμένα σε κούπες• ήρωες της ελληνικής μυθολογίας• μπούστα γυναικών και ημίγυμνες κοπέλες σε ερωτικές πόζες• αγωνιστικά αυτοκίνητα• δεκάδες αναπτήρες• ζωγραφιστά πιάτα, τασάκια, λυχνάρια• ρολόγια τσέπης και χειρός• κούκλες ματριόσκα• ευφάνταστα διακοσμημένες φιάλες ποτών• τσαγιέρες με λεοπάρ σχέδια• και μια μεγάλη ενότητα με μπιμπελό από διάφορες πόλεις, περιοχές και χώρες, στις οποίες ταξίδεψε ο κάτοχός τους τα τελευταία τριάντα χρόνια. Πολλά από αυτά τα ενθύμια είναι άμεσα αναγνωρίσιμα τοπόσημα: ο Παρθενώνας, ο Λευκός Πύργος, ο Πύργος του Άιφελ, η Όπερα του Σίδνεϊ, ο κόκκινος τηλεφωνικός θάλαμος ή το MannekenPis («Ο μικρός που ουρεί») – το γνωστό μπρούντζινο άγαλμα των Βρυξελλών.
Τα μπιμπελό και σουβενίρ που συλλέγει ο Μπουτάρης ανήκουν στην κατηγορία του μελαγχολικού κιτς. Λειτουργούν δηλαδή σαν ονειρικές εικόνες με τις οποίες μπορούμε να αναπτύξουμε μια προσωπική σχέση. Τα αντικείμενα αυτά είναι κάτι παραπάνω από άψυχα αποκτήματα: με το να προβάλλουμε σε αυτά τις επιθυμίες μας, με ενοχικό τις περισσότερες φορές τρόπο, τους προσδίδουμε μια έντονη φετιχιστική διάσταση.
Τι συμβαίνει όμως όταν αυτά τα κιτς αντικείμενα εισέρχονται σε έναν χώρο τέχνης; Οι αφηγήσεις που παρουσιάζει η γκαλερίστα Αγγελική Αντωνοπούλου μέσα από τα κιτς σουβενίρ της συλλογής του Γιάννη Μπουτάρη παραπέμπουν σε μια εγκατάσταση σύγχρονης τέχνης. Σε κάθε ενότητα που στήνει η Αντωνοπούλου τα αντικείμενα της συλλογής αφηγούνται μια νέα ιστορία. Ο θεατής της έκθεσης καλείται να αναλογιστεί το βαθύτερο νόημα του συλλέγειν, την απατηλότητα που χαρακτηρίζει το κιτς και την αλληγορική δύναμη της ποιητικής του.
Από τις 23/9 - 29/10/2016, κατά τη διάρκειά της έκθεσης, η γκαλερί μεταμορφώνεται, πάνω σε αρχιτεκτονικό σχεδιασμό της Ν. Καρακωστάνογλου Μπουτάρη .
Από την Παναγία που θήλαζε τον Χριστό μέχρι τη σύγχρονη τέχνη, η ιστορία του αποκαλύπτει πολλά περισσότερα για την κοινωνία παρά για το ίδιο το γυναικείο σώμα
Μαρίνα Καρέλλα, Αλεξάνδρα Αθανασιάδη, Νικομάχη Καρακοστάνογλου και Δέσποινα Φλέσσα δημιουργούν έναν διάλογο γύρω από τις έννοιες της συνέχειας, της μεταμόρφωσης και της εξέλιξης
Η επιμελήτρια της 9ης Μπιενάλε συζητά με τους Y2K architects και το Studio Precarity για την αρχιτεκτονική, την οπτική ταυτότητα, τις δυσκολίες και την κληρονομιά της διοργάνωσης
17°
