Το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο ενέκρινε μελέτη για την αναδιαμόρφωση του εσωτερικού χώρου του Ερεχθείου και τη δημιουργία δαπέδου ώστε να καταστεί δυνατή η είσοδος επισκεπτών στο εσωτερικό του μνημείου. Αποφασίστηκε, επίσης, να καταχωθούν οι θεμελιώσεις της βασιλικής, που κατασκευάστηκε τους πρώιμους Χριστιανικούς χρόνους εξασφαλίζοντας την προστασία τους, ενώ υπάρχει πρόβλεψη για τη διατήρηση τμημάτων, αλλά και για τη χρωματική διαφοροποίηση στις επιχώσεις, που όχι μόνο βελτιώνουν την εσωτερική εικόνα του μνημείου αλλά και προβάλλουν τις διάφορες ιστορικές φάσεις του.
Με το ίδιο σκεπτικό, στο δυτικό τμήμα του βόρειου κλίτους θα παραμείνει ελεύθερη η θύρα προς τον υπόγειο χώρο, όπου σύμφωνα με την παράδοση σώζονται στο βράχο τα τεκμήρια της διαμάχης Αθηνάς - Ποσειδώνα για την κηδεμονία της πόλης, ενώ προτάθηκε η μη κατάχωση του νάρθηκα της εκκλησίας, που μετατράπηκε σε οθωμανική δεξαμενή, ώστε να παραμείνουν ορατά σημαντικά τεκμήρια της ιστορίας του μνημείου. Το νέο δάπεδο του Ερεχθείου θα αποτελείται από λευκές μαρμάρινες πλάκες πάχους 14 εκ. που θα τοποθετηθούν πάνω σε μεταλλική, αναστρέψιμη κατασκευή, η ελάφρυνση της οποίας θα διερευνηθεί, σύμφωνα και με τη γνωμοδότηση των μελών του ΚΑΣ, που ομόφωνα δέχθηκε τη νέα μελέτη της υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης.
Το κομψό οικοδόμημα του Ερεχθείου βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του βράχου της Ακρόπολης. Οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών 421 - 406 π.Χ., αντικαθιστώντας τον πρωιμότερο ναό, που βρισκόταν λίγο πιο νότια και ήταν αφιερωμένος στην Αθηνά Πολιάδα, τον λεγόμενο «Αρχαίο ναό». Η ονομασία του σχετίζεται με τον μυθικό βασιλιά των Αθηνών Ερεχθέα, που λατρευόταν αρχικά στη θέση αυτή. Το οικοδόμημα έχει κατασκευασθεί από πεντελικό μάρμαρο, ενώ για τη ζωφόρο του χρησιμοποιήθηκε γκρίζα ελευσινιακή πέτρα και για τα θεμέλια πειραϊκός ακτίτης. Στην πρόσοψη του ανατολικού τμήματος υψώνεται εξάστυλη ιωνική στοά, από όπου ήταν και η είσοδος, με δύο παράθυρα εκατέρωθεν. Στο εσωτερικό του ναού αυτού φυλασσόταν το ξόανο, το άγαλμα της Αθηνάς, φτιαγμένο από ξύλο ελιάς. Μία μικρή πόρτα στο δυτικό τοίχο του ναού οδηγούσε στο ιερό της Πανδρόσου, ενώ μία άλλη πόρτα, στο νότιο τοίχο του ναού, οδηγούσε μέσω μίας σκάλας στην πρόσταση των Καρυάτιδων. Τα έξι αγάλματα κορών, που στηρίζουν με το κεφάλι τους την οροφή, ονομάσθηκαν Καρυάτιδες μεταγενέστερα, επειδή σχετίσθηκαν με τις κοπέλες από τις Καρυές της Λακωνίας, που χόρευαν ένα χορό προς τιμήν της θεάς Αρτέμιδος. Φιλοτεχνήθηκαν από το γλύπτη Αλκαμένη ή, σύμφωνα με άλλους, από το γλύπτη Καλλίμαχο. Τα πέντε αγάλματα των Καρυάτιδων βρίσκονται σήμερα στο Μουσείο Ακροπόλεως και το έκτο στο Βρετανικό Μουσείο, ενώ στη θέση τους έχουν τοποθετηθεί αντίγραφα από χυτό υλικό. Όλο το οικοδόμημα διακοσμούσε μία ζωφόρος, όπου πιθανόν απεικονίζονταν σκηνές σχετικές με τους μυθικούς βασιλείς της Αθήνας. Το Ερέχθειο είναι το πρώτο από τα μνημεία της Ακρόπολης, του οποίου ολοκληρώθηκε η αναστήλωση κατά τη διάρκεια των ετών 1979 - 1987, στο πλαίσιο των αναστηλωτικών εργασιών που εκτελούνται στο χώρο της Ακρόπολης.
17°
